Yazar: Raif ARAS

YAKARDIM KENDİMİ

Gidişin kendince sebebi vardır,
Yakarım bu şehri sensiz  edersen.
Ayrı ayrı dünya bizlere dardır,
Yakarım bu şehri bana ne dersen.

Gidişin gönlüme acı zulümdür,
İstersen vur beni yoluna öldür,
Sanmaki bu dünya sade bir gündür,
Yakarım şehre geri gelmezsen.

Gidişin herşeydir büyük vebaldir,
Gönlümü inciten gamdır efkardır,
Dinlesen derdimi duy ne kadardır,
Yakarım bu şehri bana dönmezsen.

Gidişin ömrüme ölümdür ardır,
Söylemedin lakin sebebi vardır,
Bülbül gibi halim hep ah-ü zardır,
Yakarım bu şehri ele gülersen.

Gidişin merhemsiz kötü yaradır,
Alnıma sürülmüş leke karadır,
Bütün yeminlerim anılaradır,
Yakarım bu şehri başka seversen.

www30.09.2009raifaras.com

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.3

YALNIZLIK

Bugün,
Ayazda kalmış dal gibiyim. Anlatamam…
Biliyorum; bir kaç kelimeyle, bir kaç satıra sığmaz yalnızlık. Anlatılabilinir mi öyle kolayca. Önce yalnız kalmak lazım. Yalnız yaşamak… Beklemek sevdiğini. Bir umut bin inatla…
Zamanın tükenen muma benzediğini anlamak sonra… Ardından; bir gecenin daha yalnız geçeceği gerçeğini görmek lazım. Anlamak, anlatmak için…
Kısa yaz geceleri ancak; yalnızken uzun kış gecelerine benzer. En olumsuz duygular, en isyankar dönemlerdir yalnızlıkta geçen zamanlar…
Yalnızlıkla benim yıldızım hiç mi hiç barışık değil. Korkum; duygularımı paylaşamamamdandır…

www13.08.1998raifaras.com

YARISI BENİM 1

“”Dün elinden tutup sınıfa götürdüğüm çocuk, bu gün; elimden tutarak beni muayene ediyor. Hastayım. Huzurluyum…””

www21.05.2009raifaras.com

İSYANIMI DİNDİREMEDİM

Seni çok sevmiştim; gittin üzüldüm,
Gönül isyanımı dindiremedim.
Hasretin kurşunu değince öldüm,
Gönül isyanımı dindiremedim.

Arzu etse bile görmek zor gelir,
Acılı yürekte; nazı kim bilir,
Ben de öldün lakin bir adın kalır,
Gönül isyanımı dindiremedim.

Kucağına doğdum sanki acının,
Tarifi imkansız koşan sancının,
Adı senmiş ben de aşk ilacının,
Gönül isyanımı dindiremedim.

Koynuma almadım başka birini,
Kimseye vermedim senin yerini,
Koklamak istedim tende terini,
Gönül isyanımı dindiremedim.

Zaman tünelinde coştu anafor,
Mesafeler oldu içimde bir kor,
Anladım ayrılık anlattım çok zor,
Gönül isyanımı dindiremedim.

Boşa ümitlenme sanma af çıkar,
Kuş bile su içer  Allah’a bakar,
Bu hasret gurbette hep beni yakar,
Gönül isyanımı dindiremedim.

26.04.2006wwwraifaras.com

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.2

ACIYI DAMLATTIN

Bütün mevsimlerin ayrı bir biçim,
Zamanı damlattın güz çukuruma.
Her gece ardından ağlamam için,
Yaşları damlattın göz çukuruma.

Kendi zehirini taşırmış akrep,
Birazca utangaç hafifçe meşrep,
Dostlara anlatmak için seni hep,
Hasreti damlattın söz çukuruma.

Tabipler derdime dediler ince,
Dünyalar değişti seni sevince,
İçimden yanmaya Aslı-Keremce,
Ateşi damlattın köz çukuruma.

Sensiz anlamı yok boştur gerisi,
Elele dertlerim; bende serisi,
Elimi tuttukça hasret perisi,
Acıyı damlattın öz çukuruma.

25.07.2007wwwraifaras.com

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.3

EY SEVGİLİ

Ey sevgili,
Rabbimin affını kazanmak istiyorum,
Şefaatine ihtiyacım var;
Saçı sakalı çıkmış bir çocuğum ben…
Yıllardır insan yetiştiriyorum;
Hala bebeğim.
Dinimi bilmiyorum;
İnancımın gereğini idrak edememişim…
Ders veriyorum;
Örnekler sunuyorum,
Sözüm ona ben öğretmenim;
Uymuyorum, uygulamıyorum.

Ey sevgili,
Rabbimin huzuruna nasıl çıkarım;
Şefaatine ihtiyacım var…
Anladım ki bilmeler yetmiyor,
Uymam lazım;
Uygulamam lazım,
Af dilemem gerek…
Kulluk vazifemi yerine getirmem lazım.

Ey sevgili,
Ben bir yetişkinim,
Manada yoksunum;
İdrakten uzağım,
Öğrettiğimi yapmayanlardanım.
Terk edilmiş farzlarım var,
Uymadığım sünnetler duruyor gözümün önünde;
Utanıyorum. Utanıyorum.

Ey sevgili,
Allah’ın rahmetine;
Senin şefaatine ihtiyacım var.
Tövbeye durmaya,
Kıbleye dönmeye;
Secdeye varmaya niyet ettim;

Ey sevgili,
Şefaatine ihtiyacım var.
Yüzü suyu hürmetine cihan yaratılan sevgili,
Affa mazhara;
Görevde sadakate ihtiyacım var.
Rabbime ulaşmam lazım,
Sana ve şefaatine ihtiyacım var.

00.00.0000

Y.BENİM 2

SENDE YANARSIN

Ben senin sevdiğin canan olsaydım,
Beni yaktığında; sen de yanardın.
Köşk kurup gönlüne konuk alsaydın,
Beni yaktığında; sen de yanardın.

Acılarda kaldım elin arından,
Saçlarım ağardı gam efkarımdan,
Bir pay çıkarsaydın ah-ü zarımdan,
Beni yaktığında; sen de yanardın.

Sev dedin ardından çektirdin çile,
Neler çektiğimi demedim bile,
Başını göğsüme koysaydın hele,
Beni yaktığında; sen de yanardın.

Arkadaş olsaydın bana her yerde,
Ellerin olsaydı hep ellerimde,
Ha bir akşam üstü ha bir seherde,
Beni yaktığında; sen de yanardın.

23.01.2004wwwraifaras.com

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.2

AĞLAMASAYDIN

Gittiğim yerlerden tekrar geriye,
Gelmezdim belki de ağlamasaydın.
Gönlümü bırakıp sana hediye,
Etmezdim belki de ağlamasaydın.

Aşkında bir iksir bulunduğunu,
Seni bende tutup koruduğunu,
Sevmenin bu kadar hoş olduğunu,
Bilmezdim belki de ağlamasaydın.

Mevlama açarak avuçlarımı,
Eteğimden döktüm gam taşlarımı,
Verdiğin mendille göz yaşlarını ,
Silmezdim belki de ağlamasaydın.

Hasatı toplayıp kurmazdım harman,
Aşkını bilmesem gönlüme derman,
Seninle olmaya zamandan zaman,
Çalmazdım belki de ağlamasaydın.

Bulurdum desem de bir yalan olur,
Sular mecrasında yolunu bulur,
Üç beş gün ömrümde bu kadar huzur,
Bulmazdım belki de ağlamasaydın.

Vebalin kalırdı benim boynumda,
Hayat sahnesinin son oyununda,
Bir ömür geçirip senin koynunda,
Ölmezdim belki de ağlamasaydın.

11.09.2003wwwraifaras.com

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.1

FARKINDALIK

Bugün,
Nedense basit ama garip birşeye takıldım. Bu garipliği yapan da yaşayan da malesef biz insanlarız.
İnsanlar; nedense açmazları kabullenir, olmazlara takılır, sudan sebepler yaratarak bir kaşık suda fırtınalar koparırlar.
Oysa hayat; herkesin kendince koyduğu doğrularla değil, kendi kuralları içinde doğrurudur ve yaşanır. Bunu  bizlerin tayin etmesi zaten olası değil. Kaderden kaçılmaz.  Ayrıca; bazı doğrular demek yanlış olur. Bütün doğruları acı da olsa kabullenmek gerekir. Kaçmak, sorunlardan kurtarmaz. Aksine iç dünyanın kararmasına, küçük şeylerden büyük şeyler çıkarmaya  sebep olur. Kişi kendi yaşantısını zora koşar ancak. Başka türlü izahı ümkün değil bence…
Bastırılmış, gizlenmiş ne varsa; açığa çıkmak için fırsat kollar. Bu da yer seçiminde bize zorluklar yaşatır.

08.07.1998wwwraifaras.com

YARISI BENİM 1