Yazar: Raif ARAS

HATIRLAR GÜLERSİN

Sokakta göz göze geldiğin anı,
Hatırlar gülersin günün birinde.
Nefesin kesildi unutma bunu,
Hatırlar gülersin günün birinde.

Sokakta yürürken karşına çıktım,
Öylece durarak yüzüme baktın,
Bakışı unutmam içine aktım,
Hatırlar gülersin günün birinde.

Sokakta durmuştun gitmedin birden,
Vazgeçmek istedik namustan ardan,
Sandım ki şikayet gelecek yerden,
Hatırlar gülersin günün birinde.

Sokakta başladı sokakta bitti,
Heyecan dediğin kaybolup gitti,
Ercişli gözüyle “Hoşça kal” etti,
Hatırlar gülersin günün birinde.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

YASINI TUTMADIĞI

Yasını tutmadığı; deli bir sevda vardı,
Bırakıp gittiğinde yemin etmiş susmuştu.
Gönlünün ukdeleri birer dert gibi kaldı,
Bırakıp gittiğinde yemin etmiş susmuştu.

Yasını tutmadığı; deli bir sevda varken,
Delice seviyordu ateş su bilmez korken,
Yüzüne bakamadı; unut bu aşkı derken,
Bırakıp gittiğinde yemin etmiş susmuştu.

Yasını tutmadığı; deli bir sevda acı,
Geçmişin efkarında bitti tüm siyah saçı,
Ercişli ağlamadı; yoktu bu aşkta suçu,
Bırakıp gittiğinde yemin etmiş susmuştu.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

YILLARI BOŞUNA HARCADIM

Yılları boşuna harcadı bitti,
İflah etmez aşkın peşine düştü.
Zamanı zamanda kaybolup gitti,
İflah etmez aşkın peşine düştü.

Yıllarca sebepler aradı öyle,
Mutluluk diledi herkese böyle,
Sözünü tutmayan kadermiş şöyle,
İflah etmez aşkın peşine düştü.

Yıllara bölünmüş zamana kıyıp,
Güldüğü günleri boşuna sayıp,
Kederli kaderin kahrına doyup,
İflah etmez aşkın peşine düştü.

Yıllarca dönecek zamanı varken,
Kaçmadı sevdanın ateşi korken,
Ercişli birini seviyor derken,
İflah etmez aşkın peşine düştü.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

YALIN KILIÇ GÖNLÜNDE

Yalın kılıç gönlünde saklıyordu herkesten,
Unutamadı seni; yılların gazabında.
Umut varken yaşanır  korkmuyordu nefesten,
Unutamadı seni; yılların gazabında.

Açık gönül kapısı bekliyordu ararken,
Kimse bilmez derdini anlatmazdı sorarken,
İnat etti günlere ağlamadı yorarken,
Unutamadı seni; yılların gazabında.

Gayet yorgun Ercişli diyemedi halini,
Senden başka birine veremedi gönlünü,
Bakıp gülen oldu da tutamadı elini,
Unutamadı seni; yılların gazabında.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

GİDERİM DEYİNCE

Giderim deyince çıktım ayrıldım,
Yıllar oldu hasretiyle yandırdı.
Nedamet başladı daha sonradan,
Yıllar oldu hasretiyle yandırdı.

Giderim deyince küstüm sandılar,
Unutur diyerek vebal aldılar,
Gurbete çıkınca bensiz kaldılar,
Yıllar oldu hasretiyle yandırdı.

Giderim deyince canım yanmıştı,
Acının ateşi yeni sönmüştü,
Çektiğim acılar beni yenmişti,
Yıllar oldu hasretiyle yandırdı.

Giderim deyince kalktım ayrıldım,
Sandım ki dünyalık dertten sıyrıldım,
Ercişli diyor ki artık yoruldum,
Yıllar oldu hasretiyle yandırdı.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

 

ÖMRÜMÜN GÜLECEK GÜZÜ

Yüzüme hazanın hüznü oturmuş,
Ömrümün kalacak güzü azaldı.
Zamanın bağrında zaman bitirmiş,
Ömrümün alacak güzü azaldı.

Yüzümde gördüğün acı izleri,
Dilime düşürür böyle sözleri,
Zamanın içinde çekmez nazları,
Ömrümün dolacak güzü azaldı.

Yüzümün hepsini başta çizsem de,
Kaşımı gözümü yeni dizsem de,
Zamanın sonunda şiir yazsam da,
Ömrümün gülecek güzü azaldı.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

HAYATA SARILDIM

Hayata sarıldım seni sevince,
Eylülde başlarmış her bağ bozumu.
Gözyaşım hücuma geçti görünce,
Eylülde başlarmış her bağ bozumu.

Hayata sarıldım senin sayende,
Umudum ömrüme oldu payanda,
Yeniden yaşadım canım diyende,
Eylülde başlarmış her bağ bozumu.

Hayata sarıldım seni alarak,
Umuda büründüm bakıp dalarak,
Ölüme razıydım yalnız olarak,
Eylülde başlarmış her bağ bozumu.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

MEKTUPLARA YAZARAK

Mektuplara yazarak yoruldun satırlarda,
Bana gülsen yeterdi anlardım sevdiğimi.
Satırlara döktüğün kalacak hatırlarda,
Bana gülsen yeterdi anlardım sevdiğimi.

Mektuplara yazarak bölüştün hecelere,
Peşim sıra gezerek düşersin gecelere,
Sevilmeler suçsuzdur saklanma köşelere,
Bana gülsen yeterdi anlardım sevdiğimi.

Mektuplara yazarak duyurdun duyguları,
Düşlerinle paylaştın tutmayan uykuları,
Biliyordu Ercişli çektiğin kaygıları,
Bana gülsen yeterdi anlardım sevdiğimi.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

ŞANSIMA AĞLAMAK DÜŞTÜ

Şansıma ağlamak düştü kaderde,
Benim çektiğimi; ben biliyorum.
Herkesi solladım dertte kederde,
Benim çektiğimi; ben biliyorum.

Saçlarım vaktinden önce ağardı,
Güneşler üstüme hep geç doğardı,
Halime düşeni dertler boğardı,
Benim çektiğimi; ben biliyorum.

Yeniden doğarsam sevmem bir daha,
Uğruna gönlümü sürdüm günaha,
Yetişmem belki de gelen sabaha,
Benim çektiğimi; ben biliyorum.

Ercişli kırıldı kalmaz şehrinde,
Yaşamaz bilirsin sevda kahrında,
Panzehir yoktur ki sözün zehrinde,
Benim çektiğimi; ben biliyorum.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar