DÖNMEYİ BİLMEDİ
Hasrete yenildi yıllarım bir bir,
Dönmeyi bilmedi giden sevgili.
Gözüme karardı doğduğum şehir,
Dönmeyi bilmedi giden sevgili.
Hasreti tanıdım zaman içinde,
Beyazlar çoğaldı siyah saçımda,
Uyandım gecenin bilmem kaçında,
Dönmeyi bilmedi giden sevgili.
Hasretin koynunda vuslat beslerken,
Gözümün yaşıyla yanak ıslarken,
Kederler yanına beni seslerken,
Dönmeyi bilmedi giden sevgili.
Hasretle yaşanmaz ömür boyunca,
Ercişli kederli günler sayınca,
Umarım üzülür kabre koyunca,
Dönmeyi bilmedi giden sevgili.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı