GÖZ KAPAĞIM DÜŞSE

GÖZ KAPAĞIM DÜŞSE

Her nereye baksam gördüğüm sensin,
Gün batınca yalnız tutuldu yasın,
Göz kapağım düşse çınlıyor sesin,
_Hayalin odamda gezinip durur,
_Dertlerim sırayla kalbime vurur.

Her duvarda resmin gülüyor öyle,
Kim yaşadı gizli sevdayı söyle,
Göz kapağım düşse aniden böyle,
_Hayalin odamda gezinip durur,
_Dertlerim sırayla kalbime vurur.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

AYRILIK ZAMANI/ÇARESİZ GÖNÜLLER

AYRILIK ZAMANI
(ÇARESİZ GÖNÜLLER)

Ayrılık zamanı gelip çatınca,
Çaresiz gönüller figana başlar.
Kederler kadere zehir katınca,
Çaresiz gönüller figana başlar.

Ayrılık zamanı ömrün törpüsü,
Vakitsiz kapanmaz gönül kapısı,
Kalanda gidende aynı hepisi,
Çaresiz gönüller figana başlar.

Ayrılık zamanı izdir bedende,
Peşinden ağlanır canan gidende,
Yürekler kabarır veda edende,
Çaresiz gönüller figana başlar.

Ayrılık zamanı diller susunca,
Nedamet halleri surat asınca,
Ercişli bağrına taşlar basınca,
Çaresiz gönüller figana başlar.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

BAĞ BOZUMU MEVSİMLER

BAĞ BOZUMU MEVSİMLER

Yaz baharlar içinde; aşka düştü gönüller,
Bağ bozumu mevsimler benim payıma düştü.
Gün dönümü zamanda yarım oldu ömürler,
Bağ bozumu mevsimler benim payıma düştü.

Yaz baharlar içinde; güller gonca olunca,
Ben hazana koşarım böyle yalnız kalınca,
Her zemheri adrestir dertler beni bulunca,
Bağ bozumu mevsimler benim payıma düştü.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

HER VAKİT BAŞKADIR

HER VAKİT BAŞKADIR

Her vakit başkadır acının adı,
Takvime yazılsın güldüğüm gece.
Kan kussam değişmez ağzımın tadı,
Garsonlar biliyor kaldığım gece.

Gel dedi baharlar gitmedim kaldım,
Ben kendi ömrümden intikam aldım,
Boş yere zamandan zamanlar çaldım,
Mevsimler kızacak olduğum gece,

Kaç sokak gezmişsek hepsini gezdim,
Her şeyin üstünü kapatıp çizdim,
Son köşe başına ayrıldık yazdım,
Anılar biliyor geldiğim gece.

Ercişli kendini biliyor fani,
Her saat acılar uğrarken yani,
O köşe başına gömsünler beni,
Dostlardan ricamdır öldüğüm gece.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

ŞAHİDİMİZ OLACAK

ŞAHİDİMİZ OLACAK

Şahidimiz olacak saçlara düşen aklar,
Ben acımı kimseye tarif etmem edemem.
Ağardıkça saçlarım tellerde derdi saklar,
Ben acımı kimseye tarif etmem edemem.

Ağarırken saçlarım şakakta birer birer,
Sancıların içinde dönmüyor giden dünler,
Mutluluğa yetmiyor geriye kalan günler,
Ben acımı kimseye tarif etmem edemem.

Şakaklarım ağarır saçlara doğru artar,
Ercişlide sancılar ölümle derdi tartar,
Yaradana yalvardım dedim ki beni kurtar,
Ben acımı kimseye tarif etmem edemem.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

YOKLUĞUNA HASRET

YOKLUĞUNA HASRET

Yokluğuna hasret; gönül taşırken,
Her akşam kendine bir şiir yazdı.
Sevdasına vurgun yalnız yaşarken,
Her akşam kendine bir şiir yazdı.

Yokluğuna hasret; zaman tükendi,
İçindeki dertler dertle yıkandı,
Sevdasına vurgun boyun bükendi,
Her akşam kendine bir şiir yazdı.

Yokluğuna hasret; gönül sürgünde,
Çağırana koşar gider bir günde,
Sevdasına vurgun kalan her günde,
Her akşam kendine bir şiir yazdı.

Yokluğuna hasret; deli yürekle,
Ercişliyi gömdü kazma kürekle,
Sevdasına vurgun her gün merakla,
Her akşam kendine bir şiir yazdı.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

YÜREĞİMDE ATEŞ YANSA

YÜREĞİMDE ATEŞ YANSA

Gönül sevdasının çırası sönse,
Yüreğimde ateş yansa üşürüm.
Yılın mevsimleri bahara dönse,
Yüreğimde ateş yansa üşürüm.

Gönül sevdasına tütmezse ocak,
Hüzün ölümlere açarmış kucak,
Aşkın ellerinde yaşarım ancak,
Yüreğimde ateş yansa üşürüm.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

BİR ÖMÜR

BİR ÖMÜR
(SEVDANIN NARINA YAKTI)

Bir ömür beyhude geçmesin diye,
Gönlünü sevdanın narına yaktı.
Her kahrı çekmişken sormayın niye,
Gönlünü sevdanın narına yaktı.

Bir ömür unutmaz uğraşır boşa,
Tüm sırrı gömerken döktüğü yaşa,
Her mevsim ömründe dönerken kışa,
Gönlünü sevdanın narına yaktı.

Bir ömür sevdadan etmedi tasa,
Git derken gönlünü atmadı yasa,
Her kahrı elinde ederek asa,
Gönlünü sevdanın narına yaktı.

Bir ömür seninle mazidir derken,
Gön söndü ardından gönüller korken,
Her mevsim sevecek  Ercişli varken,
Gönlünü sevdanın narına yaktı.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

UFKUMA GERİLDİ HÜZÜN

UFKUMA GERİLDİ HÜZÜN

Ufkuma gerildi hüzün perdesi,
Küllendi ardından tütmez ocağım.
Dertlerle tanıştım senden sonrası,
Küllendi ardından tütmez ocağım.

Anılar dürtüyor yalnız kalınca,
Yığılır kalırım gece olunca,
Dertlerle tanıştım vakit dolunca,
Küllendi ardından tütmez ocağım.

Gözlerim tavanda kalır öylece,
Zamanın adını koydum işkence,
Dertlerle tanıştım bittim böylece,
Küllendi ardından tütmez ocağım.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

HERKESİN MEVSİMİ BAHAR

HERKESİN MEVSİMİ BAHAR

Herkesin mevsimi bahar geçerken,
Ömrüme zemheri çok erken geldi.
Umudun şehrinde kuşlar uçarken,
Ömrüme zemheri çok erken geldi.

Herkesin bağında bülbül öterken,
Dilimde sevdaya name tüterken,
Bakışlar gönlüme namlu tutarken,
Ömrüme zemheri çok erken geldi.

Herkesin sevdiği gider yanına,
Umudu toplayıp sardım sabrıma,
Hasretin zehrini döktün kanıma,
Ömrüme zemheri çok erken geldi.

Herkesin derdine ortak olurken,
Üzüldüm yıllarca uzak kalırken,
Ercişli gönlünce yollar bulurken,
Ömrüme zemheri çok erken geldi.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar