ADINI NE KOYDUN
Adını ne koydun bu gidişinin,
Bedenim dayanmaz böyle hasrete.
Hasreti çok ağır son gülüşünün,
Bedenim dayanmaz böyle hasrete.
Adına güz denir bu mevsimlerin,
İçimde sen varsın tüm resimlerin,
Kalbimden vuracak o hasımlarım,
Bedenim dayanmaz böyle hasrete.
Adında aşk vardı her saatinin,
Sebebi ne oldu bu nefretinin,
Manası yok artık aşk servetimin,
Bedenim dayanmaz böyle hasrete.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
UNUTMAK
Peş peşe geçse de ömürden yıllar,
Unutmak başlamaz bitmez ki erken.
Önünde uzayıp gitse de yollar,
Unutmak başlamaz bitmez ki erken.
Hatıra anılar zorlarken dünü,
Maziye götürür mazinin yönü,
Gelse de zamanın zamanda sonu,
Unutmak başlamaz bitmez ki erken.
Sanma ki sevenler sözünden döner,
Sevdaya düşenler adını anar,
Kalpleri kıranlar kendiyle yanar,
Unutmak başlamaz bitmez ki erken.
Söylenmez kim kimi zevkine sattı,
Sevenler dertlerin koynunda yattı,
Ercişli Hasretin yasını tuttu,
Unutmak başlamaz bitmez ki erken.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
BIRAKMAM GÜZELİM
Gidersen gözyaşım durmaz ardından,
Bırakmam güzelim; elimden değil.
Uzakta ölürüm senin derdinden,
Bırakmam güzelim; elimden değil.
İncitip kırsan da her gün dilinle,
Yarala istersen beni elinle,
Külümü savurma öfke yeliyle,
Bırakmam güzelim; elimden değil.
Sevmeye başladım artık dönülmez,
Yabancı birine bakıp gülünmez,
Yollara bakarken gönül avunmaz,
Bırakmam güzelim; elimden değil.
Özlemim hüznümün dostu olacak,
Yüreğim yaslarda kara giyecek,
Resimden mektuptan küller kalacak,
Bırakmam güzelim; elimden değil.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
UMUT KESMEDİM
Hüzün dalga dalga vursa kalbime,
Ben seni sevmekten umut kesmedim.
Sabah akşam durup sordum kendime,
Ben seni sevmekten umut kesmedim.
Mecnun gibi gezsem sessiz çöllerde,
Keremce kaybolsam uçan küllerde,
Yıllar geçip gitse gezsem yollarda,
Ben seni sevmekten umut kesmedim.
Gece yalnız dursam kapı önünde,
Zaman hüsran olsa günün sonunda,
Dertler beni bulsa kendi koynunda,
Ben seni sevmekten umut kesmedim.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
MEVSİMİN ADI HAZANDIR
Yalancı geceler gündüzler bitti,
Artık her mevsimin adı hazandır.
Sevgisiz sözlerin canıma yetti,
Artık her mevsimin adı hazandır.
Yalancı yıllarda arzular kaldı,
Bakışlar gülüşler gönlümü çaldı,
Sevgisiz zamanlar ömrümü aldı,
Artık her mevsimin adı hazandır.
Yalancı düşlere kapıldı dünler,
Peşinden söküldü ömrümden günler,
Sevgisiz zamanlar geldiğim sonlar,
Artık her mevsimin adı hazandır.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
GİTMEYE AZ KALDI
Sen yoksun her şeyler bana yabancı,
Gitmeye az kaldı; senin şehrinden.
Her anım bir yara yoktur ilacı,
Gitmeye az kaldı; senin şehrinden.
Bu gönül her saat seni yaşıyor,
Kim görse “yuh” diyor bana şaşıyor,
Güz gibi tüm mevsim yaprak düşüyor,
Gitmeye az kaldı; senin şehrinden.
Kal dedim bu gönül seni seviyor,
“Yok” dedin çok üzdün içim yanıyor,
Gün görmüş iz sürmüş gözler arıyor,
Gitmeye az kaldı; senin şehrinden.
Ben gitsem söz olmaz deli sanırlar,
Her gidiş bir ölüm sayıp yanarlar,
Ben değilsen değil bizi anarlar,
Gitmeye az kaldı; senin şehrinden.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
KAHRIMDAN
Kahrımdan ıslanır kirpik uçlarım,
Boşa mı kapına; çiçek bıraktım.
Cezası kesilmez aşkta suçların,
Boşa mı uzanıp camından baktım.
Kahrımdan ağlarım bunu bilmezsin,
Yüzüne bakarım dönüp gülmezsin,
Geceler beklerim çıkıp gelmezsin,
Boşa mı zamansız yollara çıktım.
Kahrımdan herkese yüzümü astım,
Hicranın elinden dostlara küstüm,
Gelmedin orada kendime sustum,
Boşa mı mektupla resmini yaktım.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
BİR DERMANSIZ YARA
Duvarın dibinde büyürken hatmi,
Bir dermansız yara gördü gözlerim.
Huzuru bekledim gelmedi demi,
Bir dermansız yara gördü gözlerim.
Duvarın dibinde saksılar yoktu,
Görende olmamış kim geldi ekti,
Huzuru beklerken umudu yıktı,
Bir dermansız yara gördü gözlerim.
Duvarı dibinde tutunmuş yere,
Seyrinde kaldıkça tükendi süre,
Huzuru beklerken olmadı çare,
Bir dermansız yara gördü gözlerim.
Duvarın dibinde renklendi çiçek,
Üstünde gezindi kelebek böcek,
Huzuru beklerken incitti gerçek,
Bir dermansız yara gördü gözlerim.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
YÜREĞİMDE
Yüreğimde kelebekler uçuşur,
Sen benim yüzüme güldüğün zaman.
Mevsimlerim ilkbahara dönüşür,
Sen benim yüzüme güldüğün zaman.
Sevdalının yüreğinden çıkılmaz,
Gönül köşkü yalnızlıktan yıkılmaz,
Dudağımdan düşündüğüm dökülmez,
Sen benim yüzüme güldüğün zaman.
Gözlerimde hayalini tutarım,
Hayalime umudumu katarım,
Gülüşünün hasretinde biterim,
Sen benim yüzüme güldüğün zaman.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
SOKAĞINDA DÜŞÜP KALIRSAM
Sokağında düşüp kalırsam öyle,
Gülü elbisenden biriyle sarma.
Dostlarımı ara “ölmüştür” söyle,
Hali elbisenden biriyle sarma.
Elimdeki buket kanımda kalsın,
Güllerdeki koku sokağı alsın,
Duvağını getir şahidin olsun,
Tülü elbisenden biriyle sarma.
Yüreğinde yoksa sevginin yeri,
Tanımazdım dersin gidersin geri,
Üzerimi örter yolcunun biri,
Yolu elbisenden biriyle sarma.
Musallaya kefen getirme sakın,
Yıkamadan önce yüzüme bakın,
Sevmemişsen beni orada yakın,
Külü elbisenden biriyle sarma.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı