Yıkılmışım inan,
Anasız çocuklar gibiyim.
Belki de yıkık dünyaların insanıyım,
Gülüşlerine vuruldum kaldım öylece.
Ama umudumu yitirmedim…
Koca şehir gürültüsünde kaybolsan da,
Rüzgarlarla sürünsen de,
Yağmurlar seni taşıyıp götürse de,
Akşamlar kurşun sıksa da kalbime,
Güneş ateş yağdırsa gözlerime
Ve ben,
Gücümün son noktasına gelsem de,
Umudumu yitirmeyeceğim.
Tüm dünyayı kurşunlasam da
UMUDUMU DİZMEYECEĞİM!..
00.00.1978raifaras.com
DUYGULARIM