Şair Raif Aras

İÇİME SİNMİYOR-N-

İçime sinmiyor elimde değil,
Alışmak zor gelir yalnızlığıma.
Gitmene alışık değil ki gönül,
Alışmak zor gelir yalnızlığıma.

Yüzüme bakışın aklımdan çıkmaz,
Gülleri toplasam kokunda kokmaz,
Gelenler gönlümde çıralar yakmaz,
Alışmak zor gelir yalnızlığıma.

Aklıma uymuyor habersiz gidiş,
Gönlüme siner mi sessizce ölüş,
Hallere yansıdı yetimce duruş,
Alışmak zor gelir yalnızlığıma.

Zamanı değildi güzeldi günler,
Zulüme dönüştü sonraki günler,
Gülüşün aklımda kulağım çınlar,
Alışmak zor gelir yalnızlığıma.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

USTA-İ-

Anam babam yoktu sendende oldum,
Şimdi kim gülecek yüzüme usta.
Yalnız kalıp şimdi belamı buldum,
Şimdi kim gülecek yüzüme usta.

Yaran beren yoktu ağırmış sancın,
Gelip durdu hepsi kardeşin bacın,
Ele güne baksam geçmez ki acım,
Şimdi kim gülecek yüzüme usta.

Sabah kalkar kalkmaz gülerdi yüzün,
Kime kızdın bilmem kimeydi nazın,
Yokluk ağır iştir; bedeli hüzün,
Şimdi kim gülecek yüzüme usta.

Benim dostum oldun büyüktün lakin,
Farkı yoktur dertli ellinin kırkın,
Herkes bilir amma başkaydı farkın,
Şimdi kim gülecek yüzüme usta.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

GECEYE BÜRÜNDÜ ŞEHİR -Ç-

Böyle bir ölümü aklı almıyor,
Geceye büründü sensizken şehir.
Kime ne yaptın ki herkes ağlıyor,
Geceye büründü sensizken şehir.

Mevsim çok uzayıp gülü solunca,
Hazin bir hikaye bana kalınca,
Günün her saati acı olunca,
Geceye büründü sensizken şehir.

Çare yok denilir vakit dolunca,
Yaşlı göz çoğalır yiğit ölünce,
Sebep yok gidişe zaman gelince,
Geceye büründü sensizken şehir.

Yumruk yemiş gibi beynim dağıldı,
İsyan yok desekte dizler dövüldü,
Gidiş zor gelse de kabul sayıldı,
Geceye büründü sensizken şehir.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

İKİ HASIR-İ-

İki hasır üç beş tahta örüldü,
Toprağın üstüne verildi sonra.
İki testi üç beş çiçek görüldü,
Helallik isteme görüldü sonra.

Ağır derken kimi omuz verenler,
Çukur derin diyor candan sevenler,
Kur’an okur hoca bekler sevenler.
Sanma ki gelenler yoruldu sonra.

Dönüş yolu bitti eve varıldı,
Helal ettim diyen sözler verildi,
Çöktü oğul kızın geçmiş karıldı,
Alacak verecek soruldu sonra.

Geldi uzak dostlar hatır soruldu,
Kimi yaşlı vardı değer verildi,
Gelen giden oldu sonra duruldu,
Arada sevenler görüldü sonra.

Hesap günü olur defter elinde,
Haklı haksız melek yazmış kelamda,
Dünya yoktur artık öbür alemde,
Yaptığın ettiğin anıldı sonra.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BİR DEVİR KAPANDI -M-

Bir devir kapandı bitti bu fasıl,
Onsuzken gülmenin ne önemi var.
Her susan kendine buldu bir usul,
Onsuzken gülmenin ne önemi var.

Kaç kişi anlar ki düştüğün halin,
Her nefes bedene olurken zulüm,
Can gider cananı düşünmez ölüm,
Onsuzken gülmenin ne önemi var.

Ah edip ağlamak getirmez geri,
Her seven insanda ayrıdır yeri,
Bu kader yaşanır öteden beri,
Onsuzken gülmenin ne önemi var.

Kaç kürek toprağın altında kaldı,
Her canlı misali sonsuza daldı,
Bir nefes abimi yanımdan aldı,
Onsuzken gülmenin ne önemi var.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz sandığı

ÖPTÜM ELLERİNİ -İ-

Beklemek zor geldi yanına çıktım,
Öptüm ellerinden duymadın beni.
Geldim huzuruna yüzüne baktım,
Öptüm ellerinden duymadın beni.

Öylece yatmıştın çaresiz halsiz,
Duymadım sesini olmuştun dilsiz,
Yalvardım dedim ki “Bırakma” sensiz,
Öptüm ellerinden duymadın beni.

Elinde kolunda takılı iğne,
Hemşire seslendi “Yüzüne değme”,
Söyledim doktora boynumu eğme,
Öptüm ellerinden duymadın beni.

“Çıkalım” diyerek görevli geldi,
Elini elimden çekerek aldı,
İnan ki duruşun aklımda kaldı,
Öptüm ellerinden duymadın beni.

Dışarı çıkmaya mecalim yoktu,
Çaresiz oluşun dünyamı yıktı,
Umutla yolunu bekleyen çoktu,
Öptüm ellerinden duymadın beni.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

HER GECE BİR BAŞKA -B-

Acıyla tükendi gitti zamanlar,
Her gece bir başka umut büyüttüm.
İstila etmeye geldi isyanlar,
Her gece bir başka umut büyüttüm,
Can gardaş dediğin sözü öğüttüm.

Fırsatı buldukça koştum yanına,
Ziyaret saati değdim tenine,
İsyanlar sararken boydan enine,
Her gece bir başka umut büyüttüm.
Ben aldım acıyı bende soğuttum.

Haberler bekledim bitti saatler,
Ruhuma teselli verdi nöbetler,
İsyanı bertaraf etti sohbetler,
Her gece bir başka umut büyüttüm.
Sus dedim kendimi sözde avuttum.

Aklıma uymuyor böyle gidişin,
Gözümün önünde bana gülüşün,
Kimseye yaramaz isyan edişim,
Her gece bir başka umut büyüttüm.
Sen gittin gözümü zorla uyuttum.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

UZAKTI MESAFE -A-

Hasta haberini alınca gece,
Uzaktı mesafe yakındı zaman.
Kimse duyamadı düşmedi hece,
Uzaktı mesafe yakındı zaman.

Koşmak istedikçe bölündü yolum,
Tutmak istiyordum ermedi dilim,
Birden çırpınırken incindi solum,
Uzaktı mesafe yakındı zaman.

Hasta yatağında geldim ulaştım,
Öptüm ellerinden yaşa bulaştım,
Gezdim etrafında sessiz dolaştım,
Uzaktı mesafe yakındı zaman.

“Sakın incitmeyin” dedi hemşire,
Baktım gözlerine baktı yerlere,
Bende çaresizlik gelmez dillere,
Uzaktı mesafe yakındı zaman.

Dindi acıların öğlen sırası,
Dünya sensizleşti durdu sonrası,
Şimdi kardeşinde kardeş yarası,
Uzaktı mesafe yakındı zaman.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BEN ONU BEKLEDİM

Eve dönüşünde serdik yatağı,
Ben onu bekledim o beni sordu.
Akşam uyumazdı oldum ulağı,
Ben onu bekledim o beni sordu.

Elden geldiğince bakıp kolladık,
İyi haberini dosta yolladık,
Ondan incinerek evlat olmadık,
Ben onu bekledim o beni sordu.

İki kelimenin bendim birisi,
Çünkü cümlesinin yoktu gerisi,
Belki zorluyordu yatak ağrısı,
Ben onu bekledim o beni sordu.

Eli tutmuyordu çatal kaşığı,
İlaç içmesiyle geçti eşiği,
Herkes tanıyordu evlat aşığı,
Ben onu bekledim o beni sordu.

Sağa bakınırdı gözleri yolda,
Harfler bozulunca dönmedi dilde,
Gelip gidenleri bildiği halde,
Ben onu bekledim o beni sordu.

Adım Ercişlidir pala lakabım,
Benim şahidimdir dinim kitabım,
“Annem” nidasıyla bitti hitabım,
Ben onu bekledim o beni sordu.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz sandığı

 

BAHARLAR UĞRAMAZ OLDU

Baharlar uğramaz oldu ömrüme,
Yerini hazanlar aldı gidiyor.
Sancılar zamansız vurur gönlüme,
Acılar arkadaş oldu gidiyor.

Baharlar uzaktan geçip gidince,
Her şeyi unuttum umut bitince,
Zemheri bağımı mesken edince,
Çiçekler saksıda soldu gidiyor.

Baharlar yalancı çıktı sonradan,
Unuttum sevmeyi saydım sıradan,
Uzunca zamanlar geçti aradan,
Yalnızlık bağrımı deldi gidiyor.

Baharlar acımı gömdü giderken,
Gizlice ağladım zaman biterken,
Üzüldüm maziye veda ederken,
Umudum yarıda kaldı gidiyor,

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün çeyiz Sandığı