KALBİME DOKUNUP KIRMA
Anladım halimi kimse anlamaz,
Bakışın altında sorma boşuna.
İsyana düşmüşüm duyan dinlemez,
Kirpiğin kaşınla vurma boşuna.
Çekmeyi bilmedin gönül kahrını,
sayende tanıdım hasret zehrini,
Bırakıp gitmişken benim şehrimi,
Aklıma takılıp durma boşuna.
Sevmiştim çekerdim bütün nazları,
Baharda yaşattın bana güzleri,
Ercişli unutmaz acı sözleri,
Kalbime dokunup kırma boşuna.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
GÜN DOĞMADAN
Gün doğmadan
Ay ışığında
Susmuşken rüzgar
Deniz bembeyazken çıkacaksın yola;
Kurulmuş saatleri düşünmeden
Balıkçı kulübelerinden
Soluk ışıklar
Kayboluncaya kadar
Ağlara dokunup duralım…
Gün doğmadan
Ay ışığında
Susmuşken rüzgar
Yerler gölgelerle desenlenince çıkacaksın yola;
Sokak lambalarını düşünmeden
Perdelerden sızmadan
Sarı ışıklar
Tabana kuvvet
Heybelere dokunup duralım…
Gün doğmadan
Ay ışığında
Susmuşken rüzgar
Tufanı beklemeden çıkmalısın yola;
Günlerin geldiğini düşünmeden
Elinin tuttuğunu kurtarırcasına
Ağlara dokunup
Heybeni doldurup
Mutlu yarınlara
Kan çanağı gözlerin kapanmadan,
Kurtuluşa yürüyelim birlikte duralım…
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
GÖNÜL KÖŞKÜMÜ GÖRSEN
Gönül köşkümü görsen senden sonra yıkıldı,
Cennet bahçesi gibi seni gömdüğüm taraf.
Sevip diktiğin güller poyraz vurdu söküldü,
Cennet bahçesi gibi seni gömdüğüm taraf.
Gönül köşkümü yıktım enkaz oldu yüreğim,
Büyük isyankar oldum kabul olmaz dileğim,
Kime sorarsan söyler sendin benim sevdiğim,
Cennet bahçesi gibi seni gömdüğüm taraf.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
BAKTIM GÖZLERİNE
Baktım gözlerine eğdi başını,
Sürgün duruyordu bir şey sormadım.
Siyah gözlerinden döktü yaşını,
Vurgun duruyordu bir şey sormadım.
Gençti anlamıştım siyah saçından,
Eller kınalıydı parmak ucundan,
Sanki kaçıyordu sevda suçundan,
Yorgun duruyordu bir şey sormadım.
Başı eğilmişti korku sarmıştı,
Bence birileri damga vurmuştu,
Susmuş duruyordu biri kırmıştı,
Dargın duruyordu bir şey sormadım.
Garip Ercişliyi saldı telaşa,
Yürek dayanmadı düştü ateşe,
İsyan ulaşınca aya güneşe,
Kırgın duruyordu bir şey sormadım.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
SILADAN GİTTİM GİDELİ
Sıladan ayrılıp gittin gideli,
Geceler sararak bağrına bastı.
Lakabım gariban adım çileli,
Geceler çökerken benimle sustu.
Yalnızlık hallerim ağır gelince,
Mutluluk bulurum ömür bitince,
Gurbette yaşarken kendi halimce,
Geceler sensizken kendine küstü.
Erkenden akları döktüm saçıma,
Halimi demedim atım içime,
Arada kalışı saydı suçuma,
Geceler saçıyla boynumdan astı.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
UZUN YILLAR
(DEĞMEDİ)
Uzun yıllar gezdim durdum ardından;
Saçlarımı yoldum; attım değmedi.
Verem oldum yattım onun derdinden,
Saçlarımı yoldum; attım değmedi.
Uzun yıllar geçmiş dönüp bakınca,
Sevdi sandım bana bakıp kalınca,
Fiske vurup gönül köşküm yıkınca,
Saçlarımı yoldum; attım değmedi.
Uzun yıllar kandım yalan gülüşe,
Hayal kurup daldım gelip gidişe,
Gönül isyan etti yalnız kalışa,
Saçlarımı yoldum; attım değmedi.
Uzun yıllar sonra gençlik biterken,
Şimdi dönse olmaz vadem yeterken,
Hasret körük oldu bağrım tüterken,
Saçlarımı yoldum; attım değmedi.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
ZEMHERİ VAKTİNDE
Zemheri vaktinde yel incinirken,
Gönlümü sevdada yasa bıraktım.
İçimde zamansız aşk tutuşurken,
Dallarda güllere buse bıraktım.
Gezerken zamanın kör gecesinde,
Saydığın sözlerin her hecesinde,
İçimde yangınlar yok dercesine,
Ağzımda dilimi susa bıraktım.
Aşkımız yaşarken can hanesinde,
Umutlar ölüyor yar sinesinde,
Herkesin bildiği efsanesinde,
İsyankar sözleri küse bıraktım.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
YILLAR BİTERKEN
Yıllar biterken gurbette,
Zaten beni sen öldürdün.
Yaktın gönlümü hasrette,
Zaten beni sen öldürdün.
Yıllar küserek giderken,
Bana sitemler ederken,
Sıla yolunu gözlerken,
Zaten beni sen öldürdün.
Yıllar yıllara ulandı,
Dertler ayağa dolandı,
Acı haberler dillendi,
Zaten beni sen öldürdün.
Yıllar şahittir yaşıma,
Gelip ağlama boşuna,
Ölsem dokunma taşıma,
Zaten beni sen öldürdün.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
SEVDİĞİMİ SÖYLEDİM
Sevdiğimi söyledim ahın bende kalmasın,
Gizlemiştim herkesten deme kimse duymasın,
Umurunda değilsem; söyle umut olmasın,
_ Sen ağlarsan bi tanem ben susarım unutma,
_Dert kapmasın bu gönül bir dertliyi avutma.
Sevdiğimi söyledim boyun büküp gidemem,
Hasretinin gömleği yakar beni giyemem,
Gönlümdeki yerini anlat desen diyemem,
_ Sen ağlarsan bi tanem ben susarım unutma,
_Dert kapmasın bu gönül bir dertliyi avutma.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
HEP SENDEN UZAKTA
Ben senden uzakta garip yaşarken,
İnan ki gözyaşı hiç kurumadı.
Gün dönüp guruptan güneş aşarken,
İnan ki gözyaşı hiç kurumadı.
Her saat kendime isyan ederken,
Kör kader incitti zaman biterken,
Tek çare diyerek çekip giderken,
İnan ki gözyaşı hiç kurumadı.
Gün doğdu ardından battı görmedi,
Kim seni sorsa da cevap vermedi,
Küs kaldı kadere çare olmadı,
İnan ki gözyaşı hiç kurumadı.
Gel desen Ercişli gelir sözünce,
Bir defa küsmedi yemin bozunca,
Yuh dedi kadere böyle üzünce,
İnan ki gözyaşı hiç kurumadı.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı