…***SENİ ANLATMAK…S

SENİ ANLATMAK

Biliyorsun;
Bir inat uğrunaydı,
Bir inat uğruna.
Yarım kalmış bir şiir,
Bir fırçalık eksiği olan tablo gibisin;
Noktası konmamış hatıra defteri gibi.
Sensizliğim ellerimden tutmuş,
Ayaklarım yön prangalı mahkum sanki;
Kaldırımlar aşina.
Göğe çekilince siyah bir örtü,
Gecenin yüzüne düşmüş bir yıldız gibisin.
Etraf sessiz,
Renkleri soluk duvarların arasından geçiyorum;
Hücrelerime doluyorsun.
Karanlıklar sonrasında sen,
Işığım, yolum umarımsın.
İçimde tufanların koptuğunu gördüm,
Karım; fırtınam tipimsin.
Saçlarını okşamaya gelen rüzgarım,
Beni yakalamaya uğraşan dalgam;
Göz yaşımda damlam; yağmurum selimsin.
İçimdeki fırtına sesimden daha hırçın,
Bu akşam ay ışığında;
Erciş sokaklarındayım.
Sana sevgisini anlatamayan,
Avare dolaşan aşık gibiyim.
Göz yaşın kadar yakın;
Bulut kadar uzaktasın.
Katran karası düşlerimin içinde;
Deniz mavisi gözlerin,
Kiraz kırmızısı dudakların,
Elma pembesi yanakların,
Püskül sarısı saçların,
Gül beyazı tenin var aklımda.
Bana yaşama umudu oluyorsun,
Pişmanım desem de artık kar etmez;
Sana seni anlatmaya gelmiştim.

raifaras.com28.07.2018

YELKOVAN

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

…**KARTVİZİT 14…

TEMAŞA*

Gönlün isyanlara kalkmasın haşa,
Doğruyu ara bul; o yolda yaşa,
Dün dediğimizi yalanlar olduk,
Kendi kendimize olduk temaşa.

22.07.2011www.raifaras.com

YARISI BENİM 2

…***BİR YOLU OLMALI…S

BİR YOLU OLMALI

Böyle ansızın başlayınca senli sancılar,
Dayanılmaz oluyorum;
Sonra kaçıyor kantarın topu.
Acılarımı paylaşınca seni üzüyorum,
Elimde değil.
Paylaşınca azalır sanıyorum;
Aslında öyle değil biliyorum.
Seni üzmeden,
Sancılarımı paylaşmanın bir yolu olmalı.

Böyle başlayınca sebepsiz korkular,
Gitmeyi göze alamıyorum;
Sonra kaçıyor kantarın topu.
Korkularımı paylaşmaya sana geliyorum,
Elimde değil.
Paylaşınca bitecek sanıyorum;
Aslında öyle olmadığını biliyorum.
Sana gelmeden,
Korkularımdan kurtulmanın bir yolu olmalı.

Böyle başlayınca sebepsiz herşey,
Elim ayağıma dolanıyor;
Sonra kaçıyor kantarın topu.
Herşeyi alıp paylaşmaya seni bekliyorum,
Elimde değil.
Paylaşınca kurtulurum sanıyorum;
Aslında öyle olmadığını biliyorum.
Benimle ilgili her şeyi,
Sana getirmemenin bir yolu olmalı.

Böyle ansızın başlayınca zamanda yolculuk,
Karabasanlar çöküyor üstüme;
Sonra kaçıyor kantarın topu.
Sensizliğimi paylaşınca kendimi üzüyorum,
Elimde değil.
Paylaşınca kalacağımı sanıyorum;
Aslında öyle olmadınığnı biliyorum.
Kendimi üzmeden,
Sensizlikle baş etmenin bir yolu omalı.

Böyle ansızın başlayınca düşüncelerimin tutsaklığı,
Yüreğini arıyorum saklanmaya;
Sonra kaçıyor kantarın topu.
Esaretimi paylaşmaya geliyorum sana,
Elimde değil.
Paylaşınca özgür olacağımı sanıyorum,
Aslında öyle olmadığını biliyorum.
Sensiz ve yalnız,
Tutsaklığımı yaşamanın bir yolu olmalı.

Böyle ansızın başlayınca şiir yazmalar,
Yağmur yüklü buluta dönüyorum;
Sonra kaçıyor kantarın topu.
Sözlerimi paylaşınca seni katıyorum,
Elimde değil.
Paylaşınca yazdıklarımı anlatmışım sanıyorum,
Aslında öyle olmadıını biliyorum.
Seni katmadan,
Duygularımı anlatmanın bir yolu olmalı.

raifaaras.com 04.08.2018

YELKOVAN

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

…**SENİ BEN UNUTTUM…

SENİ BEN UNUTTUM

Benden canan olmaz; öyle demiştin,
Seni ben unuttum; git sen de unut.
Gidip gelmemeye yemin etmiştin,
Seni ben unuttum; git sen de unut.

Sevdan kıyısından taşsın gönlümün,
isterse törpüsü olsun ömrümün,
İçimi inciten sözler dünümün,
Seni ben unuttum; git sen de unut.

Kem sözler insanı bir ömür yıkar,
Yüzüne gülsemde içim kan akar,
Pişmanım desende gayri ne çıkar,
Seni ben unuttum; git sen de unut.

Hiç sorma sonumuz gider nereye,
İkimiz sığmayız aynı kareye,
Götür anıları at bir dereye,
Seni ben unuttum; git sen de unut.

Hep yalan söylemiş şarkılar fallar,
Küskün gönülleri alırmış güller,
İkimizi yıktı cilve; naz haller,
Seni ben unuttum; git sen de unut.

Bu ayrılık beni yaralar vurur,
İsyan nöbetinde dertler kudurur,
Pişmanlık bir müddet kapıda durur,
Seni ben unuttum; git sen de unut.

Kalk ayrı yönlere yola çıkalım,
Gelecek günlere yüz bırakalım,
Gittiğimiz yerde gemi yakalım,
Seni ben unuttum; git sen de unut.

11.08.2010wwwraifaras.com

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.3

…**SEN BENDE GÜZELSİN…

SEN BENDE GÜZELSİN

Bir senin uğruna çok dünya yıktım,
Sen bende güzelsin; gözlerin sende.
Tuttum da kendimi yoluna yaktım,
Sen bende güzelsin; gözlerin sende.

Aradım sahralar ummanlar geçtim,
Gerisinden kader dedim vaz geçtim,
Gönlüme göredir diyerek seçtim,
Sen bende güzelsin; gözlerin sende.

Mecnun’u eritti; Leylanın çölü,
Kerem’i yandırdı; Aslının hali,
Selbiden sorulur; Emrah vebali,
Sen bende güzelsin; gözlerin sende.

Yusuf’a  yazılmış tek Züleyhası,
Ferhatla Şirinin zulüm sonrası,
Tahirdi Zöhrenin gönül çırası,
Sen bende güzelsin; gözlerin sende.

Belki gam öldürür belki tutsaklık,
Kalan nefes belki bir son duraklık,
Bir sevdaya düştüm hem de yasaklık,
Sen bende güzelsin; gözlerin sende.

17.05.2004wwwraifaras.com

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.2

…**BENİ ANLAMAN LAZIM…

BENİ ANLAMAN LAZIM

Gülümseyip durma kopamıyorum,
Beni anlayacak birisi lazım.
Söz desem başka şey yapamıyorum,
Beni anlayacak birisi lazım.

Baharda açılan gülü koklayan,
Aldığım buseyi benden saklayan,
Hasta yatağımda gelip yoklayan,
Beni anlayacak birisi lazım.

Terimi silmeye elde mendili,
Bana olmamalı gönül menzili,
Bir ömür kalmalı bende sevgili,
Beni anlayacak birisi lazım.

Hasreti olmalı  seven gönlümüm,
Süresi olmalı biten ömrümün,
İçinde olmalı herbir günümün,
Beni anlayacak birisi lazım.

Kar; bora kışımın sıcak güneşi,
Olmalı gönlümün alev ateşi,
Gündüz hayalimde gecemin düşü,
Beni anlayacak birisi lazım.

02.02.2011wwwraifaras.com

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.4

…**DOSTLARINA SÖYLE…

DOSTLARINA SÖYLE

Görmek istemiyormuş,
Seni unutuyormuş,
Birini arıyormuş,
Öyle dedi dostlarım.

…Çekilsem gitsem yani,
…Ben senin hayatından,
…Geriye ne kalır ki,
…Senin kara bahtından.

İkimizde bir kader,
Aynı dert aynı keder,
İki can bir aşk eder,
Böyle bilsin dostlarım.


İstemezsen beni sil,
Sırrına ermez akıl,
Oyaladın bunca yıl,
Böyle dedi dostların.

…Çekilsen gitsen yani,
…Sen benim hayatımdan,
…Geriye ne kalır ki,
…Benim kara bahtımdan.

İkimizde bir kader,
Aynı dert aynı keder,
İki can bir aşk eder,
Böyle bilsin dostların.

13.03.2011wwwraifaras.com

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.4

…**DENEME…41

OYUNCAK BEBEKLER

Benim oyuncak bebeklerim hiç olmadı. Belki de bu yüzdendir oyuncak bebekleri hiç sevemediğim.Çocukluğumda oyuncak bebeklere dokunma şansım bile olmadı. Yolun karşı tarafında subay lojmanları vardı. Subay çocukları oyuncakları ile oynarlardı. Ben; sutre gerisindeki asker gibi dikkatle onları seyrederdim. Halk deyimiyle; kedinin ciğere baktığı gibi bakardım. Ama bu kadar şansım vardı. Zaten her lojman kapısında bir asker nöbet tutardı.Dokunamazdım. Oynayamaz- dım. Olsun. Eminim ki bu şansı bulamayanlarda vardı.
Ama benim; canlı bebeklerim vardı. Üstelik ben de çocuktum. Beş tane bebeğim vardı. O zamanlar altı yaşımı yeni geçmiştim. Babam öldüğünde en küçük bebeğim sekiz aylıktı. Kıçının üstünde oturamıyordu.
Oyuncak bebeklerin büyüme dertleri yok. İhtiyaçları olmaz. Bıraktığı gibi bulabilir insan. Fakat benim bebeklerimin ihtiyaçları var. Büyümeleri; gelişmeleri her an gözle görülebiliyordu. Bırakıldığı gibi; bırakıldığı yerde bulabilmek mümkün değil.
Babam çiftçilik yapıyormuş. Duyduklarımla yaşadıklarım arasında bağlantı kurarak, babamı hatırlamaya çalışıyorum. Bazı hareketlerini hatırlıyor gibiyim. Yüzünü hatırladığımı  söyleyemem. Zaten o zamanlar saygının verdiği korku dolayısıyla baba yüzüne bakmak mümkün değildi. Hoş  babayı görmekte bile zorlanıyorduk. Sürekli tarlada; alışverişte olurdu. Maddi durumu pek iyi değilmiş. Fakir ama gururlu. Tipik bir anadolu insanı. İki eş, yedi çocuk. Bana oyuncak bebek nasıl alsın. Mümkün mü. Ama ben onun bana bıraktığı bebeklerimi çok sevdim.Korudum. Kolladım.Büyümelerine yardımcı oldum. Diyorum ya; belki de insanı sevmem bu yüzdendir.
Başta kendi bebeklerim olmak üzere herkesi ve hepsini, çok seviyorum…

16.07.2011www.raifaras.com

YARISI BENİM 1

…**DOĞARKEN ÇIPLAKSIN…

DOĞARKEN ÇIPLAKSIN

Doğarken çıplaksın; ölürken değil,
Bu ne uçurumlar bu ne bağnazlık.
Aklını kullan da; önünde eğil,
Bu ne vurdumduymaz bu ne aymazlık.

Can verdi yaradan bir damla suda,
Şeytan ensemizde durur pusuda,
Bizi titretmiyor can korkusu da,
Bu ne pis bir heves bu ne caymazlık.

Kaçmak yok yaşarken alın yazından,
Hayırsızdır belki; çoğun azından,
Dünyalık arzular zevkler yüzünden,
Bu ne kara öfke; bu ne doymazlık.

Bile bile lades demek yanlışa,
İnsanlık muhtaçtır bir anlayışa,
Bir dünya kurulur bir yalvarışa,
Bu ne bir kör inat; bu ne duymazlık.

Önce teneşirde sonra musalla,
Tekbir getirecek; imamı anla,
Dördüncü tekbir de kabire yolla,
Bu ne sıradanlık; bu ne uymazlık.

(İnanmıyorum diyen birinin cenaze
namazından)
14.07.2011raifaras.com

GS.4

…**DÖNERİM DEMİŞTİN…

DÖNERİM DEMİŞTİN

Dönerim demiştin hala dönmedin,
Deli gönül; coştu coştu uslandı.
Bir Aslı, bir Leyla Selbi olmadın,
Yollarında kipriklerim ıslandı.

Mutluyduk seninle herkesten önce,
Yüzümüz gülerdi dostu görünce,
Gönül bam teline adın düşünce,
Seni yazdım şarkı oldu seslendi.

Acımadın gittin gençlik çağıma,
Hazanı musallat ettin bağıma,
Bir yanı buz tutmuş gönül dağına,
Sen gelmedin başkaları yaslandı.

31.12.2002raifaras.com

(c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.1(TÜRKÜ)