GÜN DOĞMADAN

GÜN DOĞMADAN

Gün doğmadan
Ay ışığında
Susmuşken rüzgar
Deniz bembeyazken çıkacaksın yola;
Kurulmuş saatleri düşünmeden
Balıkçı kulübelerinden
Soluk ışıklar
Kayboluncaya kadar
Ağlara dokunup duralım…

Gün doğmadan
Ay ışığında
Susmuşken rüzgar
Yerler gölgelerle desenlenince çıkacaksın yola;
Sokak lambalarını düşünmeden
Perdelerden sızmadan
Sarı ışıklar
Tabana kuvvet
Heybelere dokunup duralım…

Gün doğmadan
Ay ışığında
Susmuşken rüzgar
Tufanı beklemeden çıkmalısın yola;
Günlerin geldiğini düşünmeden
Elinin tuttuğunu kurtarırcasına
Ağlara dokunup
Heybeni doldurup
Mutlu yarınlara
Kan çanağı gözlerin kapanmadan,
Kurtuluşa yürüyelim birlikte duralım…

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir