GÖNÜLE DOKUNUR

GÖNÜLE DOKUNUR

Gönüle dokunur sözlerim sözü,
Anı olup kalmaz bazı kullarda.
Kimsenin kimseye geçmiyor nazı,
Şarkı sözü gibi kalmaz dillerde.

Kulaklar çınlarken çırpınır solu,
Elinde olmalı cananın eli,
Başında eserken sevdanın yeli
Bulur diye gezip durur yollarda.

Sevgili dediğin arayıp bulur,
Kanayan yaranın merhemi olur,
Bırakıp gidemez yanında kalır,
Zaman geçer sevda bitmez yıllarda.

Ercişli sözünü söyleyen biri,
Sevenler içinde bellidir yeri,
Yakarken gönlünü sevdanın narı,
Lale gibi boyun bükmez kenarda.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

GÖZLERİM ARIYOR

GÖZLERİM ARIYOR

Mazide dünlere çizgi çekmeden,
Gözlerim özlemle seni arıyor.
Her şeye fiskeyle vurup yıkmadan,
Gözlerim özlemle seni arıyor.

Mazide kalmasın özlem duyduğum,
Gülüştür ölüme sebep saydığım,
Sevdası uğruna ömür koyduğum,
Gözlerim özlemle seni arıyor.

Mazide anılar solup gitmeden,
Kaderim ömrümü densiz etmeden,
Severken hasretten yanıp gitmeden,
Gözlerim özlemle seni arıyor.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

ZAMAN GİRDABI

ZAMAN GİRDABI

Zaman girdabına düştü ömrümüz,
Nereye tutunsak yoktur faydası.
Geçmiş zamanlara benzer günümüz,
Nereye tutunsak yoktur faydası.

Zaman girdabında dönüp dururken,
Kader yolumuza kapan kurarken,
Gönül kırgınlığı pençe vururken,
Nereye tutunsak yoktur faydası.

Zaman girdabını bilir kaderim,
Nefes alışlarda dünden beterim,
Gizli umudumla yanar tüterim,
Nereye tutunsak yoktur faydası.

Zaman girdabının yoktur sonrası,
Söner biliyorum ömür çırası,
Raif ARAS bekler ölüm sırası,
Nereye tutunsak yoktur faydası.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

KADERİN KADERİMMİŞ

KADERİN KADERİMMİŞ

Kaderin kaderimmiş derdi derde katarım,
Çatladı sabırtaşım gölge bulsam çatarım,
Yalnızlık durağında hala nöbet tutarım,
Bu gece her geceden başka olur gelirsen.

Yıllardır umutları gece gündüz avuttum,
Gecenin saçlarına derdi sardım büyüttüm,
Sensizlik rıhtımında içip efkar dağıttım,
Bu gece her geceden başka olur gelirsen.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

SEN GİTTİN YA

SEN GİTTİN YA

Sen gittin ya,
Hazan yağmurlarının aralığında,
Ne hüznümün mevsimi değişti,
Ne de alın yazımın yeri.
Aynı şehirdeyim
Aynı dertlerin koynunda…

Sen gittin ya,
Yürek yangınlarımın ortasında,
Ne su taşıyanlar oldu;
Ne de ellerimden tutanlar.
Aynı yerdeyim,
Aynı yangınların koynunda…

Sen gittin ya,
Koca şehirlerin kalabalığında,
Ne aldığım yaralar azaldı;
Ne de kalabalıklardaki yalnızlığı.
Ayı yerdeyim,
Aynı sensizliğin koynunda;
Sen gittin ya…

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BİR UMUT VAR DİYEREK

BİR UMUT VAR DİYEREK

Bir umut var diyerek kalkıp sana gelmiştim,
Yaşattın yalnızlığı; dolu dizgin gidiyor.
Bu sevda zor dedikçe sana gönül vermiştim,
Yaşattın yalnızlığı; dolu dizgin gidiyor.

Sen gittin ya şehirden gittim buket yaptırdım,
Hep gezdim o geceyi adım adım bitirdim,
Bu aşkta ben ömrümü nefes nefes yitirdim,
Yaşattın yalnızlığı; dolu dizgin gidiyor.

Ercişli Raif Aras
Hüznümün Çeyiz Sandığı

KAŞLARIN DÜŞÜNCE

KAŞLARIN DÜŞÜNCE

Hüznünü saklamaz misk-i amberler,
Kaşların düşünce görmüştüm seni.
Seveni incitir saklı kederler,
Kaşların düşünce görmüştüm seni.

Saklama halini bakan anlıyor,
Kirpikten fırlayan yaşın inliyor,
Belki de uzakta kulak çınlıyor,
Kaşların düşünce görmüştüm seni.

Tebessüm ettirmez reyhan kokusu,
Gözüne doluyor hasret şarkısı,
Yüzüne oturan dünün korkusu,
Kaşların düşünce görmüştüm seni.

Ercişli biliyor sevda halini,
Bakarken anladı vücut dilini,
Sebepsiz kesmiyor senin yolunu,
Kaşların düşünce görmüştüm seni.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BEN SENİ UNUTUNCA

BEN SENİ UNUTUNCA

Ben seni unutunca kendimi de unuttum,
Sende sendeki beni; unutursan ölürsün.
Her nefes incitince yenisiyle avuttum,
Sende sendeki beni; unutursan ölürsün.

Ben seni unutunca  geçmişime sığındım,
Kim sorsa kendimce nedametle döğündüm,
Her nefes sonrasında zerrelere dağıldım,
Sende sendeki beni; unutursan ölürsün.

Ben seni unutunca buralardan gitmişim,
Yok yere üzülerek aptallıklar etmişim,
Her nefes verdiğimde yaşıyorken bitmişim,
Sende sendeki beni; unutursan ölürsün.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

GÖNÜL VERDİM

GÖNÜL VERDİM

Gönül verdim hep peşinden koşturdu,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.
Görme dedim öz canımdan bezdirdi,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.

Gönül verdim bir gülüşü kandırdı,
Aslı oldu sol yanımı yandırdı,
Güzün geldi yol başında soldurdu,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.

Gönül verdim dert tanıdım sevince,
Umut sandım bir kerecik sevince,
Ömür bitti o yürüdü kendince,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.

Gönül verdim gün dönümü başlarken,
Hazan vurup tüm ömrümü kışlarken,
Raif ARAS hep sevmeyi düşlerken,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

SENSİZKEN

SENSİZKEN

Yokluğun ömrüme olurken ferman,
Bağlayıp denize atsınlar beni.
Dayanma gücüme yetmezken zaman,
Bağlayıp denize atsınlar beni.

Elimde buketler kuruyup solsa,
Yolumu bekleyen umutsuz olsa,
Uzayıp mesafe zamanım dolsa,
Bağlayıp denize atsınlar beni.

Başımda ağardı saçlarım bir bir,
Saklamaz diyorlar topraktan kabir,
Ruhumu sıkarsa kocaman şehir,
Bağlayıp denize atsınlar beni.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı