YAZILMIŞ OLSAN DA
Yazılmış olsan da alnıma kader,
Artık gelme dünkü günahtan sonra.
Yolumuz ayrıldı ölene kadar,
Artık gelme dünkü günahtan sonra.
Gözgöze gelince hayaller kurduk,
Sevdalık gönülde düşleri sorduk,
Dönüşü olmayan yollara girdik,
Artık gelme dünkü günahtan sonra.
Zamanda kurduğum hayaller sensiz,
Simsiyah gecede saatler sessiz,
Umarım ömrünce kalırsın yalnız,
Artık gelme dünkü günahtan sonra.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
SAYENDE UZAĞIM
Sayende uzağım aşkın şehrinden,
Kapılar kapalı boşuna dönme.
Utandım diyorum gönül kahrından,
Kapılar kapalı boşuna dönme.
Sayende sevmeye küstüm orada,
Boşuna arama akta karada,
Yalnızım mutluyum inan burada,
Kapılar kapalı boşuna dönme.
Sayende bıraktım aşkı sevdayı,
Geçmeye çalışma dağı ovayı,
Kendimle başlattım büyük kavgayı,
Kapılar kapalı boşuna dönme.
Sayende kaybetti gönlüm savaşı,
Ganimet kalınca üç beş gözyaşı,
Ercişli söndürdü yanan ateşi,
Kapılar kapalı boşuna dönme.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
BİR SİTEMİN ARDINDAN
Hiç gitmesin diyerek ipe çektiklerimi,
Bin matemle yeniden geri yaşamam lazım.
Bir sitemin ardından kırıp döktüklerimi,
Bin matemle yeniden geri yaşamam lazım
Hiç gitmesin diyerek sevda yolcularını,
Kul olarak aşkına sardım sancılarımı,
Her nefesin içinde gönül acılarımı,
Bin matemle yeniden geri yaşamam lazım.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
DOSTLARIMA SELAM VERDİM
Kimseyle bölüşmem gönül halimi,
Dostlarıma selam verdim ayrıldım.
Hesaba katarken dönüş yolunu,
Dostlarıma selam verdim ayrıldım.
Çiledir ömrümün önü arkası,
Tamda kurulmuşken sohbet sofrası,
Kalmadım orada mola sonrası,
Dostlarıma selam verdim ayrıldım.
Gönlümde olanlar yaşar seninle,
Başıma gelenler kalır benimle,
Küserim arada kendi kendimle,
Dostlarıma selam verdim ayrıldım.
Ercişli baharda gördü zemheri,
Bölmedi alnımda yazan kaderi,
Severken sevdalık saydı kederi,
Dostlarıma selam verdim ayrıldım.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
SEN BENİ ANARSIN
Ben seni unutup giderim lakin,
Sen beni anarsın günün birinde.
Bir nefes umuda olsakta yakın,
Sen beni anarsın günün birinde.
Ben seni unutup uzağı seçsem,
Yol alsam dağlara deryayı geçsem,
Gel dese melekler ölüme uçsam,
Sen beni anarsın günün birinde.
Ben seni unutup burada kalsam,
Hep sensiz bir başka aleme dalsam,
Git unut diyerek haberler salsam,
Sen beni anarsın günün birinde.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
UNUTTUM HER ŞEYİ
Artık ne sen varsın nede geçmişim,
Unuttum her şeyi senin yüzünden.
Sanma çok sarhoşum sanma içmişim,
Unuttum her şeyi senin yüzünden.
Artık bu kör kader beni üzemez,
Gelip bu zor yolda seni yazamaz,
Haydi kalk gel desen asla olamaz,
Unuttum her şeyi senin yüzünden.
Artık her gün senden uzak kalarak,
Şükür var bu dilde huzur bularak,
Eski bir gün gibi uzak olarak,
Unuttum her şeyi senin yüzünden.
Artık hiç bir şeye güven kalmadı,
İnan o gün gitti bilen olmadı,
Ercişli çok sevdi kimse bilmedi,
Unuttum her şeyi senin yüzünden.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
ZAMANLAR İÇİNDE
Zamanlar içinde özlem olunca,
İçinde yalnızlık ukdesi kalır.
Erkenden bülbülün gülü solunca,
İçinde yalnızlık ukdesi kalır.
Geceler tükenip vardı sabaha,
Gidenler aslında dönmez bir daha,
Acılar gönlümü atar günaha,
İçinde yalnızlık ukdesi kalır.
Ercişli şehrinden uzak giderken,
Elinin tersiyle dünü silerken,
Bilerek her şeye veda ederken,
İçinde yalnızlık ukdesi kalır.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
YOLLARI YORARDI
Hasreti vuslata sunmak isterken,
Yolları yorardı sen gel deseydin.
Anılar etraftan onu seslerken,
Yolları yorardı sen gel deseydin.
Yaşarsa hasreti büyür acılar,
Gönlünü basarken deli sancılar,
Tutamaz yollarda koca hancılar,
Yolları yorardı sen gel deseydin.
İnciten hasreti kimse çekemez,
Oturup köşede ağıt yakamaz,
Yastığa yaslanıp yere bakamaz,
Yolları yorardı sen gel deseydin.
Ercişli aslında çekti hasreti,
Gönlüne koymadı aşkla nefreti,
Özlemle beklerken garip gurbeti,
Yolları yorardı sen gel deseydin.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
AYRILIĞIN KOYNUNDA
Ayrılığın koynunda bölerken uykuları,
İçimde kaç hazanın hüznü var bilmiyorum.
Gecenin saçlarına asarken korkuları,
İçimde kaç hazanın hüznü var bilmiyorum.
Yalnızlığı mahkumum oturmuşken diz dize,
Dertlerimle bıraktın kalakaldın yüz yüze,
Uzadıkça geceler; küstürüyor gündüze,
İçimde kaç hazanın hüznü var bilmiyorum.
Şöminenin közünde yakarken resimleri,
Hasretinin içine yazdırdın isimleri,
Gidişinin ardından unuttum mevsimleri,
İçimde kaç hazanın hüznü var bilmiyorum.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
BİR GÖNÜL BIRAKTIM
Sevdama kanacak olunca biri,
Bir gönül bıraktım mirastır ona.
Güldükçe gönlümde belliydi yeri,
Bir gönül bıraktım mirastır ona.
Yaşarken elimi tutacak oldu,
Sabahın köründe nutkumu çaldı,
Gözlerden yürüyüp kalbimi çaldı,
Bir gönül bıraktım mirastır ona.
Kaderim kaşını gözünü çattı,
Gözyaşı volkanı içime aktı,
Yüzüme bakarken gülerek gitti,
Bir gönül bıraktım mirastır ona.
Sokağın başında karşıma çıktı,
Gülüşün ateşi gönlümü yaktı,
Ercişli kurduğu hayali yıktı,
Bir gönül bıraktım mirastır ona.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı