HALİMİ SORARKEN GÜLME

HALİMİ SORARKEN GÜLME

Halimi sorarken yüzüme gülme,
Gönül hali sohbet hali değildir.
Sözleri her yerde diline alma,
Gönül hali sohbet hali değildir.

Düştüğüm sevdayı düşürmem dile,
Görenler acıyor geldiğim hale,
Kimseyle bölünmez aşk denen çile,
Gönül hali sohbet hali değildir.

Sırrımı saklarım kendime demem,
Dostlarda bildiğim sırlara gülmem,
Söylenmez denirse orada kalmam,
Gönül hali sohbet hali değildir.

Ercişli acılar büyüttü durdu,
Yıllarca kavuşma hayali kurdu,
Sanma k i gönlünü boşuna yordu,
Gönül hali sohbet hali değildir.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

BU KADAR ŞANSIZ MI

BU KADAR ŞANSIZ MI

Bu kadar şanssız mı olur bir kulun,
Sevdiğim her şeyler bir bir kaybolur./Tanrım
Her zaman çileyle kesilir yolum,
Sevdiğim her şeyler bir bir kaybolur./Tanrım

her nefes canımız  yana r bir sözle,
Gün döner zamanım ölür hep nazla,
Bir gülüş hediyem olur en fazla,
Sevdiğim her şeyler bir bir kaybolur./Tanrım

Kim olsa sevmez ki beni bu halde,
Söz veren gelmedi kaldım son yolda,
Ah ettim kıymadım sustum ben dilde,
Sevdiğim her şeyler bir bir kaybolur./Tanrım

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

YALANCININ BİRİNİ SEVDİ

YALANCININ BİRİNİ SEVDİ

Yalancının birini sevdi bu deli gönlüm,
Bırakıp gidemedim gözlerine bakınca.
Büyüttü nefretini geldi son kalan günüm,
Bırakıp gidemedim gözlerine bakınca.

Birine dokununca insan aşk için yaşar,
Severken sevilirken gönül yol bulur koşar,
Kirpiğin uçlarından yaşlar hep yere düşer,
Bırakıp gidemedim gözlerine bakınca.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

SEN BANA CAN

SEN BANA CAN

Sen bana can derken gülerdi yüzün,
Her gece bir başka sebep seçerdim.
Tek telle tek makam çalarken sazın,
Her gece dost diye gönül açardım.

Geç gelen tez gider kalmasın heves,
Son akşam dar vakit bitmesin nefes,
Sır iken yel gibi duymadan herkes,
Her gece hep aynı yoldan geçerdim.

Çok iyi dost iken sevmekmiş suçum,
Gün döndü yıl geçti ağardı saçım,
Ne var ki ben seni unutmak için,
Her gece bir başka barda içerdim.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

 

ZAMAN DOSTLUĞUNU ALIR

ZAMAN DOSTLUĞUNU ALIR

Zaman dostluğunu alır elinden,
Git boşuna oyalama kendini.
Kahır tufanında dönme yolundan,
Git boşuna oyalama kendini.

Bensiz yaşansa da zaman bitecek,
Düşler ellerinden kayıp gidecek,
Ömrüm tükenecek vadem bitecek,
Git boşuna oyalama kendini.

Bırak buraları güven gönlüne,
Onca eziyeti etme sabrına,
Hayat acımasız bakmaz ömrüne,
Git boşuna oyalama kendini.

Yaşar bu Ercişli yaşar sessizken,
Belki güleceğim bir gün sensizken,
Mutlu olacaksın inan bensizken,
Git boşuna oyalama kendini.
(Git kendini oyalama boşuna)

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

YILLARIN VEFASI

YILLARIN VEFASI

Yılların vefası; sözle silinmiş,
Sana gönül koydum kırgınım anla.
Anla ki sevgide sona gelinmiş,
Sana gönül koydum kırgınım anla.

Yılların vefası dile düşünce,
Unuttun zamanı yollar bölünce,
Anla ki sevgide sona gelince,
Sana gönül koydum kırgınım anla.

Yılların vefası bitti konuştuk,
Oysaki dillere destan olmuştuk,
Anla ki sevgide sona kavuştuk,
Sana gönül koydum kırgınım anla.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

RÜZGARDA YAPRAKLAR

RÜZGARDA YAPRAKLAR

Rüzgarda yapraklar berduş olurken,
Yüzüme çarpıyor çileyen yağmur.
Hazana kapılan her şey ölürken,
Yüzüme çarpıyor çileyen yağmur.

Rüzgarın garezi sanma yaprağa,
Estikçe kopanlar düşer toprağa,
Siperlik tutarken kaşa kirpiğe,
Yüzüme çarpıyor çileyen yağmur.

Rüzgarla yapraklar raksa başlarken,
Hazanın sonunda mevsim kışlarken,
Damlalar peş peşe cana işlerken,
Yüzüme çarpıyor çileyen yağmur.

Rüzgarlar dinince her şey halsizdir,
Bülbüller susunca say ki gülsüzdür,
Bedeni yorgundur sanki dilsizdir,
Yüzüme çarpıyor çileyen yağmur.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

KAYBOLDU DÜŞLER

KAYBOLDU DÜŞLER

Kayboldu zamanın içinde düşler,
Bırakıp giderken beni sevgilim.
İsyana döküldü gözümden yaşlar,
Bırakıp giderken beni sevgilim.

Kaybolan zamanda gizlidir anlar,
Herkesin bildiği süredir dünler,
Maziyi yaşatır unutmaz günler,
Bırakıp giderken beni sevgilim.

Kaybolan zamandan kaçamaz kimse,
Sırrımı saklarım başlamam küse,
Umutlar yüklenir duyulan sese,
Bırakıp giderken beni sevgilim.

Kaybolan zamanlar incitir bazen,
Adları değişik mevsimler hazan,
Ercişli diyor ki kaderdir yazan,
Bırakıp giderken beni sevgilim.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

SEN BENİM KADERİM

SEN BENİM KADERİM

Sen benim kaderim; celladım oldun,
Ben sana Mecnun’um sen bana mecbur.
Her gülüş sonunda gönlüme doldun,
Ben sana Mecnun’um sen bana mecbur.

Bir nefes uzakta; olamam anla,
Git desen ölürüm; halimi dinle,
Her gülüş bedeli; ödenir canla,
Ben sana Mecnun’um sen bana mecbur.

Ben Mecnun olurken Leylamsın benim,
Yol gitsen peşinden gelirim senin,
Her gülüş ömrümde yarınım dünüm,
Ben sana Mecnun’um sen bana mecbur.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

GÖZLERİME BAKIP DURMA

GÖZLERİME BAKIP DURMA

Gözlerime bakıp durma,
Kirpiklere yaş asılır.
Geçmişimi sorup yorma,
Kirpiklere yaş asılır.

Mevsimlerin sonu vardır,
Küllenmenin ardı kordur,
Gidişlerin bana ardır,
Kirpiklere yaş asılır.

Çektiklerim oldu çile,
Kabullendim bile bile,
Acılarım gelse dile,
Kirpiklere yaş asılır.

Hüzünlere sarma yeter,
Dertler yürür katar katar,
Ercişliden daha beter,
Kirpiklere yaş asılır.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar