Yazar: Raif ARAS

TUT ARTIK ELİMDEN -D

Gidenler gelmedi acım dinmiyor,
Tut artık elimden al götür ölüm.
Titreyen elime buse konmuyor,
Tut artık elimden al götür ölüm.

Yolları beklerken gözüm yorulur,
Yıkılır umutlar yelde savrulur,
Hasretin zehrinden içim kavrulur,
Tut artık elimden al götür ölüm.

Kıymeti kalmadı kalan zamanın,
Sırları kendiyle ölür insanın,
İçine düşmeden büyük isyanın,
Tut artık elimden al götür ölüm.

Saçlarım ağarır belim bükülür,
Mazimi andıkça yaşlar dökülür,
Geceler uzarken canım sıkılır,
Tut artık elimden al götür ölüm.

Ercişli ömrünü heba etmeden,
Oğlunu kızından ayrı tutmadan,
Yaşanan hayata düşman gitmeden,
Tut artık elimden al götür ölüm.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

 

 

” Keşke intihar günah olmasaydı. Baş ağrısı bahanesiyle ; gönül yangınlarımızı üç beş hapla dindirirdik bel ki…”

HERKESE HOŞÇA KAL – D

Ortaya attığın sözün biterken,
“Herkese hoşça kal” yok saydı beni.
Umudu öldürdün sessiz giderken,
“Herkese hoşça kal” çok üzdü beni.

Sıradan davranıp çıktın kenara,
Hasreti yayamam aya yıllara,
Belim dayadım beton duvara,
“Herkese hoşça kal” çok üzdü beni.

Gizlide kuytuda çıkıp görünme,
Kadere isyanla boşa yerinme,
Atadan kaçılmaz asla utanma,
“Herkese hoşça kal” çok üzdü beni.

Ercişli burada kırgın duruyor,
Yaşanan günlerden köprü kuruyor,
Düştüğü duruma kafa yoruyor,
“Herkese hoşça kal” çok üzdü beni.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

 

 

 

DİYEMEM KİMSEYE – D

Atadan küsmenin olmaz manası,
Diyemem kimseye çok utanırım.
Elbette dönüştür bunun sonrası,
Diyemem kimseye çok utanırım.

Bağrıma aldığım büyük yaramı,
Bildiğim doğruma sardım çaremi,,
Görürken gönlümde saklı veremi,
Diyemem kimseye çok utanırım.

Oturmuş erenler sohbet kurmuşlar,
Babanın yurdunda karar vermişler,
Oğullar babanın sırrı demişler,
Diyemem kimseye çok utanırım.

Sanma ki kırılmam acı sözünden,
Anlarım yavrumun ince nazından,
İncittim kendimi senin yüzünden,
Diyemem kimseye çok utanırım.

Ercişli dayanmaz böyle acıya,
Bilirsin yenilir ağrı sancıya,
Söyleyip anlatmam yolcu hancıya,
Diyemem kimseye çok utanırım.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

ÖLÜMDEN ZOR -D

Kadere naz edip cilve ederken,
Ölümden zor ayrılığa yenildim.
Gönülden gönüle taşıp dolarken,
Ölümden zor ayrılığa yenildim.

Severek yaşamak ömrün ederi,
Acılar sitemler olsun gideri,
Herkesin kendince vardır ederi,
Ölümden zor ayrılığa yenildim.

Yollara bakarak gönül üzerim,
Gözünün yaşıyla mektup yazarım,
Karanlık camlara resim çizerim,
Ölümden zor ayrılığa yenildim.

Ercişli olarak tattım hasreti,
Her sözün içinde gördüm hiddeti,
Öldürmek isterken doğan nefreti,
Ölümden zor ayrılığa yenildim.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

ÜÇ BEŞLAKIRDI -D

(ÇİZGİ ÇEKMİŞSİN)

Üç beş lakırdıya küsmedin bence,
Sen benim üstümü çoktan çizmişsin.
Çok zor olmayacak sustuğum gece,
Sen benim üstümü çoktan çizmişsin.

Tek bir kıvılcımı büyütüp durma,
Bir ses etrafında hayaller kurma,
Dert var diyerekten kendini yorma,
Sen benim üstümü çoktan çizmişsin..

Her ilk hüsranına bedeller öder,
Son ok hedefine kendisi gider,
İlk gün doğuşundan bu güne kadar,
Sen benim üstümü çoktan çizmişsin.

Her bir hatıranda Ercişli vardır,
Boş ver gerisini yaşanan zordur,
Şu an uzaktasın gönlüme ardır,
Sen benim üstümü çoktan çizmiştin.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

ÖFKENE YENİLİP KAÇMA -D

Öfkene yenilip kaçma yurdundan,
Geriye dönüşte baykuşlar uçar.
Elinin tersiyle kurtul korkundan,
Geriye dönüşte baykuşlar uçar.

Kimseye güvenme doğru sendedir,
Öldüren damlalar gizli kindedir,
Şeytanın öfkesi zaten kandadır,
Geriye dönüşte baykuşlar uçar.

Evladı büyütür baba şefkati,
Yuvaya gelişin olmaz zahmeti,
Devrilip düşünce kalmaz kıymeti,
Geriye dönüşte baykuşlar uçar.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

UMUDUN SON ADI -D

Postacı beklemem umudum yokken,
Umudun son adı; hatırlanmakmış.
Mazimi silemem gönlüme yükken,
Umudun son adı; hatırlanmakmış.

Postacı beklemem umutsuz anda,
Bölünmüş ömrümün acısı canda,
Umutsuz kalınca ağladım sonda,
Umudun son adı; hatırlanmakmış.

Postacı beklemem gözlerim yolda,
Yüreğim yanarken acılar dilde,
Kokular gelirken sabah ki yelde,
Umudun son adı; hatırlanmakmış.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

ALDIĞIM DARBELER   -D

Aldığım darbeler öldürmez beni,
Sensizlik ömrümün hançeri olur.
Severek umutla büyüttüm yani,
Sensizlik ömrümün hançeri olur.

Aldığım darbeler öldürmez deme,
Sözlerin gönlümü düşürdü gama,
Sevmeyi yarama etsem de  yama,
Sensizlik ömrümün hançeri olur.

Aldığım darbeler götürdü düne,
Yokluğun şehrinde dönemem yana,
Sevdiğim nefeste gelirken sona,
Sensizlik ömrümün hançeri olur.

Aldığım darbeler büyüttü izi,
Ercişli yolunda unutmaz gözü,
Sevgimi öldürmez öfkeli sözü,
Sensizlik ömrümün hançeri olur.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı