Şair Raif Aras

SEN GİTTİN YA

Sen gittin ya,
Hazan yağmurlarının aralığında,
Ne hüznümün mevsimi değişti,
Ne de alın yazımın yeri.
Aynı şehirdeyim
Aynı dertlerin koynunda…

Sen gittin ya,
Yürek yangınlarımın ortasında,
Ne su taşıyanlar oldu;
Ne de ellerimden tutanlar.
Aynı yerdeyim,
Aynı yangınların koynunda…

Sen gittin ya,
Koca şehirlerin kalabalığında,
Ne aldığım yaralar azaldı;
Ne de kalabalıklardaki yalnızlığı.
Ayı yerdeyim,
Aynı sensizliğin koynunda;
Sen gittin ya…

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BİR UMUT VAR DİYEREK

Bir umut var diyerek kalkıp sana gelmiştim,
Yaşattın yalnızlığı; dolu dizgin gidiyor.
Bu sevda zor dedikçe sana gönül vermiştim,
Yaşattın yalnızlığı; dolu dizgin gidiyor.

Sen gittin ya şehirden gittim buket yaptırdım,
Hep gezdim o geceyi adım adım bitirdim,
Bu aşkta ben ömrümü nefes nefes yitirdim,
Yaşattın yalnızlığı; dolu dizgin gidiyor.

Ercişli Raif Aras
Hüznümün Çeyiz Sandığı

KAŞLARIN DÜŞÜNCE

Hüznünü saklamaz misk-i amberler,
Kaşların düşünce görmüştüm seni.
Seveni incitir saklı kederler,
Kaşların düşünce görmüştüm seni.

Saklama halini bakan anlıyor,
Kirpikten fırlayan yaşın inliyor,
Belki de uzakta kulak çınlıyor,
Kaşların düşünce görmüştüm seni.

Tebessüm ettirmez reyhan kokusu,
Gözüne doluyor hasret şarkısı,
Yüzüne oturan dünün korkusu,
Kaşların düşünce görmüştüm seni.

Ercişli biliyor sevda halini,
Bakarken anladı vücut dilini,
Sebepsiz kesmiyor senin yolunu,
Kaşların düşünce görmüştüm seni.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BEN SENİ UNUTUNCA

Ben seni unutunca kendimi de unuttum,
Sende sendeki beni; unutursan ölürsün.
Her nefes incitince yenisiyle avuttum,
Sende sendeki beni; unutursan ölürsün.

Ben seni unutunca  geçmişime sığındım,
Kim sorsa kendimce nedametle döğündüm,
Her nefes sonrasında zerrelere dağıldım,
Sende sendeki beni; unutursan ölürsün.

Ben seni unutunca buralardan gitmişim,
Yok yere üzülerek aptallıklar etmişim,
Her nefes verdiğimde yaşıyorken bitmişim,
Sende sendeki beni; unutursan ölürsün.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

GÖNÜL VERDİM

Gönül verdim hep peşinden koşturdu,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.
Görme dedim öz canımdan bezdirdi,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.

Gönül verdim bir gülüşü kandırdı,
Aslı oldu sol yanımı yandırdı,
Güzün geldi yol başında soldurdu,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.

Gönül verdim dert tanıdım sevince,
Umut sandım bir kerecik sevince,
Ömür bitti o yürüdü kendince,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.

Gönül verdim gün dönümü başlarken,
Hazan vurup tüm ömrümü kışlarken,
Raif ARAS hep sevmeyi düşlerken,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

SENSİZKEN

Yokluğun ömrüme olurken ferman,
Bağlayıp denize atsınlar beni.
Dayanma gücüme yetmezken zaman,
Bağlayıp denize atsınlar beni.

Elimde buketler kuruyup solsa,
Yolumu bekleyen umutsuz olsa,
Uzayıp mesafe zamanım dolsa,
Bağlayıp denize atsınlar beni.

Başımda ağardı saçlarım bir bir,
Saklamaz diyorlar topraktan kabir,
Ruhumu sıkarsa kocaman şehir,
Bağlayıp denize atsınlar beni.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BENİM ACILARIM

Kaderime kırgın dargın olsam da,
Benim acılarım çocukluğumdan.
Yetim yıllarıma kızıp kalsam da,
Benim acılarım çocukluğumdan.

Kaderimi bilen durmaz yanımda,
Umut penceresi kaldı arkamda,
Benden başkaları yoktu soframda,
Benim acılarım çocukluğumdan.

Kaderimle lades tuttum olmadı,
Böldüm zamanlara nefes kalmadı,
Bekle diyenlerim ger gelmedi,
Benim acılarım çocukluğumdan.

Kaderimde bölük pörçük anılar,
Ercişli bilmiyor gizli yarınlar,
Mutlu gördü beni gelin torunlar,
Benim acılarım çocukluğumdan.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün çeyiz Sandığı

BÖYLESİ SEVİLİR

Gözleri gönlüne mühür vurdukça,
Böylesi sevilir günaha kadar.
Herkesin içinde beni sordukça,
Böylesi sevilir günaha kadar.

Dokunsam gönlümü yakar ateşi,
Yokluğum olunca gönül telaşı,
İçimi yaktıkça bakıp gülüşü,
Böylesi sevilir günaha kadar.

Busemin izini silmez yerinden,
Kimseye anlatmaz korkar arından,
Ercişli vazgeçmez böyle birinden,
Böylesi sevilir günaha kadar.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

GECEYİ GETİREN SESLER

Geceyi getiren sesler susunca,
Güneş ışıkları kaybolup gider.
Gölgeler olduğu yere pusunca,
Güneş ışıkları kaybolup gider.

Gölgeler gizlice yola düşerken,
Gurbetçi gittiği yoldan şaşarken,
Gönülde acılar dostça yaşarken,
Güneş ışıkları kaybolup gider.

Gönülde sancılar cirit atarken,
Geceler koynumda sinip yatarken,
Gökyüzü zamanı esir tutarken,
Güneş ışıkları kaybolup gider.

Gökkubbe üstüme çadır kurarken,
Gezerim burada sensiz olurken,
Garip Ercişliyi dertler vururken,
Güneş ışıkları kaybolup gider.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

 

ŞİİRLERE YAZDIM

Şarkılar yazılan notalar küstü,
Şiirlere yazdım duygularımı.
Sözlere dokunan sazende sustu,
Şiirlere yazdım duygularımı.

Efkarın gölgesi gönlüme düştü,
Kabardı yüreğim bendinden taştı,
Gözyaşım toplandı kirpiğe koştu,
Şiirlere yazdım duygularımı.

Yılları yaşadım kederli halde,
Bülbüle benzerim ağlarım yolda,
Kadehin yanında fotoğraf elde,
Şiirlere yazdım duygularımı.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı