Kategori: Genel

UĞRUNA ÖMÜR ADADIM

Uğruna ömür adadım,
Görmediğim gün ağladım,
İhaneti anlamadım,
Seni zalim; zalim seni.
….Seni zalim; zalim seni,
….Nasıl aldattın sen beni,
….Nasıl affederim seni,
….Seni zalim; zalim seni.

Yıllarca hep saydım dostum,
Meğer ihanetmiş kastin,
Ben de artık sana küstüm,
Seni zalim; zalim seni.
….Seni zalim; zalim seni,
….Nasıl aldattın sen beni,
….Nasıl affederim seni,
….Seni zalim; zalim seni.

Ben giderken gurbet ile,
El salladın güle güle,
Ardımdan düşürdün dile,
Seni zalim; zalim seni.
….Seni zalim; zalim seni,
….Nasıl aldattın sen beni,
….Nasıl affederim seni,
….Seni zalim; zalim seni.

wwwraifaras.com29.10.2002

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.1

YENİ YIL KARTI

Odanda oturup neler düşündün,
Seni salak, aptal; geri zekalı.
Üste yalan dedin beni şaşırdın,
Seni salak, aptal; geri zekalı.  

Beni aldatırken kendin aldandın,
Dediğin yalana kendin inandın,
Kendini bulunmaz kumaş mı sandın,
Seni salak, aptal; geri zekalı.  

Üç beş söz demekle olunmaz alim,
Gözümün önünden gitmiyor halin,
Yeni arkadaşım çok aklı selim,
Seni salak, aptal; geri zekalı.  

Ben sana inansam gene yanarım,
Her yıl başı gelse; seni anarım,
Sanma ki “alo” der; seni ararım,
Seni salak, aptal; geri zekalı.  

wwwraifaras.com31.12.2011

GS.4

SİLDİM AKLIMDAN

Bu gönül severse; sevilir sandı,
Senin için benden geceler çaldı,
Seni yavaş yavaş sildim aklındam,
Elimde yaralı; yüreğim kaldı.

Sana haram olsun gece uykusu,
Kalmadı geçmişin dünün korkusu,
Seni yavaş yavaş sildim aklındam,
Bunu sen istedin; sensin suçlusu.

Benim çektiklerim bendini aştı,
Sevdan bela oldu bana  bulaştı,
Seni yavaş yavaş sildim aklındam,
Gözümde dünyanın rengi değişti.

Seni şah damarı saydım kendime,
Durup ses vermedin; şiirlerime,
Seni yavaş yavaş sildim aklındam,
Melekler üşüştü; şimdi kentime.

Ümitle yaşamak bana yetmedi,
Anılar dostluğu; asla kesmedi,
Seni yavaş yavaş sildim aklındam,
Ardından ufuklar yelken istedi.

wwwraifaras.com11 10.2003

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.1

MUTSUZLUK UMUTSUZLUK

Birbiriyle bağlantılı ama çok uzak anlamlarda iki kelime.

Mutluluk; her zaman bulunabilecek, kaybedildiğinde tesellisi olan bir kavram. Ya umutsuzluk!.. Aman Allah’ım. Düşüncesi bile beni çıldırtıyor. Beynimi kemiriyor; kalbimi zorluyor.

Düşünüyorum da; geçmişe özlem bile olsa, çocukluk yıllarım baskın duruyor yüreğimde. Çocukluk bu. Çok küçük şeylerle de mutlu olunuyordu işte… Bazan; babasının tarla kenarına bıraktığı karpuz kabuklarından kağnı yapan çocuklukları düşünürüm. Bazan; dibek taşından oyuncak bebek yapıp oynayan kız çocukları gözümün önünden geçer. Ya da koca koca yamalı fistanlarıyla çeşme başında birbirlerine avuç avuç su serperken kahkahalara boğulan köy kızlarının mutlulukları tablo gibi yerleşirken tabiatın bağrına; nasıl kaçılır!.. Hele sofrada kaşık kaşık kardeşlerinin yemeğini aşıran kardeşlerin mutlulukları bir başka, görülmeye değer…İşte bunları düşünürüm. Geçmişin kalıntılarını düşünürüm. Mutlu olurum. Düşünüyorum da; umutsuzluğum olmamış hiç. Hani halk arasında,”bardağın dolu tarafını gör” diye bir darbı mesel vardır ya. Öyle yaşamışım. Zamanı iyi değerlendirmek, doğru kullanmak lazım. Yarının; ne getireceğini bilemeyeceğimizden, elimizdekileri iyi korumalı ve kaybetmemeliyiz.Bu bize yeter.

Umutsuzluk bana göre değil. Umudumu yitirirsem yaşayamam çünkü.Oysa ben; yaşamak istiyorum. Allahın bana verdikleri zaten; mutlu olmama yeter. Bunu her zaman ve her ortamda dile getirmekten kaçınmam. Yedi yaşında öksüz kalmama rağmen; mutluluğun paylaşımlarda olduğunu öğretti annem. Mutluluğun bir gün mutlaka beni bulacağına inanıyorum.

Mutsuzluk, bir gün yenilgiye uğrar. Fakat umutsuzluk; yenilgidir. Umutsuzluk ölümdür…

wwwraifaras.com15.08.1998

YARISI BENİM 1

ÖZELLER

Bir gün; bir neşriyatta köşe yazısı yazacak olursam, ölüm fermanım olur kanaatindeyim. Bu yazı ölüm fermanım olur diyorum. Ölüm fermanı çıkan biri özel değildir.

Oysa ben şimdi özelim…

Eğer bir gün yazmaya başlarsam; kendimi deşifre ettiğim gündür; o gün. Başkalarını irdelemek, karala- mak benim işim olmayacak. “Önce iğneyi kendine; sonra çuvaldızı başkasına batır” diye bir darbı mesel vardır ya… Öyle. Önce kendimi katarak,”ben” odaklı düşünmem ve düşündüğümü yazmam gerek. Ek-sisi ve artısıyla özeleştiri yapmamın daha doğru olacağını düşünüyorum ki bence öyledir. Giysinin rengi, ayakkabının topuğu, gözlüğün modeli, arabanın hızı beni ilgilendirmez. Ben; bana ait olanlarla ilgilenirim. Benim sevdiklerimle ilgilenirim. Topluma mal olmuş, ilgi alanları oluşturan  konuları görmem lazım…Örneksem ne ala. Tüm bu özelliklerimi de yazınca haliyle deşifre olurum… O zaman ben; özel olmaktan çıkarım. Herşeyimi paylaşmışsam ortaklarım; beni tanıyanlarım beni yönlendirmeye çalışacak. Dediğim gibi; artık özel olamayacağım. Bu sebeple; giyimim, konuşmam, arkadaşlarım ve duruşum örnek olmalı. Birilerine malzeme olmamalıyım. .. Bu açılımda; kimseyi de kendime malzeme yapmamam gerektiğini kendime düstur edinmiş oluyorum.

Özeller özel kalmalı.

Birgün; bir köşe yazısı yazacak olursam, her okuyan kendinden bir parça bulmalı diyorum satırlarımda.  Beni tanımalı; kabullenmeli diyorum. Ayıp ve eksik aramak için değil, kul hata yapsa bile; görmezden gelinmesinin bir erdemlik olduğunu anlatacağımı  bilmelerini istiyorum…

wwwraifaras.01.01.2011

YARISI BENİM 1

İNAN ÇOK SEVMİŞTİM

İnan çok sevmiştim bir tanem seni,
Şimdi o sevmeler; bir yalan oldu.
Sen bırakıp gittin; bir gece beni,
Şimdi o sevmeler; bir yalan oldu.

Demek sevemedin herşey yalanmış,
O taş kalbin bende; hep oyalanmış,
Say ki kördü kalbim sana inanmış,
Şimdi o sevmeler; bir yalan oldu.

Sana ayırmıştım; gece gündüzü,
Seslensen aşardım; tepeyi düzü,
Duymuşum arkamdan dediğin sözü,
Şimdi o sevmeler; bir yalan oldu.

Ölenle ölünmez derler ya hani,
Gidişin önemsiz; sözlerin cani,
Güle güle dedim ardından yani,
Şimdi o sevmeler; bir yalan oldu.

Senli geçmişime dokunmak yasak,
Sevgiye hasrettim; gülüşe tutsak,
Geçse de bu ömür hep ağır aksak,
Şimdi o sevmeler; bir yalan oldu.

wwwraifaras.com11 10.2010

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.4

YARIN İÇİN

Dünden bugüne; ne kazandık ne kaybettik gibi bir gailemiz yok nedense. Tüm çabamız yarın için. Her gelecek gün yarınsa, geçmişten alacağımız; yani arada harcadığımız sürede hiç eldemiz yok mu? Hiç kalanımız yok mu? Herşey fit mi? Kar, zarar yerli yerinde mi? ” El elde, baş başda” derler ya doğuda; öyle mi?.. Oysa ” iki günü eşit olan zarardadır ” diye öğretmişlerdi çocukluğumuzda… Nasıl bir hayat seçtik diye irdelemiyoruz. Sür gitsin bir koşuşturma. Amaçlarımız mı değişti; yoksa inançlarımız mı. Bu nasıl bir girdap. Halkadan halkaya geçince; hem derinlik hem hız artıyorda biz mi farketmiyoruz. Yoksa işimize geldiği gibi, ya da arzularımızın bizi götürdüğü yere mi gidiyoruz. Umarsızca…

Nasıl olsa öleceğiz. Gözümüz arkada kalmasın mı diyoruz acaba. Vur patlasın; çal oynasın zihniyetine mi kapıldık nedir… ” İaşesi olmayanın tenceresi boş olur.” dememişmiydi ninem… Şimdi ne oldu bize. Hani kavgamız yarınımız içindi. Dönüp bakmak; durup görmek lazım. Düşünmemiz lazım!.. Yarına ne hazırladık. Elde avuçta ne var… Yarın bir başımıza kaldığımızda; ne yapacağız… Eş; dost, ana; baba ve nefis de olmayacak. asıl o zaman ne yapacağız.

Haydi; bugünden yarın için köşeye birşeyler atalım biriksin… Biriktirdiklerimiz, kiloda hafif kıymette pahalı şeyler olsun. Maddi birikimlerin şimdi bize faydası var. Bu sebeple; manevi değeri yüksek olan kıymetlilerimiz olsun. Olsun ki; yarın kurtuluşumuza vesile olsun…

wwwraifaras.com31.12.2o10

YARISI BENİM 1

*GECE

Kaçtığın her köşede; ben çıkarım karşına,
Her gece karışırım; döktüğün göz yaşına.

10.10.2010www.raifaras.com

İPOTEKLİ BEDENLER

BUNU BİLESİN

Sen aklıma düştün bu gece vakti,
Özlem acı oldu gönlümü yaktı,
Tuttum kadehleri devirdim bir bir,
Tanıdığım yüzler yabancı baktı.

Benim söz bilenle aram çok iyi,
Bakmayın sözüme sevmem içkiyi,
İnsan haz duymazsa yaşamak nedir,
İsterim sözlerim yapsın etkiyi.

Kötü dostluklara ayırmam zaman,
Nefsine yenilse; kul olur insan,
Günahı yıkamaz asla bir nehir,
Yaşarken arzuma yetmez çağlayan.

Adım adım dünya sürdün ayanı,
Kıymetten düşürdün kadir sayanı,
Kötü alışkanlık; katre katredir,
Sebepsiz yaşlanma kirletir kanı.

Elimden tutsanda olmaz bir hayrı,
Ne sedef ne çiçek; her vaktim sayrı,
Bir yanda nefreti besleyen bir kir,
Hayatın her yanı; bambaşka ayrı,

Ellerin, gözlerin, nefesin; tenin,
Özümde özlemim; vuslatım sensin,
Beni avutmuyor bu koca şehir,
Seni özlüyorum; bunu bilesin.

wwwraifaras.com10 10.2010

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.3

KİMSEYE DEMEZ

Gönül gurbet ele çıktığı dünden,
Yutar acısını kimseye demez,
Aşkından yollara düştüğü günden,
Tutar acısını kimseye demez.

İçinde özlemle bakar yollara,
Umudu bağlamış şarkı; fallara,
Bazanda oturur dönen rüzgara,
Satar acısını kimseye demez.

Hayatı anlatmaz bakışa naza,
İnanmadı zaten gündelik naza,
Yağmura; buluta, gece ayaza,
Katar acısını kimseye demez.

wwwraifaras.com26.02.2009

GS.3

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.