BEN ONU BEKLEDİM
Eve dönüşünde serdik yatağı,
Ben onu bekledim o beni sordu.
Akşam uyumazdı oldum ulağı,
Ben onu bekledim o beni sordu.
Elden geldiğince bakıp kolladık,
İyi haberini dosta yolladık,
Ondan incinerek evlat olmadık,
Ben onu bekledim o beni sordu.
İki kelimenin bendim birisi,
Çünkü cümlesinin yoktu gerisi,
Belki zorluyordu yatak ağrısı,
Ben onu bekledim o beni sordu.
Eli tutmuyordu çatal kaşığı,
İlaç içmesiyle geçti eşiği,
Herkes tanıyordu evlat aşığı,
Ben onu bekledim o beni sordu.
Sağa bakınırdı gözleri yolda,
Harfler bozulunca dönmedi dilde,
Gelip gidenleri bildiği halde,
Ben onu bekledim o beni sordu.
Adım Ercişlidir pala lakabım,
Benim şahidimdir dinim kitabım,
“Annem” nidasıyla bitti hitabım,
Ben onu bekledim o beni sordu.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz sandığı