Şair Raif Aras

BİR ŞİİR OKU

Bu gece,
Bir şiir oku bana.
İsterse hesapsız terk etmiş olsun,
Yaşadığı şehri.
Ya da kaç kez şahit olmuşsa ağlamalara,
Bütün baş kaldırılara meydan okusa bile…

Bu gece,
Bir şiir oku bana.
Dizleri dermansız kalan,
Bütün sevgileri anlatsın bıkana dek.
Ovada papatyaları, dağda kardelenleri anlatsın,
Ya da hazan rüzgarlarıyla anlatılan sevda sonlarını…

Bu gece,
Bir şiir oku bana.
Zemherilerin umarsızlığını,
Anlatsın beklemelerde üşümüş sevdalıları.
Fuzuliden, Ahmet Haşim’den, Karakoç’tan;
Hatta akrostiş yazma da olabilir…

Bu gece,
Bir şiir oku bana.
Hecesinde kendimi bulacağım kelimeler,
Cümlesine acılarımı gizlediğim.
Temasında özlemlerim, umutlarım;
Başlığında ikimizin adı yazılı olsun.

wwwraifaras.com 16.11.2016

M. AŞKLAR

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve /veya temsilcilerine aittir.

 

NE VARDI YANİ

Ne vardı yani;
Çayın dem tuttuğu zamanları bölseydik,
En gevreğinden bir simitle.
Tut ki sevdalansaydık;
Tut ki ağlasaydık beraber,
Kime ne zararımız vardı.

Ne vardı yani;
Sevmeler karşılık bulsa,
Gülse bütün insanların yüzü,
Kin ve kan olmasa aralarda.
Tut ki kıskanmasak;
Tut ki mutlu olsak,
Kime ne isteriz ki başka.

Ne vardı yani;
Hüzünlü bir ayaz sarmasaydı şehri,
Çiğ düşmeseydi umutlarımıza,
Bir ömür sevgili kalsaydık.
Tut ki mevsimler şaşırdı;
Tut ki esir olduk,
Kime ne verebiliriz.

Ne vardı yani;
Yarım kalmasaydı hayat hikayelerimiz.
Tut ki üşüyor ellerimiz;
Tut ki korkuyoruz,
Kime ne faydası var…

wwwraifaras.com07.11.2016

M. AŞKLAR
c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve /veya temsilcilerine aittir.

NASİP

            Adam; telaşlı uzun adımlarla geçti sokağı. Sağa döndü. Caminin avlusuna girdi. Bankın üzerine ilişircesine oturdu. Sanki aniden kalkıp kaçacak gibiydi. Biraz soluklandı. Sonra kolundaki saatine baktı. Gün öğlen olmaya doğru ilerliyordu. Zamanın içerisinde ilerleyen insanlara bakarken daldı gözleri. Bilinç altına yerleşen telaşı, onu alıp götürdü dününe.

            Gurbete yeni çıkmış; zıpkın gibi genç bir delikanlıydı. İş bulmak için her kapıyı yokluyor, araştırıyordu. Fakat buraların yabancısıydı ve iş yoktu. Elindekilerde bitti bitecekti neredeyse. Her şey bir yana, aç kalmaya bile razıydı. Önemli olan otel parasını bulmak. Günün yorgunluğu omuzlarında; bilmediği bir sokağa daldı. Birkaç ev geçmişti ki; ikinci kattan bir bayan sesi duydu. “Evladım! Aşağıdaki çuvalları para karşılığında yukarı taşır mısın” diyordu. Bir an durdu. Emin olmak istiyordu. Yavaş yavaş başını yukarı doğru kaldırdı. Gerçekti. Bayan aynı cümleyi tekrarlamaya başlarken genç adam; omuzladığı gibi ikinci katı buldu. Bir, iki üç derken açlığın verdiği mecburiyetle bitirdi çuvalları. Son çuvalı götürünce kapının önünde bir sandalye üzerine konulmuş tepside bir tabak pasta ve bir bardak çay vardı. Bayan önce onları yemesini istedi. Padişah sofrasına konuk gibi oturdu sandalyeye ve ikramları yedi. Teşekkür ederken eline tutuşturulan banknotları saymadan ayrılıp gitti. İyi bir para olduğunu; cebinden çıkarıp otel parasını verirken fark etmişti.

            Yıllar onu hep gurbette tuttu. Çalıştı; didindi. Az da olsa bir emeklilik hakkı elde etti. Fakat yazgı değişmemişti. Yedisinde ne ise yetmişinde de aynı olurmuş derler ya, öyle. Yine çalışma kazanma derdinde. İkinci iş peşinde bu yaşta. Kirasını verse mutfak derdi var. Kirayı vermese evden dışarı atılma derdi var şimdiden sonra.

            Ezan sesiyle irkildi. Kendine geldi. “Namazdan sonra bir sokağa dalarım. Bel ki bir nasip çıkar” dedi ve abdest almaya başladı.

www09.09.2011raifaras.com

Yarısı Benim 1

 

GÜN ÇEKİLDİ

Gün çekildi sokaklardan. Bütün renkleri de topladı götürdü beraberinde. Zaman uzun; karanlık silahını bana doğrultmuş. İçim acıların durağı gibi. Hava kurşun misali ağır mı ağır.

Yine kendimle kaldığım binlerce geceden biri. Sessiz mi sessiz. Her yer gözlerin gibi; kapkara. Hani söz vermiştin. Hani gitmeyecektin… Ardından ağlayan gözlerimin başka bir şansı mın var. Yalnızlığımda üşümemeyi; özlemleri kalemletmeyi öğrettin. Küf ve sigara kokusu sarıp sarmalamışken her yanı; gidişini kutlamak daha kolay. Her gece aynı şeyi paylaşıyorum. Dönüşün; umut sadece. Ama ben umudumu kaybetmiş değilim. Gidişlerin dönüşlerindeki müjdelerini severim. Seninle, yüreğimin en mahrem yerinde birlikte olmak için ayrılıklı zamanların bitmesini bekliyorum.

Bitmez bir aşk yaşayacağım; ayrılık biter bitmez…

www.raifaras.com 10.o8.2011

YARISI BENİM 1

YOKLUĞUM VE HASRET

Gelmeyen ya da gelmeyecek umutlara bağlamam yüreğimi. Vakti de gecenin boğazına sarmam. Senin olmadığındaki dostumdur gece. İçime işlemiş sevdayı gecelerde yaşarım.

Ben; bir sevdama bir de sana tutkunum. Onunda yoksunuyum. Olsun. Başka yalnızlıklara fırsat yok. Paslı bölgeler oluşturamam yüreğimde. Ne karabasanlar girer uykularıma ne de katar katar acı trenlerine ezdiririm yüreğimi.

Göz yaşlarıma tutsak, iki dudağıma mahkum, bakışlarıma esir, duygularıma yenik ve yarınlarıma hasret bırakacağım seni.

İkimiz arasındaki ilişkiyi ister dere ve tepe, ister gece ve gündüz, ister aydınlık ve karanlık, ister deniz ve kumsal olarak adlandır. Bir sevdaya kurban yüreğimi hasretlere teslim etmeyeceğim.

Ah sol yanım!

sen yüreğimdeki sevdam. Sen; ismi yasaklanmışım. sen o sevdanın adını bilmesende; aşkın rengini yazdığım her şeydesin. Asla kirlenmeyecek umutlarım. Baştan aşağı, sağdan sola sensin. O sevdanın adı sen değilsen; beni yaşamıyorum say. Gözlerin gün yirmidört saat bende nöbet tutsa da; seni yokluğumla yakacağım.

www.raifaras.com 28.07.2011

YARISI BENİM 1

SOL YANIMDAKİ AĞRIM

Bir hasret var yüreğimde, kurşun gibi ağır. Geçmişte yaşadıklarıma, uğruna uykusuz geçen gecelerime, sokağında sabahlayışıma,gülüşüne dahası bana naz etmene bile yürek burkuluyor. Yüreğimin umuda açılan penceresi, yangınlardayım. senden kalan uyku kırıntıları da olmasa, ayaklarımın üstüne yığılıp kalacağım.

Bir acı var içimde, uzaktan sevmelerin, ulaşamamanın, elini tutamamanın, küllenmeyen geçmişime has. Kızıyorum bir ara. Topluyorum acılarımı; kundaklayıp beliyorum. Uyutmaya çalışıyorum olmuyor. Öldürmeye çalışıyorum olmuyor. Sana kıyamıyorum…

Bir küfür var dilimin ucunda; ansızın gelen kapı çalmalarına, gidenlere, yüksek desibel gürültülere, sensizliğe, sessizliğe varana kadar. Kaçar oldum ya da korkar oldum her şeyden. Bıraktım her şeyleri, bir seni istiyorum. Bir de sensizliğin bu ülkeden sürgün gitmesini. Geri kalan her şeye alışırım. yeter ki sen bende böyle saklı kal. Sol yanımdaki ağrım.

www.raifaras.com 14. 05. 2011

YARISI BENİM 1

NEDENSİZ SEVMEDİM

Uzakta yanıp sönen; şehrin soluk ışıkları ve saatler gecenin onikisini çoktan geçmiş. Birazdan çiğ yiyecek dalında gülün yaprakları.

Sen yalnızlık türküsü söyle bütün mevsimlerde. Ellerime gerek yok. Türkülerde ince ince isyan sezerim ve eskir dudaklarında  mutluluk. Bülbülün güle olan düşkünlüğüdür; sana olan düşkünlüğüm. Anlaşılsam…

Geri dönülmez yaralar oluşur yüreğimde. Akşamın sabahı zorladığı yerdedir kaçış. Ondandır ellerim titriyor. Sılam, dert ortağım; kömür gözlüm. Büyüsünü hala atamadım üzerimden gözlerinin… En kutsal armağandır; bir gönüle  sahip olmak Cemreler düşmeden. El kapılarında el açtırma, deniz bile kendi kıyısında… Bendeki hüznü tazeler sarı yapraklar. Gezinip durur sırtı bana dönük dertler.

Bakma sen ağlamalrıma. Kalemimden, kağıdımdan utanıyorum; her akşam kahvesini yudumlarken. seni yazdım. Sana yazdım. Bunu bildim. Sancılarım arttı durdu.

Ölüsünü saklayantopraklarda; gelecek baharlara dalarım gecenin kör karanlığında. meleklerce yanaklarıma körpe bir dudak dokunur. Bir damla göz yaşı ağırlığı; mutluluk çöker yüreğime.Bir Navruz kutlaması ya da Hıdrellez şenliğinde mor menekşelerin boynu kırılır esmelerde. bana böyle bakma. Buna yanarım. Fırtınalarını saklamıştır gönlüm, gençlik aşklarımız gibi.

Artık vedaya hazır; yeni bir gün. Yarın yeni bir umut.
Hiç içimden gelimiyor; bir çay içimi uğramak. İki ayağım iki dert üstünde. Seni görünce de acı çekiyorum, seni görmeyincede. Tutuşur avuçlrımda acılarım. Bakışlarımda yakalarsın.

Yıllar sonra ayılmaya başlayacak sokak başları. Görecekler, ben nedensiz sevmedim…

www.raifaras.com 03.11.2010

YARISI BENİM 1

ÖLÜMÜNE SEVMEK

Bir yudum sevgiye muhtaç mıydı dün. Yoksa katilini mi arıyordu. Bir sevinç çsarhoşluğu içinde. Kendiyle bile barışık değil. Zemheride yaralanıp; yazda kurtlandırmak istiyor yarasını. Oysa hep birlikte yaşlanıyoruz.

Dudaklarının hasreti didik didik. Bir çift bakışın altında; ucu kırık okları yüreğine saplamak niye… Bir kaç kurşunla biter aslında her şey.

Akabelerde ya da dehlizlerde belli olmaz günün vakitleri. Buralarda kaç geceler görmüştür ihanet. Nedense hep çıkmaz sokakta sabahlar.

Dertleri namluya sürmek var; bir de elinde patlaması…

Günün diğer yarısında nefes almak var; bir şeyleri değiştirmek istercesine.

Sadakat işkilliyse; aşkın gözü dışarıda olurmuş. Yaşamak için öldürmek midir kural. Oysa savaşsız yaşamalar da var. Medet umar olduk namludan.

Yüreğinin/kaderinin renginde bir yazma var başında. Toprağa her ayak basışında, vebal sayılacak ve omuzlarında yükü ağırlağacak…

Taşıyacak onu ölümler hep yalnızlık. Katilini kendi yarattı kadın…

www.raifaras.com 27.10.2010

YARISI BENİM 1

 

İHBAR

Acıların rahmine düşmüşüm sanki. düşünürken bile sevecenkelimeler bulamıyorum. Yüreğimdeki yangın yalnızlıklar da dalıp susuşumdandır.. Bunlar sevdanın acısından beslendi.

Hasret zincirlerinin; ruhumda açtığı göz gözolmuş yaralarım kanıyor ardından. Bırakmış gitmiş olabilirsin. dudaklarım son anısına asla ihanet etmeyecek. Adın gibi emin ol. Seninle  olmak için hep gecelerin gelmesini bekledim…

Yüreğimin yalnızlığını gidermek için; gözlerin gözlerime kaçmalı. Yoksa, bütün rezilliği göze alıp şehrine mi gelsem. Uyumam lazım.

Halkalar oluştu gözlerimin etrafında.  Saçlarına dokunmadan uyumak yoktu. Şimdi gecenin ziirisi var avuçlarımda… Yoksa payıma düşen dertleri bohçalayıp Azrail’e mi gitsem bu akşam.

Kıyamet benim sırtımda kopacak. İhbar mı etsem kendimi…

www.raifaras.com 09.09.2010

YARISI BENİM 1

 

UZAKLARDA BİLİRSİN

Tek göz yüreğimiz var bir birimizi ağırlayacağımız. Güneş sıcak, kar soğuk; hayat seninle güzel. Koca şehirde tertemiz yürekler çığlık çığlığa kayboluyor.

Elimdeki kırmızı karanfil; bıraktığın yitirilmişliği anlatırken herkesin çok sevdiği çocukluğuma acıyorum. Saçlarını okşarken; gözlerimi neden kapatıp güldüğümü anlatamam. Bir susuş ki; binlerce sözcüğe bedel benimkisi…

Yalana bulanmış geçmiş günleri sarmaladım. Yüreğimdeki mezara gömeceğim. Gözlerimi görsen acımı anlarsın.

Baştan sona sen olan yüreğimi; kimse görsün istemiyorum. Her gece adını şehrin semalarına bırakırım…

Beni hep uzak şehirlerde bilirsin…

www.raifaras.com 10.10.2010

YARISI BENİM 1