Şair Raif Aras

EL GİBİ GELDİN

Sevgide korkaklık ürkeklik olmaz,
Bir el gibi gelip geçtin yanımdan.
Şüphe; naz kaçarak mutlu olunmaz,
Bir el gibi gelip geçtin yanımdan.

Hani söz vermiştik ölene kadar,
Diyorlar ya sevgi bölüşsen artar,
Ben sana dedikçe gel beni kurtar,
Bir el gibi gelip geçtin yanımdan.

Ayazın, tipinin; karın içinde,
Bekledim gecenin bilmem kaçında,
Seni tanıdığım; halin içimde,
Bir el gibi gelip geçtin yanımdan.

Göz atıp yanıma gelirken dünde,
Elimde oynardın toyda düğünde,
Ne oldu bilmedim sana son günde,
Bir el gibi gelip geçtin yanımdan.

Küsme sebebini demedin bana,
Paslı hançer oldun bendeki cana,
Kin kusan gözleri çevirip yana,
Bir el gibi gelip geçtin yanımdan.

wwwraifaras.com30.06.2009

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
 kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
GS.3

BAKTIM OLMUYOR

Baktım düşünmeden edemiyorum,
Seni yavaş yavaş sildim aklımdan.
Baktım ki işe de gidemiyorum,
Seni yavaş yavaş sildim aklımdan.

Fikr-u hayalimdeunutmak yoktu,
Gördüm faturalar hep bana çıktı,
Baktım ki düşünmek dünyamıyıktı,
Seni yavaş yavaş sildim aklımdan.

Ellerin; gözlerin; aklımı çeldi,
Bir senli rüyalar uykumu deldi,
Baktım ki saçlarım elime geldi,
Seni yavaş yavaş sildim aklımdan.

Sen gittin bu gönül benden kaçıyor,
Namertler konudan konu açıyor,
Baktım ki bir ömür boşa geçiyor,
Seni yavaş yavaş sildim aklımdan.

Kaderim bilmem ki nerde gülecek,
Benimle oynadın; bu acı gerçek,
Baktım ki bir anda; ağır gelecek,
Seni yavaş yavaş sildim aklımdan.

wwwraifaras.com22.06.2004

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
 kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.2

 

…AY IŞIĞI…

Merhaba yüzü güzel; gözleri puslum.
Bir gece, Yolda yakalarsa ay ışığı. Ya da uyku tutmaz dışarıya çıkarsan. Ağaçların dallarında ışıldıyorsa yapraklar,cırcır böcekleri ve kurbağalar birbirlerine nazire yapıyorsa orda dur. Yürüme…
Daya sırtını bir yerlere yada otur. Kendini ordaki duygulu havaya bırak. Yeniden bir dünya hayallen… Böyle bir ortamda; böyle bir gecede dalıp gitmekten başka birşey yapılamaz ki…
Ben de böyle bir akşam üstü; Erciş’in bir daracık sokağında, dün kaybettiğimi bu gün ararken; hayatı ve seni sevmeyi sevdim yeniden…
Sonrasını biliyorsun.
Yaşlılığım ve önemli bir mevkide olmayışım hiç etki etmedi üzerimde…
Bütün güzellikleri senden sonra gördüm. Senden sonra tanıdım. Senden sonra bir araya getirdim hayatımın diğer parçalarını. Ve dahası seni sevdikten sonra o güzelliklerle; onlarla yaşamayı öğrendim.
Çocukluk günlerimden kalma duygularımda; büyümek ve ihtiyarlamak ne güzel şeydi Allah’ım… Çelik çomak oynamak güzeldi. En büyük aşktan bile güzeldi evcilik oyunları.  Ya da tüm güzel duyguları iplere dizerek gökyüzünde  bir yerlere göndermek uçutrmalarla…
Güzeli arayanherkese saygılarımı sunarım. Şairler, ressamlara, yazarlara, öğretmenlere… Hepsini seviyor affediyorum. Kinsiz, kibirsiz, kavgasız bir çocuğun dünyasından… Çünkü biliyorum. İnsan; ne kadar katı olursa olsun, kalbi kırılır.
Bazan -hele sen yokken- nasıl yaşadığımı sorarım geçmişime. Orda bir ay ışığı bulur, dalar giderim.
Yeniden yaşamayı, seni sevmeyi denerim.

wwwraifaras.com10.04.1998

YARISI BENİM 1

GİDERİM DEDİYSEM

Dilin döner bir tek yalan söylersen,
Bir kere yüzüne bakar giderim.
Söz verip ardından gider gelmezsen,
Küserim ben sana çeker giderim.

Zehiri lokmamda katık yiyerek,
Eziyet görmeden yol gözleyerek,
Hatırası yeter; bana diyerek,
Alırım herşeyi; yakar giderim.

Bilirim anlamsız sensiz hayatım,
Acıyla doğmuşum aynı bir batın,
Burada kalacak han hamam katım,
Tutarım bir kibrit çakar gidrim.

Sen beni bulmadan bulursa ölüm,
Elinde kurursa verdiğim gülüm,
Yaşanmış günleri sayarım düğün,
Gönlüme zehrini döker giderim.

wwwraifaras.com04.03.2010

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
 kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
GS.3

 

 

BU SEVDA

Sevda hasretinden ömür bitirir,
Bu sevdayı bana çok mu görürsün.
Her akşam alır da sana getirir ,
Bu sevdayı bana çok mu görürsün.

Bülbül gül misali hasretindeyim,
Ben sensizim kendi gurbetindeyim,
Gözünü kapattın; ötesindeyim,
Bu sevdayı bana çok mu görürsün. 

Ben kendi gölgemde seni bulurum,
Akşamlar gelince mahsun olurum,
Sensizlik elinde; öksüz kalırım, 
 Bu sevdayı bana çok mu görürsün.

Yokluğun içimde zehirli akrep,
İnan ki gitmeni saymadım sebep,
 Yıllardır kavuşma hayal oldu hep,
 Bu sevdayı bana çok mu görürsün.

wwwraifaras.com01.03.2010

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.3

 

Yine yağmur başladı. Hem de eski günlerdeki gibi; bardaktan boşalırcasına. Bir anda akmaya başladı adeta sokaklardan… Koşuşan insanlar, saçak altlarına sinen kadınlar; çocuklar görüyorum…Yerden sıçrayan sular dizlerine kadar ıslatmış koşuşanları. Olsun! Yeter ki başlarına yağmasın, üstleri ıslanmasın istiyorlar. İşin kötü tarafı da rüzgar başladı. Saçak altına durmanın da bir farkı yok açıktakilerden. Rüzgar her yere götürüyor yağmuru. Islanmak tamam. Üşüme başlayacak şimdi…

Koşuşan çocuklar beni çocukluğuma o yoksul günlerime götürdü… Ne zordu o günler anlatamam. Hani  “üstte yok, başta yok ” derler ya, aynen öyle. Üstümdekilerin hiç biri bana göre değildi. Zaten benim de değildiler… Birilerinin kendilerine göre, atmak istedikleriydi üzerimdekiler. Yeni bile olsalar; birileri hayır iş işlelemek için alıp vermişlerdi.

Aslında yağmurlar aynı… Rüzgarlar aynı… İnsanın içine işleyen rüzgarın soğuğu, yağmurların ıslatması değil, çaresizliğidir. Aslında beni rahatsız eden de o günkü garibanlığımdı eminim. Belli bir yaşa gelmiş; belli bir arkadaş grubu edinmiş biri olarak bana ait giysimin olmaması beni üşütüyormuş demek ki…

Pencere ardından dışarıyı seyrediyorum. Saatlerdeki zamanlar erken olmasına rağmen; zaman akşam üstü gibi. Bulut  karanlığı görüş mesafesini düşürmüş. Yoldan geçen araçların silecekleri yağmurun gücüne yetişemiyor  adeta.

Yağmurlar rüzgarlar aynı  olabilir. Fakat herşey eskisi gibi değil artık. İmkanlar çok değişti. Şimdilerde ” yok ” yok denilenden. Dediğim gibi beni üşüten yağmur ve rüzgarın iş birliği değil. Kader diye kabul ettiğim garibanlığımmış…

www05.09.1998raifaras.com

İPOTEKLİ BEDENLER

Köyde bir yemek davetine icabet ettim. Bulunduğumuz oda; dikdörtgen biçimindeydi. Misafirlere, odanın iki duvarına dayanacak şekilde yer minderi ve döşeklerden hazırlanmış bir oturma düzeni oluşturulmuştu. Odadan içeri girerken; sağ tarafta kalan ve penceresi olan duvarda; daha genç olanlar oturuyor. Gelenler de bu düzene uyacak mecburen. Sol taraftaki duvarda ise köyün hatırı sayılanları ve yaşlılar oturacak. Ben de sol tarafta olanların içinde yer alıyorum. Gencim… Ama köyün öğretmeniyim. Ortalarda bir yerde bana bir döşek serilmiş. Arkamda kocaman yün bir yastık var. Misafirlerden önce gelmişim. Bekarım. Zamanım çok. Evin erkekleriyle konuşup sohbet ediyoruz. Misafirlerde yavaş yavaş gelmeye başlayınca, ortam bir güzel oldu ki anlatamam… Selamlaşmalar; hal hatır sormalar çok hoş bir iletişim başlattı. En son gelenlerden biri ev sahibinin amcası oğlu Mele Cemil, diğeri  ise ağabeyi Hacı Sultandı. Mele Cemil hemen yanıma oturunca ben de yerimi Hacı Sultan için gösterdim. Gösterdim; fakat Hacı Sultan hemen yanıma oturan Mele Cemilin diğer yanına oturmayı seçti.

Herkes geldiği için sofralar kuruldu ve yemek faslı başladı.Yemekler yendikten sofra toplandıktan sonra bitişik odadan şeker, bardak, tabak ve çay demlikleri getirildi. Bu görev evin bekar oğlunun yada ev sahibinin küçük kardeşininmiş. Öyle de oldu. Evin gençleri servise başladılar. Bu arada gözüme ilişen hoş bir olay oldu. Bardaklar karışmasın diye; demlik ve çaydanlıkla birlikte bir kişi odanın ortasında bir aşağı bir yukarı boşalan bardakları doldurmaya çalışıyordu.

Köy yerlerinde; hazır sigaranın yerine tütün kullanımı daha yaygın olacak ki tabakalar ve çakmaklar dizlerinin önüne çıkmaya başladı. Herkes birbirine tabaka gönderip sarma ricasında bulunuyordu. Kimin önüne tabaka gelmişse o hemen bir sigara sarıyordu. Tabakaları gönderme biçimi de çok hoştu aslında. Sergi olarak kullanılan keçeler üzerinde kaydırarak gönderiyorlardı.  Tütün bitecek korkusu; düşüncesi yok kimsede. Biterse bitsin. Evde yedek tütün paketleri var. Kimse sigarasız  kalmaz.

Yeme içme; çay ikramı ve sigara molası derken evlere gitme saati de geldi. Birer birer hatır isteme yani müsaade istemelerle sayımız yavaş yavaş ev halkı sayısına ulaşınca; ev sahibi Zeki abi elimden tutarak; benimle biraz konuşmak istediğini söyledi. Öyle ayaküstü odanın ortasında bana bir tavsiyade bulundu. Aslında benim  Hacı Sultan’a yaptığım yer verme jestim çok hoşuna gitmişti. Fakat bunun yanında “Kim olursa olsun, yanında yer göster lakin yerini kimseye verme. Yerini kaybeden eski yerini asla bulamaz ” diye adeta nasihat ve tembihte bulundu. O an fazla üstelemedim. Hatır isteyip okulun lojmanına gittim. Sabaha kadar bu tembihi düşündüm. Ne zaman uyuduğumu hatırlamıyorum. Nöbetçi öğrencilerin lojmanın kapısına vurmasıyla uyandım.

Zaman zaman oturup düşünürdüm. Tecrübe okumayla alakalı bir kazanım değil. Olayı yaşamak lazımmış…Sözüm ona, bizim gözümüzde köylü olan o, değerli insanın aslında çok tecrübeli ve söz söyleme sanatını bilen kişi olduğunu nice sonra anladım.

Saygı ve hürmetle anıyorum.

12.12.1983www.raifaras.com

iPOTEKLİ BEDENLER

SENCE ÖZLENMEK

Arada mesafeler; yüreğimde sen varken,
Seni özlemek başka; sence özlenmek ayrı.
Bitirelim zamanı; gel kavuşalım derken,
Seni özlemek başka; sence özlenmek ayrı.

Hayal kurup oturdum bu hayat tünelinde,
Öpücükler gönderdim burdan seher yelinde,
Baş ucumda bir resmin; bir mektubun elimde,
Seni özlemek başka; sence özlenmek ayrı.

Sana bölünmüş gün gün ömür dediğim zaman,
Kavuşma duygusunun; yerini almaz isyan,
Gözlerimden gitmiyor; son günümüz o son an,
Seni özlemek başka; sence özlenmek ayrı.

Sende mayası varmış; bendeki sevgilerin,
Ölsen değişmez yine; bu kalbimdeki yerin,
Yeniden sev deseler; yine seni severim,
Seni özlemek başka; sence özlenmek ayrı.

Sevilmenin ardından; mutluluğa ulaştık,
İnanıyorum gülüm; bir çok engeli aştık,
Gelecekle ilgili; ümitleri paylaştık,
Seni özlemek başka; sence özlenmek ayrı.

wwwraifaras.com28.01.2008

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
 kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.3

 

GENÇLİĞİM

Bir zaman misafir kalmıştın bende,
Sıkıntılar dertler seni bezdirdi.
Ak düştü saçlara renk uçtu tende,
Kader sevincimi; ele sızdırdı.

Kader taraf tutmuş mutlu günlerde,
Erken veda ettik; tüm sevgilerde,
Aldı seni benden; ayırdı bir de,
Hayat mektebine yalnız yazdırdı.

Kaderin uğraşı çalmakmış senden,
Hep izler bıraktı yaşanan dünden,
Uzaklarda tuttu; sevdiklerimden,
Birer çentik attı hep gün çizdirdi.

Kader el birliği; etti yollarda,
Yaş elliye vardı giden yıllarda,
Şimdi bir anısın; hatıralarda,
Tuttu senden sonra yaşlı yaşdırdı.

wwwraifaras.com12.05.2007

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
 kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
GS.3