BEN ÖLMEDEN SEN SÜRÜN Kİ
Çektiğim acıyı almadan dile,
Ben ölmeden sen sürün ki ah çıksın.
Herkesi güldürdün düştüğüm hale,
Ben ölmeden sen sürün ki ah çıksın.
Gömmüşüm aslında döktüğüm yaşta,
Adını yazdırmam seçtiğin taşta,
Mahşeri yerlerde kalırken boşta,
Ben ölmeden sen sürün ki ah çıksın.
Gözlerin gözlerde gördüğü doğru,
Herkesin bildiği hatadır eğri,
Açmışım elleri yapmışım çağrı,
Ben ölmeden sen sürün ki ah çıksın.
Yakının uzağın kalmadı farkı,
Ömrümü öğüttü zamanın çarkı,
Umarım ölmeden içimde korku,
Ben ölmeden sen sürün ki ah çıksın.
Resimler koyduğun rafları yıktım,
Bırakıp gittiğin yatağı yaktım,
Ercişli dünyadan elimi çektim,
Ben ölmeden sen sürün ki ah çıksın.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı