SENİ BENDEN
(SEVİLMEK NE DEMEK)
Seni ben önce yokmuş arayan,
Sevilmek ne demek sen bilmiyorsun.
Bel ki siyah saçı yokmuş okşayan,
Sevilmek ne demek sen bilmiyorsun.
Seni benden önce kimse görmemiş,
Biri görüp sana çiçek vermemiş,
Eşin dostun gelip hatır sormamış,
Sevilmek ne demek sen bilmiyorsun.
Seni benden önce seven olmamış,
Mutlu olup bir gün yüzün gülmemiş,
Koca yıllar geçmiş kimse bilmemiş,
Sevilmek ne demek sen bilmiyorsun.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
SON BAHAR GEÇİRMEK
Kaç baha r geçirdim sensiz yıllarda,
Bu kader bulunmaz başka kullarda,
Kar boran demeden gezdim yollarda,
Son bahar geçirmek istemiyorum.
Kaç bahar geçirdim yalnız başıma,
Hiç kimse bakmadı düşen yaşıma,
Bu yaşta düşmüşken aşkın peşine,
Son bahar geçirmek istemiyorum.
Kaç bahar geçirdim gamla hüzünle,
Yüz yüze kalamam artık nazınla,
Bir ömür tükettim senin sözünle,
Son bahar geçirmek istemiyorum.
Kaç bahar geçirdim yedi bitirdi,
Son günler ömrümden ömür götürdü,
Göz yaşım sabrımı hüzne batırdı,
Son bahar geçirmek istemiyorum.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
KEDERLER FIRSAT VERMİYOR
Martılar uçarken karşı kıyıda,
Kederler gelmeye fırsat vermiyor.
Dertlerim artarken aynı sayıda,
Kederler kalmaya fırsat vermiyor.
Çektiğim acılar miras kalınca,
Ellerim saçımı tel tel yolunca,
Tebessüm yüzüme ağır gelince,
Kederler gülmeye fırsat vermiyor.
Adını yazmışım durur kolumda,
Karanlık saklıyor beni koynunda,
Ömrümde bir gece senin yanında,
Kederler ölmeye fırsat vermiyor.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
EY HANCI
Ey hancı yılları çaldım yıllardan,
Kapıda karşıla teslim et beni.
Sevgili ararken koptum zamandan,
Kapıda karşıla teslim et beni.
Ey hancı yolları geçtim taşından,
Kaderim incitti daha başından,
Mevsimi yordukça kaçtım kışımdan,
Kapıda karşıla teslim et beni.
Ey hancı sonunda bitti umutlar,
Önümde kapandı bütün hudutlar,
Yeniden vurmadan aşkta haydutlar,
Kapıda karşıla teslim et beni.
Ey hancı gönlümde dünü külledim,
Bildiğim herkesten özür diledim,
Gelirken dostlara haber yolladım,
Kapıda karşıla teslim et beni.
Ercişli Erdişten; sayma yabancı,
Bekleme başımda çekil git hancı,
Geceyi yarılar gelir mezarcı,
Kapıda karşıla teslim et beni.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
UMUDU GİYİNİP KALMIŞIM
(OĞLUMU BEKLİYORUM)
Umudu giyinip kalmışım öyle,
Oğlumu bekledim akşama kadar.
Evlatsız bayramı sevmedim böyle,
Oğlumu bekledim akşama kadar.
Umudun elinden tutarak kaldım,
Gözümden yaşları aşağı saldım,
Kendimden utandım payımı aldım,
Oğlumu bekledim akşama kadar.
Umudu kendime bayramlık yaptım,
Beddua etmedim öfkemi öptüm,
Ölmesin diyerek yurdumdan koptum,
Oğlumu bekledim akşama kadar.
Umudun içinden çıkmadı çare,
Yalnızlık vurunca oturdum yere,
Kanımda tutuştu yaşanan süre,
Oğlumu bekledim akşama kadar.
Umudu büyüten Ercişli öldü,
Zamanın sonunda yerini buldu,
Hayaller hüzünle arkadaş oldu,
Oğlumu bekledim akşama kadar.
Ercişli Raif ARAS
Çeyiz Sandığı
ELİMİ BIRAKMA
Elimi bırakma ararsın sonra,
Hasreti tanırım canını yakar.
Karanlık gecede yalnız ağlarsın,
Hasreti tanırım canını yakar.
Gördüğün rüyayı hayra yorsan da,
Sokağın içinde adres sorsan da,
Karanlık gecede hayal kursan da,
Hasreti tanırım canını yakar.
Bilirsin kapanmaz gönül yarası,
Gidersem dönüşün gelmez sırası,
Karanlık gecede nefes arası,
Hasreti tanırım canını yakar.
Karanlık saatler seni sıkarken,
Gözünün yaşları yüzden akarken,
Ercişli umutla yola bakarken,
Hasreti tanırım canını yakar.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
ARDIN SIRA DİLENDİM
Ardın sıra gezdim sevda dilendim,
Gülüşüne vurgun ettin sonunda.
Kerem gibi içten yandım küllendim,
Bekledikçe durgun ettin sonunda.
Umut dedim durdum sevda bekledim,
Dertli geçen güne hüzün ekledim,
Gelen giden dosttan gönül yokladım,
Sevilmeden yorgun ettin sonunda.
Herkes çok şey dedi sana vurgundum,
Ağır geldi sözler ondan durgundum,
Gece gündüz yola baktım yorgundum,
Yüreğimi dargın ettin sonunda,
İki kişi için aşkın sofrası,
Ayrı imiş bizim gönül dünyası,
Belli oldu sonra sözün manası,
Ercişliyi sürgün ettin sonunda.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
BENİ ÜZMEYE YETTİ
Umut,
ömrün özsuyudur yaşamaya
adanan her gönül
kapısında tutar; yokluğun
beni üzmeye yetti.
Hayal,
geleceğe yürümektir yalnızken
tutunacak bir el
aramaya gider; yokluğun
beni üzmeye yetti.
Sevmek,
arkadaş edinmektir yolculuğa
başlamayı isterken
birlikteliğe çıkar; yokluğun
beni üzmeye yetti.
Sen,
sevmeyi benden
ben
gitmeyi senden öğrenirken
bu da
beni üzmeye yetti.
Ercişli Raif ARAS
Çeyiz Sandığı
GEÇMİŞİNDEN KAÇIP KÜSMÜŞTÜN
Geçmişinden kaçıp küsmüştün bana,
Söyle kaç nefeslik ömrümüz kaldı.
Sevilmekten korkma demiştim sana,
Söyle kaç nefeslik ömrümüz kaldı.
Nedameti gördüm ağlayan gözde,
Günlerimi yaktın ettiğin nazda,
Faydasızdır artık bahar da güz de,
Söyle kaç nefeslik ömrümüz kaldı.
Ellerimden tutup diz çökme yere,
Bıraktığın yerde öldürdü töre,
Ayrılık ateşi yandı bir kere,
Söyle kaç nefeslik ömrümüz kaldı.
Ercişliyi üzdün ağlama boşa,
Bakmadın ki sonra döktüğü yaşa,
Akıbetin belli dönmüşsün başa,
Söyle kaç nefeslik ömrümüz kaldı.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar
KALK GİDELİM GÖNÜL
Kalk gidelim gönül dedim,
Sırdaş ol yollarda bana.
Bir divane yolcu oldum.
Sırdaş ol yollarda bana.
Kalk gidelim geçer zaman,
Geç kalırsam olur hüsran,
Ben kimseye etmem bühtan,
Sırdaş ol yollarda bana.
Kalk gidelim zaman kısa,
Geç kalanlar düşer yasa,
Bu kaderdir etme tasa,
Sırdaş ol yollarda bana.
Bak Ercişli düşmüş aşka,
Bu yolları geçse keşke,
Yar olanlar çıkar köşke,
Sırdaş ol yollarda bana.
Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar