BABAM DİYE- D
Beni kovduktan sonra yüzünde gülüş varsa,
Babam diye adımı; kimseye deme sakın.
Dostlar görünce seni halimi soran olsa,
Babam diye adımı; kimseye deme sakın.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
BABAM DİYE- D
Beni kovduktan sonra yüzünde gülüş varsa,
Babam diye adımı; kimseye deme sakın.
Dostlar görünce seni halimi soran olsa,
Babam diye adımı; kimseye deme sakın.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
ATA OCAĞINDAN- D
Ata ocağından; uzak kalınmaz,
Ben seni kovmadım sen kovdun oğul.
Ana balardan; hesap sorulmaz,
Ben seni kovmadım sen kovdun oğul.
Ata ocağından cana gidilir,
Bacı kardeşlerle sohbet edilir,
Ana babalardan öğüt dinlenir,
Ben seni kovmadım sen kovdun oğul.
Ata ocağından ölüm götürür,
Senin dediklerin hüzün getirir,
Baba sözleriyle olay bitirir,
Ben seni kovmadım sen kovdun oğul.
Ata ocağından Hakk’a varılır,
Taraf tutulmada divan kurulur,
Yaşlı Ercişlide söze kırılır,
Ben seni kovmadım sen kovdun oğul.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
HASRETİ BİLMEZSİN- D
Mezara bırakıp ardını dönme,
Hasreti bilmezsin gençsin be oğul.
Anılar benimle ölmüştür sanma,
Hasreti bilmezsin gençsin be oğul.
Mezarı kazarlar ölenler için,
Saçların ağarır kabarır için,
Anılar dost kalır evlat için,
Hasreti bilmezsin gençsin be oğul.
Mezarlar sahipsiz bedeni saklar,
Sevenler gönlüne acıyı yükler,
Anılar zamansız gönlünü yoklar,
Hasreti bilmezsin gençsin be oğul.
Mezarın taşına adımı yazdır,
Kabrini kabrimin yanına yazdır,
Anılar atadan vasiyet farzdır,
Hasreti bilmezsin gençsin be oğul.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
DEDİĞİN GÜN GELİRSEM- D
Damarında dolaşan kanda vardır emeğim,
Dediğin gün kapına gelirsem öldür beni.
Unutmanı beklerim budur senden dileğim,
Dediğin gün kapına gelirsem öldür beni.
Uzaklara gidemem kimse gelmez oraya,
İkimizin dışında eli alma araya,
Kanım sana helaldir gitme başka çareye,
Dediğin gün kapına gelirsem öldür beni.
Kurtuluşum kalmadı inan sabrım dışında,
Vurduğunda kan kalsın siyah bordur taşında,
Ağlamanın manası yoktur mezar taşında,
Dediğin gün kapına gelirsem öldür beni.
Ercişliydim gariptim kaldı koca şehirde,
Yediğimiz aynıydı suda sütte zehirde,
Kovduğuna üzülmem gönlün kaldı kahırda,
Dediğin gün kapına gelirsem öldür beni.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
HAL VARDIR Kİ- D
Hal vardır ki bin gülüşe bedeldir,
Ben derdimi hiç kimseye diyemem.
Bir ömür ki bir siteme berdeldir,
Ben derdimi hiç kimseye diyemem.
Can dediğin bir sözüyle öldürür,
Göz yaşına tüm maziyi gömdürür,
Ben düşersem kim görürse kaldırır,
Ben derdimi hiç kimseye diyemem.
Kim sorsa da bir kelime alamaz,
Ben çekmişim el halimi anlamaz,
Dert ağırdır hiç kimseler dinlemez,
Ben derdimi hiç kimseye diyemem.
Bu Ercişli öz halini biliyor,
Gün dönünce ah kendine kalıyor,
Son rüyalar çok şeyimi çalıyor,
Ben derdimi hiç kimseye diyemem.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
AKLIMA GELMEYEN- D
Aklıma gelmeyen başıma geldi,
Ağladım olmadı kaçtım olmadı.
Oğlumun sözleri bağrımı deldi,
Ağladım olmadı kaçtım olmadı.
Aklıma gelmeyen içimi yaktı,
Evladın içinden isyancı çıktı,
Oğlumun sözleri dünyamı yıktı,
Ağladım olmadı kaçtım olmadı.
Aklıma gelmeyen oyunlar varken,
Umutlar yıkıldı yaşlandım erken,
Oğlumun sözleri gönlüme arken,
Ağladım olmadı kaçtım olmadı.
Aklıma gelmeyen sebepler doğdu,
Ercişli utandı başını eğdi,
Oğlumun sözleri kalbimi boğdu,
Ağladım olmadı kaçtım olmadı.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
BEN BABAMA- D
Başına gelenleri; yaptığına say derler,
Ben babama bu kadar sitemkar olmamıştım.
Kadere inanalar; unutulur şey derler,
Ben babama bu kadar sitemkar olmamıştım.
Duyduğum kelimeler yüreğime köz oldu,
Yüreğim incindikçe; suratıma iz doldu,
Sözünün enkazında; sanmıyorum naz kaldı,
Ben babama bu kadar sitemkar olmamıştım.
Çocukluk yıllarından; acıların hep varmış,
Herkese katlanırken; babalara yer darmış,
Evladın sofrasından; kovulmaksa çok zormuş,
Ben babama bu kadar sitemkar olmamıştım.
Ercişli unutamaz; yaşananı bir görsen,
Saygıyla anılırmışı; dostlarına hep sorsan,
Nedamet kıskacında; incinirsin iz sürsen,
Ben babama bu kadar sitemkar olmamıştım.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz sandığı
KURŞUNDAN AĞIRDI- D
Sözlerin sonunda öldürdün beni,
Kurşundan ağırdı bana dediğin.
Namerde boynumu eğdirdin yani,
Kurşundan ağırdı bana dediğin.
Mutluluk dilerim kandığın şeyle,
Evlatlar babaya demezdi böyle,
Sevinip herkese halimi söyle,
Kurşundan ağırdı bana dediğin.
İntihar günahtır azabı zordur,
Kapına dönemem gönlüme ardır,
Sanma ki arkandan bedduam vardır,
Kurşundan ağırdı bana dediğin.
Ercişli babandır imanca dince,
Bakışın dokundu nefretle kince,
Elimi öpmeden kovsaydın önce,
Kurşundan ağırdı bana dediğin.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
ACIN BÜYÜK- D
Bin umudun bir meyvesi zamanda,
Acın büyük sen büyüksün yol uzak.
Çok incindim üç nefeslik dünyamda,
Acın büyük sen büyüksün yol uzak.
Bin umudun bir meyvesi olunca,
Hep dokunur söz yerini bulunca,
Çok incindim çok uzakta kalınca,
Acın büyük sen büyüksün yol uzak.
Bin umudun bir meyvesi bilmiştim,
Sen gelince ben umutla gülmüştüm,
Çok incindim ben kapına gelmiştim,
Acın büyük sen büyüksün yol uzak.
Bin umudun bir meyvesi evlattır,
Her Ercişli kut bilinen servettir,
Çok incindim bu duyduğun feryattır,
Acın büyük sen büyüksün yol uzak.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
UNUTMAK İSTEDİKÇE- D
Unutmak istedikçe sancılarım dürtüyor,
Kulağımda çınlıyor; bana söylediklerin.
Babalık duyguları suçlarını örtüyor,
Kulağımda çınlıyor; bana söylediklerin.
Baktığım taraftasın sınırların çizilmiş,
Yılların ortasında günlerimiz ezilmiş,
Belki de suçluluk yok kaderimiz yazılmış,
Kulağımda çınlıyor; bana söylediklerin.
Eskiye dönüşümün çaresini yitirdim,
Yılların öfkesiyle varlığımı bitirdim.,
Bir sözle Ercişliyi dizüstüne getirdin,
Kulağımda çınlıyor; bana söylediklerin.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı