Yazar: Raif ARAS

KİMSEYE SORMADIM

Kimseye sormadım nereye gitti,
Sen dünyamı yıktın elin sözüyle.
Bildiğin her şeyi yaşadık bitti,
Sen dünyamı yıktın elin sözüyle.

Kimseye sormadım nerede şimdi,
Sandım ki gökkubbe  üstüme indi,,
Bozuldu aşkımın ölümsüz andı,
Sen dünyamı yıktın elin sözüyle.

Kimseye sormadı nereye gider,
İhanet edenler vebali öder,
Umarım olursun benden de beter,
Sen dünyamı yıktın elin sözüyle.

Kimseye sormadım nereden derdi,
Halime bakmadan kalbimi kırdı,
Ercişli uğruna ömrünü verdi,
Sen dünyamı yıktın elin sözüyle.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk kağıtlar

SEVMENİN KOYNUNDA

Sevmenin koynunda ölüm aratma,
Bile bile sunma hasret zehrini.
Ardından baktırıp yolda ağlatma,
Bile bile sunma hasret zehrini.

Sevmenin koynunda seni beklerken,
Elimde tuttuğum resmi koklarken,
Geceye gecede zaman eklerken,
Bile bile sunma hasret zehrini.

Sevmenin koynunda tutma nöbete,
Kırılan gönüller durmaz sohbete,
Ömrümü harcatma sözde töhmete,
Bile bile sunma hasret zehrini.

Sevmenin koynunda bozma kaderi,
Yeniden yaşatma eski günleri,
Ercişli çekemez bunca kederi,
Bile bile sunma hasret zehrini.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

 

 

“Yokluğunun sızısı yüreğime dokundukça;  yağmur kirpiklerimden damlıyor sanki…”

GÜZ GELDİ GELEMEDİM

Dizlerim tutmuyor ki mevsimler hep bahane,
Güz geldi gelemedim; yazın belki gelirim.
Anlatmak olmuyor ki düştüğüm hal kime ne,
Güz geldi gelemedim; yazın belki gelirim.

Senindir hayallerim düşünme ki dargındır,
Kederle boğuşurum kaderim de kırgındır,
Yılların çilesinden bedenim hep yorgundur,
Güz geldi gelemedim; yazın belki gelirim.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

 

BÜTÜN ŞARKILAR SUSAR

Yaprak dalında sessiz bülbül güle ağlarmış,
Bütün şarkılar susar; sen aklıma düşünce.
Nazın hicranı başka ukde gönül dağlarmış,
Bütün şarkılar susar; sen aklıma düşünce.

Yaprak saklarken gülü bülbül döker yaşını,
Aşkı tatmayan biri; bilmez gönül işini,
Sessiz kalınca zaten taşa koyar başını,
Bütün şarkılar susar; sen aklıma düşünce.

Yaprak goncayı bilir bülbül kadar olmasa,
Aşka daveti olur; yeter kıymet bilmesi,
Sevmek özlemek demek gönül yola gelmese,
Bütün şarkılar susar; sen aklıma düşünce.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

SAY Kİ

Savrulup dururken esen rüzgarda,
Elleri dolaşır uzun saçlarda,
Duygular gezinir durur uçlarda,
Say ki tellerini bağrıma vurur.

Örükte başkaydı açık başkadır,
Arzular günlükte umut keşkedir,
Duygusal yolculuk büyük aşkadır,
Say ki ellerini bağrıma vurur.

Omuzdan aşağı iner beline,
Düşlerin hepsini asar teline,
Duygunun “de”sini almaz diline,
Say ki dillerin bağrıma vurur.

Açıkta güzeldir örgü güzeldir,
Yarayla gezinen nazlı hazaldır,
Ercişli sevmişse ona özeldir,
Say ki hallerini bağrıma vurur.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

AVUÇLARINDA KALBİM

Sanma hicran yarası azalır yokluğunda,
Avuçlarında kalbim daha ne istiyorsun.
Gönül sancı çekermiş umutlar koptuğunda,
Avuçlarında kalbim daha ne istiyorsun.

Vurgun yedi yüreğim bakarken gülüşüne,
Gönlüm sebep aradı üzüldü gidişine,
İnan dünden razıydım yolunda ölüşüme,
Avuçlarında kalbim daha ne istiyorsun.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

GÖREN SELAM VERDİ
( GELECEK DEDİLER )

Gören selam verdi çöktü yanıma, 
Gelecek dediler hala gelmedin.
Hasret mermi gibi girdi canıma,
Gelecek dediler hala gelmedin.

Sordum sual ettim yakın dediler,
Zaman beni vurdu umut verdiler,
Bağda güller vardı yola serdiler,
Gelecek dediler hala gelmedin.

Gece geçer gündüz bitti beklerken,
Ömür nefes nefes benden giderken,
Çöken dostlar bana veda ederken,
Gelecek dediler hala gelmedin.

Bu Ercişli yıktı gönül köşkünü,
Mezar yaptı gömdü büyük aşkını,
Senin için oldu halin düşkünü,
Gelecek dediler hala gelmedin.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

MEYHANECİ 
( KAÇ KADEH KIRILDI )

Kaç kadeh kırıldı bilmiyor kimse,
Ben doldur dedikçe gözüme bakma.
Tek kuruş kalmadan öderim neyse,
Ben doldur dedikçe gözüme bakma.

Kim beni tutmuş ki dünüme rehin,
Bir gülen olursa kalacak ahım,
Çok küfür etmişim peşinden şahın,
Ben doldur dedikçe gözüme bakma.

Sus diyen olursa yarına gelmem,
Gül koysan kapıya yüzüne gülmem,
Dost gibi gelse de içeri almam,
Ben doldur dedikçe gözüme bakma.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

SÖZLERE KANIPTA 

Sözlere kanıpta çile çektirme,
İnan hayatımın manası sensin.
Pişmanlık yanında yaşlar döktürme,
İnan hayatımın manası sensin.

Duyduğun sözleri yorma kendince,
Pişmanlık duyarsın öfken dinince,
Üzülüp ağlarsın çekip gidince,
İnan hayatımın manası sensin.

Herkesin yanında vardır sevmeyen,
Ağlarken gizlenir doğru demeyen,
Pişmanlık yaşamaz gözü görmeyen,
İnan hayatımın manası sensin.

Ercişli bahara doğru koşmuşken,
Bildiği sevdaya kucak açmışken,
Pişmanlık olmasın seni sevmişken,
İnan hayatımın manası sensin.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

DERTLER SIRASINDA

Dertler sırasında adımı çizmiş,
Almış kaderime hüzünler yazmış,
Benim çektiklerim san ki çok azmış,
Gurbet var diyerek götürdü beni.

Gurbet ömrümüzden öcünü aldı,
Gönül sessizliğin hüznüne daldı,
Sordum çekmediğim daha ne kaldı,
Nefret var diyerek yatırdı beni.

Bütün sevgileri iç içe kattım,
Kendimi hüznümün içine attım,
Bir gün yalnızlığın elinden tuttum,
Hasret var diyerek bitirdi beni.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar