BEN SENİ SEVMEDİM
Dünündeyim çocukluğumun,
Sonra yaşayamadıklarımın sancısında;
Sevgiye muhtaç,
Sevilmeye, kum su misali hasret.
Yüzündeki tebessüme vuruldum,
Çukur çukur gamzelerine.
Gözlerindeki kıvılcımlar yaktı,
Saçlarının tenine dokunuşuna yakalandım;
Rüzgarların yüzünü okşamasını kıskanırken,
Yüreğinin avuçlarındaki sıcaklığında kavruldum;
Ben seni sevmedim…
Yayla yollarında salındın gelinlerle,
Düğün halaylarındaki mendil sallayışına;
Bayram sevinci yaşayan çocuksu gülüşüne,
Dilim damağım kuruduğunda;
Harman zamanı gölgem oluşuna düştüm,
Ben seni sevmedim…
Mevsimlerime gelişini bilirim,
Baharımda çiçeğim oldun;
Zorladın yüreğimi kardelen gibi.
Yazımda kavuran güneşim,
Güzümde mahsun bakışlım;
Berçelanda lalem oldun boynu bükük.
Kışımda fırtınalar oldun içimde.
Başımı koyacak bir diz aradığımda,
Duygularımın tipisi canımı yaktı beklerken;
Ben seni sevmedim…
Herşeyleri ikinci kere gördüm; belki defalarca,
Yayla yollarında salınanları gördüm sensiz;
Yaşadığım mevsimler değişti ömür yolunda.
Vakitsiz vuku buldu bazı olaylar,
Dizinde sallayan teyzemi gördüm ana yarısı;
Babamın seceresinde görmeden amcamı sevdim.
Herşeyin sonuncusunu da gördüm,
Dedim ya;
Herşeyim ikincisini de sevebildim.
Seni bir kere sevdim,
Lakin;
Senin üstüne,
Ben seni ikinci defa sevmedim…
raifaras.com 17.03.2018
YELKOVAN
c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.