KALKIP BANA GELSEYDİN
(HASRETİM BİTECEKTİ)
Kalkıp bana gelerek ellerimden tutsaydın,
Donmuş olan elleri nefesle ısıtsaydın,
Geçmiş denen masalı yeniden anlatsaydın,
Bir defa gülebilsem hasretim bitecekti.
Bana göre değil ki yüreğini avutmak,
Ruha acı verecek vurgunları atlatmak,
Ağır geldi sözlerle duyguları anlatmak,
Bir defa gözlerime baksaydın yetecekti.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
BOŞUNA SINAMA HALİMİ
Boşuna sınama gönül halimi,
Birine vermişim gönül köşkümü.
Yüzüme bakmadan tuttu elimi,
Birine vermişim gönül köşkümü.
Boşuna sınama artık durgunum,
Sanma ki yaşlandım ya da yorgunum,
Yüzüme gülene baktım vurgunum,
Birine vermişim gönül köşkümü.
Boşuna sınama deli sabrımı,
Kimseye ezdirmem ölüm kabrimi,
Gülünce içirdi aşkın zehrini,
Birine vermişim gönül köşkümü.
Boşuna sınama olmaz demişim,
Ercişli diyor ki başka sevmişim,
Anla ki gurbete niye gelmişim,
Birine vermişim gönül köşkümü.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
HALİMİ SORARKEN GÜLME
Halimi sorarken yüzüme gülme,
Gönül hali sohbet hali değildir.
Sözleri her yerde diline alma,
Gönül hali sohbet hali değildir.
Düştüğüm sevdayı düşürmem dile,
Görenler acıyor geldiğim hale,
Kimseyle bölünmez aşk denen çile,
Gönül hali sohbet hali değildir.
Sırrımı saklarım kendime demem,
Dostlarda bildiğim sırlara gülmem,
Söylenmez denirse orada kalmam,
Gönül hali sohbet hali değildir.
Ercişli acılar büyüttü durdu,
Yıllarca kavuşma hayali kurdu,
Sanma k i gönlünü boşuna yordu,
Gönül hali sohbet hali değildir.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
BU KADAR ŞANSIZ MI
Bu kadar şanssız mı olur bir kulun,
Sevdiğim her şeyler bir bir kaybolur./Tanrım
Her zaman çileyle kesilir yolum,
Sevdiğim her şeyler bir bir kaybolur./Tanrım
her nefes canımız yana r bir sözle,
Gün döner zamanım ölür hep nazla,
Bir gülüş hediyem olur en fazla,
Sevdiğim her şeyler bir bir kaybolur./Tanrım
Kim olsa sevmez ki beni bu halde,
Söz veren gelmedi kaldım son yolda,
Ah ettim kıymadım sustum ben dilde,
Sevdiğim her şeyler bir bir kaybolur./Tanrım
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
YALANCININ BİRİNİ SEVDİ
Yalancının birini sevdi bu deli gönlüm,
Bırakıp gidemedim gözlerine bakınca.
Büyüttü nefretini geldi son kalan günüm,
Bırakıp gidemedim gözlerine bakınca.
Birine dokununca insan aşk için yaşar,
Severken sevilirken gönül yol bulur koşar,
Kirpiğin uçlarından yaşlar hep yere düşer,
Bırakıp gidemedim gözlerine bakınca.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
SEN BANA CAN
Sen bana can derken gülerdi yüzün,
Her gece bir başka sebep seçerdim.
Tek telle tek makam çalarken sazın,
Her gece dost diye gönül açardım.
Geç gelen tez gider kalmasın heves,
Son akşam dar vakit bitmesin nefes,
Sır iken yel gibi duymadan herkes,
Her gece hep aynı yoldan geçerdim.
Çok iyi dost iken sevmekmiş suçum,
Gün döndü yıl geçti ağardı saçım,
Ne var ki ben seni unutmak için,
Her gece bir başka barda içerdim.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
ZAMAN DOSTLUĞUNU ALIR
Zaman dostluğunu alır elinden,
Git boşuna oyalama kendini.
Kahır tufanında dönme yolundan,
Git boşuna oyalama kendini.
Bensiz yaşansa da zaman bitecek,
Düşler ellerinden kayıp gidecek,
Ömrüm tükenecek vadem bitecek,
Git boşuna oyalama kendini.
Bırak buraları güven gönlüne,
Onca eziyeti etme sabrına,
Hayat acımasız bakmaz ömrüne,
Git boşuna oyalama kendini.
Yaşar bu Ercişli yaşar sessizken,
Belki güleceğim bir gün sensizken,
Mutlu olacaksın inan bensizken,
Git boşuna oyalama kendini.
(Git kendini oyalama boşuna)
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
YILLARIN VEFASI
Yılların vefası; sözle silinmiş,
Sana gönül koydum kırgınım anla.
Anla ki sevgide sona gelinmiş,
Sana gönül koydum kırgınım anla.
Yılların vefası dile düşünce,
Unuttun zamanı yollar bölünce,
Anla ki sevgide sona gelince,
Sana gönül koydum kırgınım anla.
Yılların vefası bitti konuştuk,
Oysaki dillere destan olmuştuk,
Anla ki sevgide sona kavuştuk,
Sana gönül koydum kırgınım anla.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
RÜZGARDA YAPRAKLAR
Rüzgarda yapraklar berduş olurken,
Yüzüme çarpıyor çileyen yağmur.
Hazana kapılan her şey ölürken,
Yüzüme çarpıyor çileyen yağmur.
Rüzgarın garezi sanma yaprağa,
Estikçe kopanlar düşer toprağa,
Siperlik tutarken kaşa kirpiğe,
Yüzüme çarpıyor çileyen yağmur.
Rüzgarla yapraklar raksa başlarken,
Hazanın sonunda mevsim kışlarken,
Damlalar peş peşe cana işlerken,
Yüzüme çarpıyor çileyen yağmur.
Rüzgarlar dinince her şey halsizdir,
Bülbüller susunca say ki gülsüzdür,
Bedeni yorgundur sanki dilsizdir,
Yüzüme çarpıyor çileyen yağmur.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
KAYBOLDU DÜŞLER
Kayboldu zamanın içinde düşler,
Bırakıp giderken beni sevgilim.
İsyana döküldü gözümden yaşlar,
Bırakıp giderken beni sevgilim.
Kaybolan zamanda gizlidir anlar,
Herkesin bildiği süredir dünler,
Maziyi yaşatır unutmaz günler,
Bırakıp giderken beni sevgilim.
Kaybolan zamandan kaçamaz kimse,
Sırrımı saklarım başlamam küse,
Umutlar yüklenir duyulan sese,
Bırakıp giderken beni sevgilim.
Kaybolan zamanlar incitir bazen,
Adları değişik mevsimler hazan,
Ercişli diyor ki kaderdir yazan,
Bırakıp giderken beni sevgilim.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar