Bir hüzün çöktü yüreğime,
Olanca gücüyle acımasız.
Takılmış plak gibi hep aynı şeyi söylüyor.
Bir acı ki; yalnızlık acısı,
Bilemezsin SUNAM…
Bazan yumrukarlımı sıkıyorum acıdan,
Sonradan soğuk bir ter.
Sanki anlıyorlarmış yalnızlığı
Kurbağalar bile susmuş…
Doğanın acı sırlarından biri,
Yalnızlığımdan mı doğuyor çaresizliğim,
Yoksa çaresizliğimden mi doğuyor yalnızlığım,
Sıçrıyor beynime kan.
Allah’ım diyorum revamı bunlar…
Ben de kulunum, bu yalnızlık niye?
Hep böyle ağrılı yürek,
Çaresizliğimi,
Katık ediyorum düşüncelerime,
Suskun; naçar,
Geceler ağlıyor yalnızlığıma…
03.06.1978raifaras
DUYGULARIM