Şair Raif Aras

HAL VARDIR Kİ- D

Hal vardır ki bin gülüşe bedeldir,
Ben derdimi hiç kimseye diyemem.
Bir ömür ki bir siteme berdeldir,
Ben derdimi hiç kimseye diyemem.

Can dediğin bir sözüyle öldürür,
Göz yaşına tüm maziyi gömdürür,
Ben düşersem kim görürse kaldırır,
Ben derdimi hiç kimseye diyemem.

Kim sorsa da bir kelime alamaz,
Ben çekmişim el halimi anlamaz,
Dert ağırdır hiç kimseler dinlemez,
Ben derdimi hiç kimseye diyemem.

Bu Ercişli öz halini biliyor,
Gün dönünce ah kendine kalıyor,
Son rüyalar çok şeyimi çalıyor,
Ben derdimi hiç kimseye diyemem.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

AKLIMA GELMEYEN- D

Aklıma gelmeyen başıma geldi,
Ağladım olmadı kaçtım olmadı.
Oğlumun sözleri bağrımı deldi,
Ağladım olmadı kaçtım olmadı.

Aklıma gelmeyen içimi yaktı,
Evladın içinden isyancı çıktı,
Oğlumun sözleri dünyamı yıktı,
Ağladım olmadı kaçtım olmadı.

Aklıma gelmeyen oyunlar varken,
Umutlar yıkıldı yaşlandım erken,
Oğlumun sözleri gönlüme arken,
Ağladım olmadı kaçtım olmadı.

Aklıma gelmeyen sebepler doğdu,
Ercişli utandı başını eğdi,
Oğlumun sözleri kalbimi boğdu,
Ağladım olmadı kaçtım olmadı.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BEN BABAMA- D

Başına gelenleri; yaptığına say derler,
Ben babama bu kadar sitemkar olmamıştım.
Kadere inanalar; unutulur şey derler,
Ben babama bu kadar sitemkar olmamıştım.

Duyduğum kelimeler yüreğime köz oldu,
Yüreğim incindikçe; suratıma iz doldu,
Sözünün enkazında;  sanmıyorum naz kaldı,
Ben babama bu kadar sitemkar olmamıştım.

Çocukluk yıllarından; acıların hep varmış,
Herkese katlanırken; babalara yer darmış,
Evladın sofrasından; kovulmaksa çok zormuş,
Ben babama bu kadar sitemkar olmamıştım.

Ercişli unutamaz; yaşananı bir görsen,
Saygıyla anılırmışı; dostlarına hep sorsan,
Nedamet kıskacında; incinirsin iz sürsen,
Ben babama bu kadar sitemkar olmamıştım.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz sandığı

KURŞUNDAN AĞIRDI- D

Sözlerin sonunda öldürdün beni,
Kurşundan ağırdı bana dediğin.
Namerde boynumu eğdirdin yani,
Kurşundan ağırdı bana dediğin.

Mutluluk dilerim kandığın şeyle,
Evlatlar babaya demezdi böyle,
Sevinip herkese halimi söyle,
Kurşundan ağırdı bana dediğin.

İntihar günahtır azabı zordur,
Kapına dönemem gönlüme ardır,
Sanma ki arkandan bedduam vardır,
Kurşundan ağırdı bana dediğin.

Ercişli babandır imanca dince,
Bakışın dokundu nefretle kince,
Elimi öpmeden kovsaydın önce,
Kurşundan ağırdı bana dediğin.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

 

ACIN BÜYÜK- D

Bin umudun bir meyvesi zamanda,
Acın büyük sen büyüksün yol uzak.
Çok incindim üç nefeslik dünyamda,
Acın büyük sen büyüksün yol uzak.

Bin umudun bir meyvesi olunca,
Hep dokunur söz yerini bulunca,
Çok incindim çok uzakta kalınca,
Acın büyük sen büyüksün yol uzak.

Bin umudun bir meyvesi bilmiştim,
Sen gelince ben umutla gülmüştüm,
Çok incindim ben kapına gelmiştim,
Acın büyük sen büyüksün yol uzak.

Bin umudun bir meyvesi evlattır,
Her Ercişli kut bilinen servettir,
Çok incindim bu duyduğun feryattır,
Acın büyük sen büyüksün yol uzak.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

UNUTMAK İSTEDİKÇE- D

Unutmak istedikçe sancılarım dürtüyor,
Kulağımda çınlıyor; bana söylediklerin.
Babalık duyguları suçlarını örtüyor,
Kulağımda çınlıyor; bana söylediklerin.

Baktığım taraftasın sınırların çizilmiş,
Yılların ortasında günlerimiz ezilmiş,
Belki de suçluluk yok kaderimiz yazılmış,
Kulağımda çınlıyor; bana söylediklerin.

Eskiye dönüşümün çaresini yitirdim,
Yılların öfkesiyle varlığımı bitirdim.,
Bir sözle Ercişliyi dizüstüne getirdin,
Kulağımda çınlıyor; bana söylediklerin.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

KARŞINA ÇIKARSAM- D

“Babalık etmedin unutmam seni”,
Dediğin sözlerin az bana oğul.
Sokağın başında ağlattın yani,
Dilinden dokunan söz bana oğul.

Sokakta ağlarken benimle küstün,
Öfkeyle kusarken yüzünü astın,
Eminin sordular kenarda sustun,
Uzaktan bakışın naz bana oğul.

Ukdeler büyüttüm öldürsün yarın,
Dünyalık acılar olmasın arın,
Bulunmaz sermaye edebin arın,
İçinde olanı yaz bana oğul

Ercişli bir zaman ya da bir yerde,
Nefesim son olsa düşsem de derde,
Gözüme tül gibi inse de perde,
Karşına çıkarsam kız bana oğul.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

ÖFKEME YENİLSEM- D

Yüzüme patlayan nefesin vurdu,
Öfkeme yenilsem katil olurdum.
Sözlerin dokunup kalbimi yordu,
Öfkeme yenilsem katil olurdum.

Dilimi döndürüp kırmadım seni,
Sanma ki bağırıp susturdun beni,
Ömrümde isyanlar olmuştur yani,
Öfkeme yenilsem katil olurdum.

Gözlerin kalbime yüklerken sancı,
Sözlerin ağırdı bakışın acı,
İnsanlar misafir zamandır hancı,
Öfkeme yenilsem katil olurdum.

Ercişli ağladı yaşını sildi,
İçinde yaşama umudu öldü,
Belki de sevinip gülenler oldu,
Öfkeme yenilsem katil olurdum.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

İSTEYEN- D

Babalar gününüz kara geçince,
İsteyen hakkını helal etmesin.
Dostların içinde adım geçince,
İsteyen hakkını helal etmesin.

Babalar gününüz geçer babasız,
Yıkılır çadırlar olur obasız,
Gecenin birinde gitsem vedasız,
İsteyen hakkını helal etmesin.

Babalar gününüz benzer güzlere,
Saklanıp duramam sırlı sözlere,
Mahşerde bakacak yüzler yüzlere,
İsteyen hakkını helal etmesin.

Babalar gününüz vurur hüzünde,
Herkesin duası yürür sözünde,
Arasat meydanı mahşer düzünde,
İsteyen hakkını helal etmesin.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

ŞİMDİ TEK ÖZLEMİM- D

Babasız babayım gençtim zamanda,
Şimdi tek özlemim evlat hasreti.
Zamanın tamamı döner isyanda,
Şimdi tek özlemim evlat hasreti.

Yaşarken dünyanın gamı dürtüyor,
Sahte gülücükler yüzü örtüyor,
Yüreğimi taştan taşa sürtüyor,
Şimdi tek özlemim evlat hasreti.

Unuttum geçmişte olan acıyı,
Bastırdım içimi yakan sancıyı,
Unutmam elbette gardaş bacıyı,
Şimdi tek özlemim evlat hasreti.

Ercişli herkesten daha perişan,
Akraba olmadı yoktu görüşen,
Öksüzdüm yetimdim çoktu karışan,
Şimdi tek özlemim evlat hasreti.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı