Kategori: Çeyiz Sandığı

HEP HÜZNÜN KUCAĞINDA

Hep hüznün kucağında yaşamaya tutundum,
Rabbim görüyor zaten; karanlıklar çökünce.
Her sokak lambasına dayanarak yutkundum,
Rabbim görüyor zaten; gözyaşımı dökünce.

Hep hüznün kucağında gelişini bekledim,
Her acı gecesine; hasretini ekledim,
O resim mektupları okudukça kokladım,
Rabbim görüyor zaten; acıları çekince.

Hep hüznün kucağında yaşatıp öldürmeden,
Her sözün umudumun; yüzünü soldurmadan,
Dön dedim anlamadın isyanı dindirmeden,
Rabbim görüyor zaten; çilelerim artınca.

Hep hüznün kucağında hayaline vurgunum,
Her kader incittikçe; sanmayın ki durgunum,
Ben yıllar sonrasında yaşamaya kırgınım,
Rabbim görüyor zaten; yüreğimi yakınca.

Hep hüznün kucağında bulamadım dengimi,
Her duyan anlamadı, içimdeki kaygımı,
Mum yaktım koridorda başlatacak yangını,
Rabbim görüyor zaten; hayalimi yıkınca.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

SAKLANAN DUYGULAR

Saklanan duygular dile gelmeden,
Gözlerin gözümle elbet buluşur.
Teline dokunur dilim bilmeden,
Bakışın bakışla elbet gülüşür.

Yüreğim olurken kurtlar sofrası,
Nedamet yaşadım yıllar sonrası,
Sevmenin bize de gelir sırası,
Kaderim yıllarla elbet barışır.

Gözlerin gözüme bakış anında,
Bakışın bakışa yanış anında,
Kaderin kaderle yarış anında,
Sevdanın ateşi elbet tutuşur.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

HASRETİNDEN YORULDUM

Yılların ayrılığı yasta tuttu gönlümü,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.
Üzülmeye benzemez alev aldı sabrımı,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.

Yılların arasında soldu gülüm yaprağım,
Gördüğüm yolbaşları oldu benim durağım,
Uykusuz gecelerde derde döndü merağım,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.

Yılların hangisine baksam izin olacak,
Ölürsem buralarda vebal sende kalacak,
Gelmedin üzerime doğan güneş solacak,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.

Yılların sonrasında gönlüm yıkık virane,
Uzakta kalmalara buldun birer bahane,
Ercişli beklemekten oldu deli divane,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

AŞK-I MİSAFİR

Sensizliğim kirletti; yalnız kalan bedeni,
Haydi be arkadaşım çekil git hayatımdan.
İnadıma yenildim; unut derken gideni,
Haydi be arkadaşım çekil git hayatımdan.

Sensizliğim ağlattı; yalnız geçen gecede,
Yüreğimi susturdum; sessiz vuran sancıda,
Gözyaşlarım döküldü; adın geçen hecede,
Haydi be arkadaşım çekil git hayatımdan.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BELKİ SEN

Belki sen anlarsın garip halleri,
Bırakıp gidenler utanır belki.
Belki sen sunarsın ona gülleri,
Bırakıp gidenler utanır belki.

Sevenler unutmaz aşkın yolunu,
Mecnunlar geçermiş sevda çölünü,
Belki sen tutarsın onun elini,
Bırakıp gidenler utanır belki.

Yarına ötele bütün düşünü,
Oturur ağlarsın görsen taşını,
Belki sen silersin düşen yaşını,
Bırakıp gidenler utanır belki.

Ercişli çileyi gördü canında,
Akibet ömrünün şimdi sonunda,
Belki sen kalırsın onun yanında,
Bırakıp gidenler utanır belki.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

KALKTIM SANA GELDİM

Dünü
_dünün üstüne koyarak;
Gözlerinde
_saklanmışlığıma güvenerek;
Avuçlarımda
_heyecanımın terlemesiyle;
Kalktım
_sana geldim
_sessizce…

Asla
_diyerek gidişin aklımdayken;
Hüznümün
_çeyiz sandığını kucaklayıp;
Yaralarımın
_asla sarılamayacağını bilerek;
Kalktım
_sana geldim
_sessizce…

Sevmek
_celladına aşıklıkmış;
Duygu
_ateşe koşmakmış;
Umut
_yolculuğun gerçek adıymış;
Kalktım
_sana geldim
_sessizce…

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

OKLARIM BUMERANG OLDU

Keder sadağını sağıma astı,
Attığım oklarım bumerang oldu.
Kader acıların elinden sustu,
Attığım oklarım bumerang oldu.

Hüzün kulvarından dolaşıp durdum,
Kendi adresimi kendime sordum,
Rüya gördüğümde kendimce yordum,
Attığım oklarım bumerang oldu.

Gönül tarlasına derdini ektin,
Sana güvenince dünyamı yıktın,
Sanki günahları üstüme çektim,
Attığım oklarım bumerang oldu.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

KURDUĞUN CÜMLELER

Kurduğun cümleler gönül yakarken,
Gitmeye kalmaya karar bozdurdu.
Anılar elini dünden çekerken,
Gitmeye kalmaya karar bozdurdu.

Unuttum dediğin mazi yaşıyor,
Yüzümden aşağı yaşlar taşıyor,
Anılar el ele düne şaşıyor,
Gitmeye kalmaya karar bozdurdu.

Giderim diyenler dünü yıkıyor,
Acılar acıya arka çıkıyor,
Anılar elimden bir bir akıyor,
Gitmeye kalmaya karar bozdurdu.

Ercişli umuda kadeh kırıyor,
Gidenler kendince hayal kuruyor,
Anılar ellerde serap görüyor,
Gitmeye kalmaya karar bozdurdu.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

 

ELİMDE ÇİÇEĞİMLE

Elimde çiçeğimle bekledim eşiğinde,
Sen benim umudumu gözyaşına batırdın.
Yüreğim titriyorken sevdanın döşeğinde,
Sen benim umudumu gözyaşına batırdın.

Yıllarca beklemişim hasretin durağında,
Boşuna üzülmüşüm sevilme merağında,
Düşlerim kirlenirken boyalı dudağında,
Sen benim umudumu gözyaşına batırdın.

Ercişli yaşadığı acıyı kaldıramaz,
Suratı asılınca kimseler güldüremez,
Öfkenin kıskacında kendini öldüremez,
Sen benim umudumu gözyaşına batırdın.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

SENSİZLİĞİN ADI

Yıllara yayıldı derdim,
Sensizliğin adı yokmuş.
Umudu yollara serdim,
Sensizliğin adı yokmuş.

Gönlüme damganı vurdun,
Dostlardan halimi sordun,
Kendince dünyalar kurdun,
Sensizliğin adı yokmuş.

Ellerim saçımı yoldu,
Gözlerim yaşlarla doldu,
Gönlümü acılar buldu,
Sensizliğin adı yokmuş.

Ercişli unuttu dünü,
Hicrana giderken yönü,
Seninle bıraktı seni,
Sensizliğin adı yokmuş.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı