BAKTIM GÖZLERİNE

BAKTIM GÖZLERİNE

Baktım gözlerine eğdi başını,
Sürgün duruyordu bir şey sormadım.
Siyah gözlerinden döktü yaşını,
Vurgun duruyordu bir şey sormadım.

Gençti anlamıştım siyah saçından,
Eller kınalıydı parmak ucundan,
Sanki kaçıyordu sevda suçundan,
Yorgun duruyordu bir şey sormadım.

Başı eğilmişti korku sarmıştı,
Bence birileri damga vurmuştu,
Susmuş duruyordu biri kırmıştı,
Dargın duruyordu bir şey sormadım.

Garip Ercişliyi saldı telaşa,
Yürek dayanmadı düştü ateşe,
İsyan ulaşınca aya güneşe,
Kırgın duruyordu bir şey sormadım.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

SILADAN GİTTİM GİDELİ

SILADAN GİTTİM GİDELİ

Sıladan ayrılıp gittin gideli,
Geceler sararak bağrına bastı.
Lakabım gariban adım çileli,
Geceler çökerken benimle sustu.

Yalnızlık hallerim ağır gelince,
Mutluluk bulurum ömür bitince,
Gurbette yaşarken kendi halimce,
Geceler sensizken kendine küstü.

Erkenden akları döktüm saçıma,
Halimi demedim atım içime,
Arada kalışı saydı suçuma,
Geceler saçıyla boynumdan astı.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

UZUN YILLAR / DEĞMEDİ

UZUN YILLAR 
(DEĞMEDİ)

Uzun yıllar gezdim durdum ardından;
Saçlarımı yoldum; attım değmedi.
Verem oldum yattım onun derdinden,
Saçlarımı yoldum; attım değmedi.

Uzun yıllar geçmiş dönüp bakınca,
Sevdi sandım bana bakıp kalınca,
Fiske vurup gönül köşküm yıkınca,
Saçlarımı yoldum; attım değmedi.

Uzun yıllar kandım yalan gülüşe,
Hayal kurup daldım gelip gidişe,
Gönül isyan etti yalnız kalışa,
Saçlarımı yoldum; attım değmedi.

Uzun yıllar sonra gençlik biterken,
Şimdi dönse olmaz vadem yeterken,
Hasret körük oldu bağrım tüterken,
Saçlarımı yoldum; attım değmedi.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

ZEMHERİ VAKTİNDE

ZEMHERİ VAKTİNDE

Zemheri vaktinde yel incinirken,
Gönlümü sevdada yasa bıraktım.
İçimde zamansız aşk tutuşurken,
Dallarda güllere buse bıraktım.

Gezerken zamanın kör gecesinde,
Saydığın sözlerin her hecesinde,
İçimde yangınlar yok dercesine,
Ağzımda dilimi susa bıraktım.

Aşkımız yaşarken can hanesinde,
Umutlar ölüyor yar sinesinde,
Herkesin bildiği efsanesinde,
İsyankar sözleri küse bıraktım.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

YILLAR BİTERKEN

YILLAR BİTERKEN

Yıllar biterken gurbette,
Zaten beni sen öldürdün.
Yaktın gönlümü hasrette,
Zaten beni sen öldürdün.

Yıllar küserek giderken,
Bana sitemler ederken,
Sıla yolunu gözlerken,
Zaten beni sen öldürdün.

Yıllar yıllara ulandı,
Dertler ayağa dolandı,
Acı haberler dillendi,
Zaten beni sen öldürdün.

Yıllar şahittir yaşıma,
Gelip ağlama boşuna,
Ölsem dokunma taşıma,
Zaten beni sen öldürdün.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

SEVDİĞİMİ SÖYLEDİM

SEVDİĞİMİ SÖYLEDİM

Sevdiğimi söyledim ahın bende kalmasın,
Gizlemiştim herkesten deme kimse duymasın,
Umurunda değilsem; söyle umut olmasın,
_ Sen ağlarsan bi tanem ben susarım unutma,
_Dert kapmasın bu gönül bir dertliyi avutma.

Sevdiğimi söyledim boyun büküp gidemem,
Hasretinin gömleği yakar beni giyemem,
Gönlümdeki yerini anlat desen diyemem,
_ Sen ağlarsan bi tanem ben susarım unutma,
_Dert kapmasın bu gönül bir dertliyi avutma.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

HEP SENDEN UZAKTA

HEP SENDEN UZAKTA

Ben senden uzakta garip yaşarken,
İnan ki gözyaşı hiç kurumadı.
Gün dönüp guruptan güneş aşarken,
İnan ki gözyaşı hiç kurumadı.

Her saat kendime isyan ederken,
Kör kader incitti zaman biterken,
Tek çare diyerek çekip giderken,
İnan ki gözyaşı hiç kurumadı.

Gün doğdu ardından battı görmedi,
Kim seni sorsa da cevap vermedi,
Küs kaldı kadere çare olmadı,
İnan ki gözyaşı hiç kurumadı.

Gel desen Ercişli gelir sözünce,
Bir defa küsmedi yemin bozunca,
Yuh dedi kadere böyle üzünce,
İnan ki gözyaşı hiç kurumadı.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

GAM DİZDİM

GAM DİZDİM

Hayat çizgimi bulup; yürü derken ömrüme,
Gam dizdim nota düştüm sen gönlümde bestesin.
Zaman yorarken beni; mihenk oldun sabrıma,
Gam dizdim nota düştüm sen gönlümde bestesin.

Yalnız yaşadım durdum; kimse bilmez halimi,
Günü ekledim düne; tutan yok ki elimi,
Güller bukette soldu; gizli tuttum sevgimi,
Gam dizdim nota düştüm sen gönlümde bestesin.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BEN ÖLMEDEN SEN SÜRÜN Kİ

BEN ÖLMEDEN SEN SÜRÜN Kİ

Çektiğim acıyı almadan dile,
Ben ölmeden sen sürün ki ah çıksın.
Herkesi güldürdün düştüğüm hale,
Ben ölmeden sen sürün ki ah çıksın.

Gömmüşüm aslında döktüğüm yaşta,
Adını yazdırmam seçtiğin taşta,
Mahşeri yerlerde kalırken boşta,
Ben ölmeden sen sürün ki ah çıksın.

Gözlerin gözlerde gördüğü doğru,
Herkesin bildiği hatadır eğri,
Açmışım elleri yapmışım çağrı,
Ben ölmeden sen sürün ki ah çıksın.

Yakının uzağın kalmadı farkı,
Ömrümü öğüttü zamanın çarkı,
Umarım ölmeden içimde korku,
Ben ölmeden sen sürün ki ah çıksın.

Resimler koyduğun rafları yıktım,
Bırakıp gittiğin yatağı yaktım,
Ercişli dünyadan elimi çektim,
Ben ölmeden sen sürün ki ah çıksın.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

ASLA UNUTTUM SANMA

ASLA UNUTTUM SANMA

Dudağından düşenler birer mermiye döndü,
Gözyaşına gömüldüm; asla unuttum sanma.
Umutlarla yaktığım bütün ışıklar söndü,
Gözyaşına gömüldüm; asla unuttum sanma.

Dudağından düşerken beni inciten sözler,
Uzağında tutacak geçse baharlar yazlar,
Rüzgarına aldırmaz artık küllendi közler,
Gözyaşına gömüldüm; asla unuttum sanma.

Dudağından döküldü seni bitiren hece,
Dönüşleri öldürdün çare kalmadı bence,
Tarihini yazmıştım çıkıp gittiğin gece,
Gözyaşına gömüldüm; asla unuttum sanma.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı