Şair Raif Aras

SIRTIMDAN VURMAYIN

Şahidi oldunuz bütün ömrümün,
Yeter ki sırtımdan vurmayın yıllar.
Üstünü örterken soğuk kabrimin,
Yeter ki sırtımdan vurmayın yıllar.

Paylaştık çileyi derdi kederi,
Kalmasın yakamda dostun elleri,
Sizinle yaşadık yazı kaderi,
Yeter ki sırtımdan vurmayın yıllar.

Acılar gönlümü attı savaşa,
Kaderim benimle düştü ateşe,
Bırakıp gittiniz beni peş peşe,
Yeter ki sırtımdan vurmayın yıllar.

Ercişli tüketti elde olanı,
Unutmak olmaz ki ömür çalanı,
Sizinle silmişken nefret yalanı,
Yeter ki sırtımdan vurmayın yıllar.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

HERKES BİLİYOR

Küstüm gidiyorum diyemem sana,
Seni sevdiğimi herkes biliyor.
Hasret yaşayamam gelen sabaha,
Seni sevdiğimi herkes biliyor.

Küstüm gidiyorum sözü çok acı,
Gizli bakışların derdin ilacı,
Giden unutulur kalan baş tacı,
Seni sevdiğimi herkes biliyor.

Küstüm gidiyorum demek zor kelam,
Gönül dünyasından aşka bin selam,
Ömür tükeniyor benim baş belam,
Seni sevdiğimi herkes biliyor.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

YORULDUM BE HANCI

Yoruldum be hancı sesleme beni,
Kapat ışıkları; kapıyı çek çık.
Gençliğim yok artık uyanmam yani,
Kapat ışıkları; kapıyı çek çık.

Yoruldum zor geçti eskiyen günler,
Kötüye yol alır gelecek dünler,
Unutmuş bu canı geldiğim sonlar,
Kapat ışıkları; kapıyı çek çık.

Yoruldum yol bitti tükendi ömrüm,
Bekledim boş yere kalmadı sabrım,
Öfkeye yol verdim acıdır kahrım,
Kapat ışıkları; kapıyı çek çık.

Yoruldum git artık zamanım doldu,
Aldığım her nefes bitişim oldu,
Şahitsin sen hancı umutlar kaldı,
Kapat ışıkları; kapıyı çek çık.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

 

ADINI NE KOYDUN

Adını ne koydun bu gidişinin,
Bedenim dayanmaz böyle hasrete.
Hasreti çok ağır son gülüşünün,
Bedenim dayanmaz böyle hasrete.

Adına güz denir bu mevsimlerin,
İçimde sen varsın tüm resimlerin,
Kalbimden vuracak o hasımlarım,
Bedenim dayanmaz böyle hasrete.

Adında aşk vardı her saatinin,
Sebebi ne oldu bu nefretinin,
Manası yok artık aşk servetimin,
Bedenim dayanmaz böyle hasrete.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

UNUTMAK

Peş peşe geçse de ömürden yıllar,
Unutmak başlamaz bitmez ki erken.
Önünde uzayıp gitse de yollar,
Unutmak başlamaz bitmez ki erken.

Hatıra anılar zorlarken dünü,
Maziye götürür mazinin yönü,
Gelse de zamanın zamanda sonu,
Unutmak başlamaz bitmez ki erken.

Sanma ki sevenler sözünden döner,
Sevdaya düşenler adını anar,
Kalpleri kıranlar kendiyle yanar,
Unutmak başlamaz bitmez ki erken.

Söylenmez kim kimi zevkine sattı,
Sevenler dertlerin koynunda yattı,
Ercişli Hasretin yasını tuttu,
Unutmak başlamaz bitmez ki erken.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BIRAKMAM GÜZELİM

Gidersen gözyaşım durmaz ardından,
Bırakmam güzelim; elimden değil.
Uzakta ölürüm senin derdinden,
Bırakmam güzelim; elimden değil.

İncitip kırsan da her gün dilinle,
Yarala istersen beni elinle,
Külümü savurma öfke yeliyle,
Bırakmam güzelim; elimden değil.

Sevmeye başladım artık dönülmez,
Yabancı birine bakıp gülünmez,
Yollara bakarken gönül avunmaz,
Bırakmam güzelim; elimden değil.

Özlemim hüznümün dostu olacak,
Yüreğim yaslarda kara giyecek,
Resimden mektuptan küller kalacak,
Bırakmam güzelim; elimden değil.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

UMUT KESMEDİM

Hüzün dalga dalga vursa kalbime,
Ben seni sevmekten umut kesmedim.
Sabah akşam durup sordum kendime,
Ben seni sevmekten umut kesmedim.

Mecnun gibi gezsem sessiz çöllerde,
Keremce kaybolsam uçan küllerde,
Yıllar geçip gitse gezsem yollarda,
Ben seni sevmekten umut kesmedim.

Gece yalnız dursam kapı önünde,
Zaman hüsran olsa günün sonunda,
Dertler beni bulsa kendi koynunda,
Ben seni sevmekten umut kesmedim.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

MEVSİMİN ADI HAZANDIR

Yalancı geceler gündüzler bitti,
Artık her mevsimin adı hazandır.
Sevgisiz sözlerin canıma yetti,
Artık her mevsimin adı hazandır.

Yalancı yıllarda arzular kaldı,
Bakışlar gülüşler gönlümü çaldı,
Sevgisiz zamanlar ömrümü aldı,
Artık her mevsimin adı hazandır.

Yalancı düşlere kapıldı dünler,
Peşinden söküldü ömrümden günler,
Sevgisiz zamanlar geldiğim sonlar,
Artık her mevsimin adı hazandır.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

GİTMEYE AZ KALDI

Sen yoksun her şeyler bana yabancı,
Gitmeye az kaldı; senin şehrinden.
Her anım bir yara yoktur ilacı,
Gitmeye az kaldı; senin şehrinden.

Bu gönül her saat seni yaşıyor,
Kim görse “yuh” diyor bana şaşıyor,
Güz gibi tüm mevsim yaprak düşüyor,
Gitmeye az kaldı; senin şehrinden.

Kal dedim bu gönül seni seviyor,
“Yok” dedin çok üzdün içim yanıyor,
Gün görmüş iz sürmüş gözler arıyor,
Gitmeye az kaldı; senin şehrinden.

Ben gitsem söz olmaz deli sanırlar,
Her gidiş bir ölüm sayıp yanarlar,
Ben değilsen değil bizi anarlar,
Gitmeye az kaldı; senin şehrinden.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

KAHRIMDAN

Kahrımdan ıslanır kirpik uçlarım,
Boşa mı kapına; çiçek bıraktım.
Cezası kesilmez aşkta suçların,
Boşa mı uzanıp camından baktım.

Kahrımdan ağlarım bunu bilmezsin,
Yüzüne bakarım dönüp gülmezsin,
Geceler beklerim çıkıp gelmezsin,
Boşa mı zamansız yollara çıktım.

Kahrımdan herkese yüzümü astım,
Hicranın elinden dostlara küstüm,
Gelmedin orada kendime sustum,
Boşa mı mektupla resmini yaktım.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı