BEN SENİ SEVERKEN
Ben seni severken zaten gitmişin,
Kimsenin duyması gerekmiyordu.
Yıllarca ardından tutuldu matem,
Kimsenin duyması gerekmiyordu.
Duyduğun her şeyi demiştim gizle,
Seninle paylaştım mektupla sözle,
Herkese duyurdun edayla nazla,
Kimsenin duyması gerekmiyordu.
Belki de diyordum kavuşur yollar,
Küstürdü peşimden konuşan diller,
Duydum ki ortaya dökülmüş haller,
Kimsenin duyması gerekmiyordu.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
AKŞAM ERKEN OLUR
Sokak lambasının ışığı yandı,
Akşam erken olur bizim burada.
Gönül söyleşeni gelecek sandı,
Akşam erken olur bizim burada.
Sokak lambasına dayandım durdum,
Umut dünyasında hayaller kurdum,
Gönül vebalini kendime sordum,
Akşam erken olur bizim burada.
Sokak lambasının sonrası siyah,
Beden ruhumuza oluyor günah,
Gönül hasretimi edemem ıslah,
Akşam erken olur bizim burada.
Sokak lambasını bırakıp gittim
Garip Ercişliyi hasrete kattın,
Gönül dünyasından çıkarıp attın,
Akşam erken olur bizim burada.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
BİR GECE SEBEPSİZ
Bir gece sebepsiz yollara çıktın,
Bırakıp gitmekle yaktın aşkına.
Tek cümle demeden dünyamı yıktın,
Bırakıp gitmekle yaktın aşkına.
Yıllar böyle geldi geçti kavgasız,
Şimdi sensiz böyle kaldım sevdasız,
Gece ayaz varken sessiz sedasız,
Bırakıp gitmekle yaktın aşkına.
Gönül yara aldı dostlar görmedi,
Sargı merhem vardı bilen sarmadı,
Öyle sessiz gittin kimse sormadı,
Bırakıp gitmekle yaktın aşkına.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
ÖLÜM ARIYORUM
Ömrümün sebebi olma,
Zaten ölüm arıyorum.
Sabrımı elimden çalma,
Zaten ölüm arıyorum.
Ömrüme isyanım yoktur,
Sessizce bedduam çoktur,
İstersen dünyayı yaktır,
Zaten ölüm arıyorum.
Ömrümden gidenler gitti,
Ruhumu ateşe attı,
Beni de dertlere kattı,
Zaten ölüm arıyorum.
Ömrümde zamanım doldu,
Kaderim gurbetçi oldu,
Bana da acılar kaldı,
Zaten ölüm arıyorum.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
GÖZLERİMDE HÜZÜNSÜN
Gönül kırgınlığımız ömrümüze törpüdür.
Dudağımda tebessüm gözlerimde hüzünsün.
Umut saydıklarımız yarınlara köprüdür,
Dudağımda tebessüm gözlerimde hüzünsün.
Gönül kırgınlığımız hüznümüzü büyüttü,
Sancı yüreğimizde derdimizi uyuttu,
Dilden duyduklarımız aramızı soğuttu,
Dudağımda tebessüm gözlerimde hüzünsün.
Gönül kırgınlığımız yüzümüze yansıyor,
Tutup duygusallığın burçlarına asıyor,
Hüzün yangınlarında bakışlarım susuyor,
Dudağımda tebessüm gözlerimde hüzünsün.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
BEN SENDE YAKMIŞTIM
Ben sende yakmıştım aşk ateşini,
Tuttun Zemheriye attın gönlümü.
Sen benden kopardım tüm güneşimi,
Tuttun Zemheriye attın gönlümü.
Ben sana ağlarken sen bilemedin,
Zor geçti saatler hiç gülemedim,
Kaç defa istedim kal diyemedim,
Tuttun Zemheriye attın gönlümü.
Ben senden uzakta hep yanacağım,
Her gece bağrıma taş basacağım,
Bu derdi istedim ne yapacağım,
Tuttun Zemheriye attın gönlümü.
Ben seni sevmiştim bir ilkbaharda,
Ne yazda arada ne sonbaharda,
Dün gibi yaşarken her hatırada,
Tuttun Zemheriye attın gönlümü.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
SEVMEK VEBALİNİ SOR
Dertlerini her yaprağa yaz kalsın,
Mezar taşlarını sor görenlere.
Yüreğinin bir yerinde dem alsın,
Sevmek vebalini sor sevenlere.
Düşlerine gem vurmazsan yol alır,
Seviyorum der gidersen söz olur,
Yüreğinin bir yerinde iz kalır,
Sevmek vebalini sor sevenlere.
Küllerine bir hazanda sel değse,
Hüzünlere yol vermezsen kan boğsa,
Yüreğinin bir yerinden gün doğsa,
Sevmek vebalini sor sevenlere.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
HÜZÜNLER BÜYÜTTÜK
Sokağın başından sonuna kadar,
Hüzünler büyüttük aynı şehirde.
Sayende yanımda dolaştı keder,
Hüzünler uyuttuk aynı şehirde.
Sokağın başından sonuna doğru,
Musallat olunca doğruyla eğri,
Değişmez bilirim kaderin seyri,
Hüzünler avuttuk aynı şehirde.
Sokağın başından sonuna geldik,
Ömürde zamanın sonunu bulduk,
Yine de gitmedik burada kaldık,
Hüzünler yürüttük aynı şehirde.
Sokağın başından sonuna baktım,
Ercişli olarak çıralar yaktım,
Seninle olmuyor diyerek çıktım,
Hüzünler dağıttık aynı şehirde.
(Biz neler unuttuk aynı şehirde.)
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
MEVSİMLER DEĞİŞMEZ ARTIK
Sevgili gönlünden meçhule kadar,
Atınca mevsimler değişmez artık.
Umudun damlası olunca keder,
Bitince mevsimler değişmez artık.
Sevdaya zamansız yapılmaz çağrı,
Sevdanın yolları hep eğri büğrü,
Kaderim eliyle dertlere doğru,
İtince mevsimler değişmez artık.
Ercişli saatler dönmüyor boşa,
Ağlamak zamanı döndürmez başa,
Musalla denilen tahtaya taşa,
Yatınca mevsimler değişmez artık.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
YENİDEN
Dostları bilse yolunu,
Yeniden sever dünyayı.
Harama sürmez elini,
Yeniden sever dünyayı.
Dergaha dostu gelirken,
Umuda çare bularken,
Yaşamak gaye olurken,
Yeniden sever dünyayı.
Kapıda durmaz sohbete,
Çağırır dostu nimete,
Düşürmez canı minnete,
Yeniden sever dünyayı.
Ercişli güldü ömrünce,
Yaşadı durdu gönlünce,
Kapıya dostu gelince,
Yeniden sever dünyayı.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı