Yazar: Raif ARAS

HER GECE BİR BAŞKA -B-

Acıyla tükendi gitti zamanlar,
Her gece bir başka umut büyüttüm.
İstila etmeye geldi isyanlar,
Her gece bir başka umut büyüttüm,
Can gardaş dediğin sözü öğüttüm.

Fırsatı buldukça koştum yanına,
Ziyaret saati değdim tenine,
İsyanlar sararken boydan enine,
Her gece bir başka umut büyüttüm.
Ben aldım acıyı bende soğuttum.

Haberler bekledim bitti saatler,
Ruhuma teselli verdi nöbetler,
İsyanı bertaraf etti sohbetler,
Her gece bir başka umut büyüttüm.
Sus dedim kendimi sözde avuttum.

Aklıma uymuyor böyle gidişin,
Gözümün önünde bana gülüşün,
Kimseye yaramaz isyan edişim,
Her gece bir başka umut büyüttüm.
Sen gittin gözümü zorla uyuttum.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

UZAKTI MESAFE -A-

Hasta haberini alınca gece,
Uzaktı mesafe yakındı zaman.
Kimse duyamadı düşmedi hece,
Uzaktı mesafe yakındı zaman.

Koşmak istedikçe bölündü yolum,
Tutmak istiyordum ermedi dilim,
Birden çırpınırken incindi solum,
Uzaktı mesafe yakındı zaman.

Hasta yatağında geldim ulaştım,
Öptüm ellerinden yaşa bulaştım,
Gezdim etrafında sessiz dolaştım,
Uzaktı mesafe yakındı zaman.

“Sakın incitmeyin” dedi hemşire,
Baktım gözlerine baktı yerlere,
Bende çaresizlik gelmez dillere,
Uzaktı mesafe yakındı zaman.

Dindi acıların öğlen sırası,
Dünya sensizleşti durdu sonrası,
Şimdi kardeşinde kardeş yarası,
Uzaktı mesafe yakındı zaman.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BEN ONU BEKLEDİM

Eve dönüşünde serdik yatağı,
Ben onu bekledim o beni sordu.
Akşam uyumazdı oldum ulağı,
Ben onu bekledim o beni sordu.

Elden geldiğince bakıp kolladık,
İyi haberini dosta yolladık,
Ondan incinerek evlat olmadık,
Ben onu bekledim o beni sordu.

İki kelimenin bendim birisi,
Çünkü cümlesinin yoktu gerisi,
Belki zorluyordu yatak ağrısı,
Ben onu bekledim o beni sordu.

Eli tutmuyordu çatal kaşığı,
İlaç içmesiyle geçti eşiği,
Herkes tanıyordu evlat aşığı,
Ben onu bekledim o beni sordu.

Sağa bakınırdı gözleri yolda,
Harfler bozulunca dönmedi dilde,
Gelip gidenleri bildiği halde,
Ben onu bekledim o beni sordu.

Adım Ercişlidir pala lakabım,
Benim şahidimdir dinim kitabım,
“Annem” nidasıyla bitti hitabım,
Ben onu bekledim o beni sordu.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz sandığı

 

BAHARLAR UĞRAMAZ OLDU

Baharlar uğramaz oldu ömrüme,
Yerini hazanlar aldı gidiyor.
Sancılar zamansız vurur gönlüme,
Acılar arkadaş oldu gidiyor.

Baharlar uzaktan geçip gidince,
Her şeyi unuttum umut bitince,
Zemheri bağımı mesken edince,
Çiçekler saksıda soldu gidiyor.

Baharlar yalancı çıktı sonradan,
Unuttum sevmeyi saydım sıradan,
Uzunca zamanlar geçti aradan,
Yalnızlık bağrımı deldi gidiyor.

Baharlar acımı gömdü giderken,
Gizlice ağladım zaman biterken,
Üzüldüm maziye veda ederken,
Umudum yarıda kaldı gidiyor,

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün çeyiz Sandığı

HER GÖNÜLE BİR BAŞKA

Böyle gizli bir aşkı nasıl yaşattın sensiz,
Her gönüle bir başka dünyaları sunamam.
Yalan oldu tüm ömrün geçti tükendi sessiz,
Her gönüle bir başka dünyaları sunamam.

Söyle şimdi ne kaldı dünden geriye elde,
Kimler sana ne dedi kaldın dönülmez yolda,
Yaprak bile terk eder durmaz kuruyan dalda,
Her gönüle bir başka dünyaları sunamam.

Umut güzel bir duygu hüsran olunca üzdü,
Gelip geçti çok şeyler sandım yaptığın nazdı,
“Sevmem” dedin o akşam beni bitiren sözdü
Her gönüle bir başka dünyaları sunamam.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BU SEVDADA

Bu sevdada sayma beni seferi,
Gidersem gelmeye zamanım olmaz.
Yaz bitince mevsim olur zemheri,
Gidersem gelmeye zamanım olmaz.

Bu sevdaya ömür verdim bilerek,
Kal demeni bekler oldum gülerek,
Son günüme kaldım uzak kalarak,
Gidersem gelmeye zamanım olmaz.

Bu sevdayı sensiz asla yaşamam,
Tek nefeslik yola taşlar döşemem,
Bir hayale doğru boşa koşamam,
Gidersem gelmeye zamanım olmaz.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

MUSALLADAN BENİ ALAMAM

Sabrındaki küpün dolmuştur artık,
Vuslatına umut edemem bu gün.
Yeminleri bozdum üzeri örtük,
İsyanında oruç tutamam her gün.

Eteğimden taşı dökerken yere,
Unutmaksa eğer derdime çare,
Ellerimi sürmem güldeki hara,
İncinirse gönül yaşatmam kırgın.

Sancılarım arttı tutamam yükte,
Umutlar yıkılır kaybolur yokta,
Sevilmekten yana kalırsa ukde,
Sokağında canı gezdirmem yorgun.

Acılarım kalır öteki yanda,
Unuturum artık geldiğim sonda,
Ercişli unut dediğim günde,
Musalladan beni alamam son gün.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

DÖNÜP BAKTIM

Dönüp baktım yüze gülen kalmamış,
Gidip gurbetlere postu sermeli.
Sanki geri dönen biri  gelmemiş,
Gidip gurbetlere postu sermeli.

Yıllar önce küsüp çekip gitmiştim,
Dönmem diye birde yemin etmiştim,
Sözden döndüm diye dönüş yapmıştım,
Gidip gurbetlere postu sermeli.

Benim gibi giden geri gelmemiş,
Kimdir diye kimse kafa yormamış,
Zaman geçmiş eski dostlar kalmamış,
Gidip gurbetlere postu sermeli.

Raif ARAS sebep buldu gidişe,
Eski dostlar ara vermiş gülüşe,
Bence süre doldu yollar dönüşe,
Gidip gurbetlere postu sermeli.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

 

HER AKŞAM SENİN GİBİ

Her akşam senin gibi unutmayı isterken,
Gözlerim kapılara bakarken dalıyorum.
Damlalar birer birer yanağımı ıslarken,
Gözlerim kapılara bakarken dalıyorum.

Her akşam senin gibi düşünürken maziyi,
Kimseler bilmez zaten alnımdaki yazıyı,
Anılar birer birer başlatınca sızıyı,
Gözlerim kapılara bakarken dalıyorum.

Her akşam senin gibi unutmadan her şeyi,
Gözyaşım açık gizli öldürünce neşeyi,
Kadehler birer birer  boşaltırken şişeyi,
Gözlerim kapılara bakarken dalıyorum.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

GURBETİ SEVEREK GELMEDİM

Gurbeti severek gelmedim asla,
Kimse beni kınamasın orada.
Yıllarım burada geçiyor yasla,
Kimse beni kınamasın orada.

Gurbeti severek sılamdan küsmem,
Dostları görünce yüzümü asmam,
Anlatmam gerekse oturup susmam,
Kimse beni kınamasın orada.

Gurbeti severek sanmayın dönmem,
Sanmayın hasretin narına yanmam,
Binlerce güzellik sunsa da kanmam,
Kimse beni kınamasın orada.

Gurbeti severek kalmadım yani,
Cananla yaşarken başlayan günü,
Ercişli unutmaz maziyi dünü,
Kimse beni kınamasın orada.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı