MUSALLADAN BENİ ALAMAM

MUSALLADAN BENİ ALAMAM

Sabrındaki küpün dolmuştur artık,
Vuslatına umut edemem bu gün.
Yeminleri bozdum üzeri örtük,
İsyanında oruç tutamam her gün.

Eteğimden taşı dökerken yere,
Unutmaksa eğer derdime çare,
Ellerimi sürmem güldeki hara,
İncinirse gönül yaşatmam kırgın.

Sancılarım arttı tutamam yükte,
Umutlar yıkılır kaybolur yokta,
Sevilmekten yana kalırsa ukde,
Sokağında canı gezdirmem yorgun.

Acılarım kalır öteki yanda,
Unuturum artık geldiğim sonda,
Ercişli unut dediğim günde,
Musalladan beni alamam son gün.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir