HASRETİNDEN YORULDUM
Yılların ayrılığı yasta tuttu gönlümü,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.
Üzülmeye benzemez alev aldı sabrımı,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.
Yılların arasında soldu gülüm yaprağım,
Gördüğüm yolbaşları oldu benim durağım,
Uykusuz gecelerde derde döndü merağım,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.
Yılların hangisine baksam izin olacak,
Ölürsem buralarda vebal sende kalacak,
Gelmedin üzerime doğan güneş solacak,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.
Yılların sonrasında gönlüm yıkık virane,
Uzakta kalmalara buldun birer bahane,
Ercişli beklemekten oldu deli divane,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı