KEDERLER FIRSAT VERMİYOR

KEDERLER FIRSAT VERMİYOR

Martılar uçarken karşı kıyıda,
Kederler gelmeye fırsat vermiyor.
Dertlerim artarken aynı sayıda,
Kederler kalmaya fırsat vermiyor.

Çektiğim acılar miras kalınca,
Ellerim saçımı tel tel yolunca,
Tebessüm yüzüme ağır gelince,
Kederler gülmeye fırsat vermiyor.

Adını yazmışım durur kolumda,
Karanlık saklıyor beni koynunda,
Ömrümde bir gece senin yanında,
Kederler ölmeye fırsat vermiyor.

Ercişli Raif ARAS 

Buruşuk Kağıtlar

EY HANCI

EY HANCI

Ey hancı yılları çaldım yıllardan,
Kapıda karşıla teslim et beni.
Sevgili ararken koptum zamandan,
Kapıda karşıla teslim et beni.

Ey hancı yolları geçtim taşından,
Kaderim incitti daha başından,
Mevsimi yordukça kaçtım kışımdan,
Kapıda karşıla teslim et beni.

Ey hancı sonunda bitti umutlar,
Önümde kapandı bütün hudutlar,
Yeniden vurmadan aşkta haydutlar,
Kapıda karşıla teslim et beni.

Ey hancı gönlümde dünü külledim,
Bildiğim herkesten özür diledim,
Gelirken dostlara haber yolladım,
Kapıda karşıla teslim et beni.

Ercişli Erdişten; sayma yabancı,
Bekleme başımda çekil git hancı,
Geceyi yarılar gelir mezarcı,
Kapıda karşıla teslim et beni.

Ercişli Raif ARAS 

Buruşuk Kağıtlar

UMUDU GİYİNİP KALMIŞIM

UMUDU GİYİNİP KALMIŞIM

(OĞLUMU BEKLİYORUM)

Umudu giyinip kalmışım öyle,
Oğlumu bekledim akşama kadar.
Evlatsız bayramı sevmedim böyle,
Oğlumu bekledim akşama kadar.

Umudun elinden tutarak kaldım,
Gözümden yaşları aşağı saldım,
Kendimden utandım payımı aldım,
Oğlumu bekledim akşama kadar.

Umudu kendime bayramlık yaptım,
Beddua etmedim öfkemi öptüm,
Ölmesin diyerek yurdumdan koptum,
Oğlumu bekledim akşama kadar.

Umudun içinden çıkmadı çare,
Yalnızlık vurunca oturdum yere,
Kanımda tutuştu yaşanan süre,
Oğlumu bekledim akşama kadar.

Umudu büyüten Ercişli öldü,
Zamanın sonunda yerini buldu,
Hayaller hüzünle arkadaş oldu,
Oğlumu bekledim akşama kadar.

Ercişli Raif ARAS  

Çeyiz Sandığı

 

ELİMİ BIRAKMA

ELİMİ BIRAKMA

Elimi bırakma ararsın sonra,
Hasreti tanırım canını yakar.
Karanlık gecede yalnız ağlarsın,
Hasreti tanırım canını yakar.

Gördüğün rüyayı hayra yorsan da,
Sokağın içinde adres sorsan da,
Karanlık gecede hayal kursan da,
Hasreti tanırım canını yakar.

Bilirsin kapanmaz gönül yarası,
Gidersem dönüşün gelmez sırası,
Karanlık gecede nefes arası,
Hasreti tanırım canını yakar.

Karanlık saatler seni sıkarken,
Gözünün yaşları yüzden akarken,
Ercişli umutla yola bakarken,
Hasreti tanırım canını yakar.

Ercişli Raif ARAS 

Buruşuk Kağıtlar

ARDIN SIRA DİLENDİM

ARDIN SIRA DİLENDİM

Ardın sıra gezdim sevda dilendim,
Gülüşüne vurgun ettin sonunda.
Kerem gibi içten yandım küllendim,
Bekledikçe durgun ettin sonunda.

Umut dedim durdum sevda bekledim,
Dertli geçen güne hüzün ekledim,
Gelen giden dosttan gönül yokladım,
Sevilmeden yorgun ettin sonunda.

Herkes çok şey dedi sana vurgundum,
Ağır geldi sözler ondan durgundum,
Gece gündüz yola baktım yorgundum,
Yüreğimi dargın ettin sonunda,

İki kişi için aşkın sofrası,
Ayrı imiş bizim gönül dünyası,
Belli oldu sonra sözün manası,
Ercişliyi sürgün ettin sonunda.

Ercişli Raif ARAS 

Buruşuk Kağıtlar

BENİ ÜZMEYE YETTİ

BENİ ÜZMEYE YETTİ

Umut,
ömrün özsuyudur yaşamaya
adanan her gönül
kapısında tutar; yokluğun 
beni üzmeye yetti.

Hayal,
geleceğe yürümektir yalnızken
tutunacak bir el
aramaya gider; yokluğun
 beni üzmeye yetti.

Sevmek,
arkadaş edinmektir yolculuğa
başlamayı isterken
birlikteliğe çıkar; yokluğun
beni üzmeye yetti.

Sen,
sevmeyi benden
ben 
gitmeyi senden öğrenirken
 bu da 
beni üzmeye yetti.

Ercişli Raif ARAS 

Çeyiz Sandığı

GEÇMİŞİNDEN KAÇIP

GEÇMİŞİNDEN KAÇIP KÜSMÜŞTÜN

Geçmişinden kaçıp küsmüştün bana,
Söyle kaç nefeslik ömrümüz kaldı.
Sevilmekten korkma demiştim sana,
Söyle kaç nefeslik ömrümüz kaldı.

Nedameti gördüm ağlayan gözde,
Günlerimi yaktın ettiğin nazda,
Faydasızdır artık bahar da güz de,
Söyle kaç nefeslik ömrümüz kaldı.

Ellerimden tutup diz çökme yere,
Bıraktığın yerde öldürdü töre,
Ayrılık ateşi yandı bir kere,
Söyle kaç nefeslik ömrümüz kaldı.

Ercişliyi üzdün ağlama boşa,
Bakmadın ki sonra döktüğü yaşa,
Akıbetin belli dönmüşsün başa,
Söyle kaç nefeslik ömrümüz kaldı.

Ercişli Raif ARAS 

Buruşuk Kağıtlar

KALK GİDELİM GÖNÜL

KALK GİDELİM GÖNÜL

Kalk gidelim gönül dedim,
Sırdaş ol yollarda bana.
Bir divane yolcu oldum.
Sırdaş ol yollarda bana.

Kalk gidelim geçer zaman,
Geç kalırsam olur hüsran,
Ben kimseye etmem bühtan,
Sırdaş ol yollarda bana.

Kalk gidelim zaman kısa,
Geç kalanlar düşer yasa,
Bu kaderdir etme tasa,
Sırdaş ol yollarda bana.

Bak Ercişli düşmüş aşka,
Bu yolları geçse keşke,
Yar olanlar çıkar köşke,
Sırdaş ol yollarda bana.

Ercişli Raif ARAS 

Buruşuk Kağıtlar

UMUDU ÇARMIHA GERİP

UMUDU ÇARMIHA GERİP

Umudu hayali çarmıha gerip,
Giden yüreğinde götürmez beni.
Hatıra anıyı ateşe sürüp,
Giden yüreğinde götürmez beni.

Dağlara yollara boşuna kızma,
Oturup umudun içini kazma,
Kendince gelecek mektuplar yazma,
Giden yüreğinde götürmez beni.

Duygular perişan yüreğim talan,
Her şeyin kurşunu adressiz yalan,
Sevmeyi bilirsen anlarım inan,
Giden yüreğinde götürmez beni.

Ercişli yaralı üstüne vurma,
Olur mu olmaz mı hayali kurma,
Bırakıp gidene geçmişi sorma,
Giden yüreğinde götürmez beni.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

YILLARDIR

YILLARDIR

(GELEMEM DİYORSA)

Yıllardır o benden kaldı uzakta,
Gelemem diyorsa beklemem artık.
Anılar arzular öldü merakta,
Gelemem diyorsa beklemem artık.

Sayısız pakette bitti sigara,
Hayaller kurdurdu adsız mezara,
Oturup şiirler yazdım dildara,
Gelemem diyorsa beklemem artık.

Ercişli sevmişken böyle satılmaz,
Dilinde sözlere yalan katılmaz,
Sevdanın üstüne imza atılmaz,
Gelemem diyorsa beklemem artık.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar