25 ŞUBAT 2014/SALI
UYUMUYORUM
İnan ki bozmadım yemin ahdımı
Sabahlara kadar hep anıyorum
Ne olur haber ver dönüş vaktini
Sabahlara kadar yol gözlüyorum
Aldırma diyemem ne olduğuna
Gör bak sana nasıl tutulduğuma
Akşam ayrılsak da gün doğumuna
Sabahlara kadar çok özlüyorum
Diyorum “Yar Gelir” gönlümü alır
Tutar ellerimi bir gün yalvarır
Gözlerim tavana çakılı kalır
Sabahlara kadar uyumuyorum.
G. DÜŞENLER
24 ŞUBAT 2014/PAZARTESİ
KİNİN VAR KADER
Bugünler geçecek Bitecek Elbet
Bana bir garezin kinin var Kader
Zehirmiş iç diye sunduğun şerbet
Bana bir garezin kimin var Kader
Seninle akranız dost olmalıyız
El Ele verip de dik durmalıyız
Dünyanın zevkinden pay almalıyız
Bana bir garezin kinin var Kader
Ben ölsem Senin de bitecek yolun
Sanma yaşamaya kalacak halin
Akıbeti belli görünen sonun
Bana bir garezin kinin var Kader
Yaşanan ne varsa kabulüm razı
Sen benim alnıma olmuşsun yazı
Ben beni düşünsen artıyor sızı
Bana bir garezin kinin var Kader.
G. DÜŞENLER
22 ŞUBAT 2014/CUMARTESİ
_ “Sana anılarımı anlatmak yerine geçmişimi bırakmak isterim. Asla pişman olmadığım ve beni sevenlerin yüzünü yere eğdirecek hiç bir yanlışımın olmadığı geçmişimi.
Hayatımda en çok sevdiğim şeyin senin de o geçmiş içinde olman…”
23 ŞUBAT 2014/PAZAR
_ “Tut sıkı sar beni ıslat teninle. Silip atma gafletinde bulunma sakın. Bana dostluk yapmayanın dünyadan zevk aldığı söylenemez.”
G. DÜŞENLER
21 ŞUBAT 2014/CUMA
BENİM YAŞADIĞIM
Kaçışların çaresiz ben varım yol başında
Ölümüne bir sevda bu benim yaşadığım
Yine seni severim ömrümün son yaşında
Ölümüne bir sevda bu benim yaşadığım
Adadım sebil ettim kalan birkaç günümü
Yüreğine dayadım adın yazan süngümü
Manasız bildim inan sensiz geçen günümü
Ölümüne bir sevda bu benim yaşadığım
Kansa kan cansa candır bir gülüşün bedeli
Hayatımı koymuşum sevgilinin berdeli
Kimi garip diyecek kimileri de deli
Ölümüne bir sevda bu benim yaşadığım.
G. DÜŞENLER
20 ŞUBAT 2014/PERŞEMBE
İSTİYORUM
Bağışlanmak istiyorum
İnsanlığıma kulluğuma verilsin
Hem kusurum neyim varsa…
Bağışlanmak istiyorum
Nefsime yenilmişliğime verilsin
Kırmışlığım üzmüşlüğüm varsa…
Bağışlanmak istiyorum
Bağışlamışlığım varsa…
G. DÜŞENLER
18 ŞUBAT 2014/SALI
OKUL YETMEZ
Liyakat; ağır bir görevdir. Özel bir vasıf zor bir kazanım ve takdir edilmelidir. Uygun görülme, güvenilmedir. Yerine getirebilme becerisine inanmadır. Bu kendini geliştirme; geliştirdiği konuda anlatım, ikna ve yerine getirme becerisi kazanmadır.
Her birey her şeyi yapabilme konusunda aynı yeti ve beceriye haiz olamaz. Her kişinin yaptığı ve yapacağı başkalarına göre farklılık gösterir. Bu farklılığın görülmesi farkındalık duygusunu kazandırmayla olur. Bilgi ve becerisi, ilgi ve alakasını gösteremeyenin; sıradanlıktan çıkışı zordur.
Sıradanlık; liyakatli bir birey için yakıştırılamaz. Zaten liyakat bir ehliyet değil, ehliyet yerine geçen özgüven duygusudur. Özgüveni birey karşısındakine kazandırır. Bu kanaat ve sezgiyle; takdim edilen işi, yapacağına inanılır. Bu kanaat oluşur ve oluşmalıdır. Daha sonra gözlemlenen özgüvene dayanılarak, takdim edilecek görev verilir. Yapılacaklardan emin olunması, takdire şayan olduğunu gösterir. Tüm bu meziyetleri özümsemiş birey, verilen göreve layıktır demektir.
Liyakatli demek; verilen işi ‘’layıkıyla yerine getirir’’ manasında algılanır. Bu hak ediş herkese nasip olmaz. Ama herkesin emin olduğu bir hak ediştir. Kendi rızasıyla beğendiğinin arkasında durmadır.
19 ŞUBAT 2014/ÇARŞAMBA
Bugün yapılan seçimlerde seçilenler, imamlık görevi, öğretmenlik, uzmanlık ve profesörlük gibi görevler liyakat çerçevesi içinde sayılabilir. Çünkü karar verme yetkisi çok önemli bir vakadır. Biliyoruz ki ‘’vaka’’ kelimesi anlamına binaen bir ürperti verir. Öyle ya; her vakanın bir akıbeti, her akıbetin bir bedeli vardır. Bu bedelin lehimize olması için işin başına liyakatli birini seçmek gerekir. Toplum her zaman bir bedel ödemiştir. Ama ne acıdır ki bu ödenen bedele karşılık tecrübe kazanımı kalıcı olamamıştır. Her zaman her ortamda ağızlara pelesenk olan “ Tarih tekerrürden ibarettir” sözünü söylerken hiç pay çıkarılmaz…
Sevmek ve sevilenin layık olması da çok önemlidir. Bu vesile ile ilgi alanımızda olan bireye karşı duyduğumuz sevgi, güvene dayalıdır. Sevmenin okulu yoktur. Ama toplumdaki bireylerden etkilenmeyle başlar ve yaşanır. Bu sebeple seçeceğimiz kişilerin layık olması, bizim mutlu olmamız anlamına gelir.
Mutluluk; insanın en çok hak ettiği bedeldir. Bu bedeli karşısındakine hak ettiği sevgiyi göstermekle ifade eder.
G. DÜŞENLER
17 ŞUBAT 2014/PAZARTESİ
SEN GİDERSEN
Tattırma ölümlük bir işkenceyi,
Bir de sen gidersen ben ne yaparım.
Ömrümce unutmam biten geceyi,
Birde sen gidersen ben ne yaparım.
Beni avutmadı aşkta ‘’bence’’ler,
Aşka ihanettir ‘’söyle sence’’ler,
Ömrümü bitirdi biten geceler,
Bir de sen gidersen ben ne yaparım.
Umudum tükendi hep ince ince,
Yalnızlık gelecek sevda gidince,
Ömrümde damgadır her biten gece,
Bir de sen gidersen ben ne yaparım.
Ruhunu beklettim bir selacede,
Okudum ağladım bak her hecede,
Ömrüm yaralandı biten gecede,
Bir de sen gidersen ben ne yaparım.
G. DÜŞENLER.
15 ŞUBAT 2014/CUMARTESİ
_ “Aşkın bir mum alevi gibi gölgesini ısıtmasın. Dünkü yalnızlığımın ıslaklığında üşüyorum. Ucu yanık mektuplar çok anlamlıydı…”
16 ŞUBAT 2014/PAZAR
_ “Güneş batarken güruhta döşediği renklerin aksine suya vuran ay ışığı daha çabuk ağlatır beni.”
G. DÜŞENLER
14 ŞUBAT 2014/CUMA
ÜSTELİK ŞİMDİ
On altıncı yılı geride kaldı tanışmamızın
Yıllar nasılda geçti yıldırım hızında
Ne ağlamalar anlattı duyguları
Ne de birliktelikler
Ne dostlarımızı tanıyabildik ne de düşmanlarımızı
Belki de hiç biri yoktu
Biz öyle sandık
Ellerde kına kapıda davul zurna olmadı
Hesapsız bir keyfin ağırlığı kaldı üzerimizde
İnadınaydı belki de her şey
Yalnızlık zamanın orta yerinde nöbet tuttu
Biz birliktelikten bahsettik…
Hayallerin yerini umutsuzluklar aldı
Önceki yıldan kalma acılar nüksetti bu gün
Üstelik ayrılışımızın on ikinci yılı.
G. DÜŞENLER
12 ŞUBAT 2014/ÇARŞAMBA
SÖZ OLDU
Nasıl geçti gitti bu zaman böyle
Yağmur oldu pusu oldu yaz oldu
Sevmelere hasret kaldı yüreğim
Domur oldu çiçek oldu güz oldu
Sayende acılar dost oldu heyhat!
Dünüme çok şükür; bu günüm berbat
Ardına düştüğüm derbeder hayat
Name oldu mızrap oldu saz oldu
Aklına düşerim ben ara sıra
Anlatma istersen olsun hatıra
Bedenimde kalan her eski yara
Eksi oldu artı oldu yüz oldu
Kimisi ağlarken güler bazısı
Gidenin yerine gelir yenisi
Alnımda da bir güzelin yazısı
Kader oldu, sohbet oldu, söz oldu
G. DÜŞENLER