Şair Raif Aras

BEN SENİ UNUTUNCA

Ben seni unutunca kendimi de unuttum,
Sende sendeki beni; unutursan ölürsün.
Her nefes incitince yenisiyle avuttum,
Sende sendeki beni; unutursan ölürsün.

Ben seni unutunca  geçmişime sığındım,
Kim sorsa kendimce nedametle döğündüm,
Her nefes sonrasında zerrelere dağıldım,
Sende sendeki beni; unutursan ölürsün.

Ben seni unutunca buralardan gitmişim,
Yok yere üzülerek aptallıklar etmişim,
Her nefes verdiğimde yaşıyorken bitmişim,
Sende sendeki beni; unutursan ölürsün.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

GÖNÜL VERDİM

Gönül verdim hep peşinden koşturdu,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.
Görme dedim öz canımdan bezdirdi,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.

Gönül verdim bir gülüşü kandırdı,
Aslı oldu sol yanımı yandırdı,
Güzün geldi yol başında soldurdu,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.

Gönül verdim dert tanıdım sevince,
Umut sandım bir kerecik sevince,
Ömür bitti o yürüdü kendince,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.

Gönül verdim gün dönümü başlarken,
Hazan vurup tüm ömrümü kışlarken,
Raif ARAS hep sevmeyi düşlerken,
Sevda/m beni; ben sevdamı tükettim.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

SENSİZKEN

Yokluğun ömrüme olurken ferman,
Bağlayıp denize atsınlar beni.
Dayanma gücüme yetmezken zaman,
Bağlayıp denize atsınlar beni.

Elimde buketler kuruyup solsa,
Yolumu bekleyen umutsuz olsa,
Uzayıp mesafe zamanım dolsa,
Bağlayıp denize atsınlar beni.

Başımda ağardı saçlarım bir bir,
Saklamaz diyorlar topraktan kabir,
Ruhumu sıkarsa kocaman şehir,
Bağlayıp denize atsınlar beni.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

BENİM ACILARIM

Kaderime kırgın dargın olsam da,
Benim acılarım çocukluğumdan.
Yetim yıllarıma kızıp kalsam da,
Benim acılarım çocukluğumdan.

Kaderimi bilen durmaz yanımda,
Umut penceresi kaldı arkamda,
Benden başkaları yoktu soframda,
Benim acılarım çocukluğumdan.

Kaderimle lades tuttum olmadı,
Böldüm zamanlara nefes kalmadı,
Bekle diyenlerim ger gelmedi,
Benim acılarım çocukluğumdan.

Kaderimde bölük pörçük anılar,
Ercişli bilmiyor gizli yarınlar,
Mutlu gördü beni gelin torunlar,
Benim acılarım çocukluğumdan.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün çeyiz Sandığı

BÖYLESİ SEVİLİR

Gözleri gönlüne mühür vurdukça,
Böylesi sevilir günaha kadar.
Herkesin içinde beni sordukça,
Böylesi sevilir günaha kadar.

Dokunsam gönlümü yakar ateşi,
Yokluğum olunca gönül telaşı,
İçimi yaktıkça bakıp gülüşü,
Böylesi sevilir günaha kadar.

Busemin izini silmez yerinden,
Kimseye anlatmaz korkar arından,
Ercişli vazgeçmez böyle birinden,
Böylesi sevilir günaha kadar.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

GECEYİ GETİREN SESLER

Geceyi getiren sesler susunca,
Güneş ışıkları kaybolup gider.
Gölgeler olduğu yere pusunca,
Güneş ışıkları kaybolup gider.

Gölgeler gizlice yola düşerken,
Gurbetçi gittiği yoldan şaşarken,
Gönülde acılar dostça yaşarken,
Güneş ışıkları kaybolup gider.

Gönülde sancılar cirit atarken,
Geceler koynumda sinip yatarken,
Gökyüzü zamanı esir tutarken,
Güneş ışıkları kaybolup gider.

Gökkubbe üstüme çadır kurarken,
Gezerim burada sensiz olurken,
Garip Ercişliyi dertler vururken,
Güneş ışıkları kaybolup gider.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

 

ŞİİRLERE YAZDIM

Şarkılar yazılan notalar küstü,
Şiirlere yazdım duygularımı.
Sözlere dokunan sazende sustu,
Şiirlere yazdım duygularımı.

Efkarın gölgesi gönlüme düştü,
Kabardı yüreğim bendinden taştı,
Gözyaşım toplandı kirpiğe koştu,
Şiirlere yazdım duygularımı.

Yılları yaşadım kederli halde,
Bülbüle benzerim ağlarım yolda,
Kadehin yanında fotoğraf elde,
Şiirlere yazdım duygularımı.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

UMUTLARI ANLARSIN

Gözlerime bakarak; çekip gittin buradan,
Ne sevmekten vaz geçti ne de darıldı gönül.
Umutlarım yetişti; dedi döner sonradan,
Ne sevmekten vaz geçti ne de darıldı gönül.

Kirpiklere asıldı; damla damla yaşlarım,
Temelinden sarsıldı gönül köşkü taşlarım,
Umutlarca vuruldu seni seven düşlerim,
Ne sevmekten vaz geçti ne de darıldı gönül.

Saatlere sığınıp; güne nefes ekledim,
Hasretinin koynunda mektup resim kokladım,
Umutlara sarılıp; gece gündüz bekledim,
Ne sevmekten vaz geçti ne de darıldı gönül.

Ercişliyi görürsün; yıllar sonra dönünce,
Kirpiklerin ıslanır; dostlar dünü sorunca,
Umutları anlarsın; ona bakıp görünce,
Ne sevmekten vaz geçti ne de darıldı gönül.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

GÜNLERİM YALNIZ GEÇER

Yaşadığım her günün sancısı beni yıkar,
Günlerim yalnız geçer ömrüm ondan çileli.
İncindikçe bu gönül gözüme sisler çöker,
Günlerim yalnız geçer ömrüm ondan çileli.

Yaşadığım her günün acısı baki kaldı,
Uzaklarda gün saymak ömrümden zaman çaldı,
İncindikçe bu gönül gözlerim ufka daldı,
Günlerim yalnız geçer ömrüm ondan çileli.

Yaşadığım her günün acısı dünde kalmaz,
Yalnızlığa tek şahit yüzümde gülüş olmaz,
İncindikçe bu gönül mutluluk beni bulmaz,
Günlerim yalnız geçer ömrüm ondan çileli.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

SENELERDEN BERİ

Senelerden beri gönül derdinde,
Kurup bir kenarda seyretme beni.
Gülüşünle vurdun sıla yerinde,
Yorup bir kenarda seyretme beni.

Senelerden beri baktım gülene,
Gülüşlerden sonra kandım yalana,
Halimizi bilip gelip gidene,
Sorup bir kenarda seyretme beni.

Senelerden beri düştüm kahrına,
Gülüşünden daldım sevda nehrine,
Fiskelerle değdin gönül şehrime,
Vurup bir kenarda seyretme beni.

Senelerden beri acı çekerim,
Gülüşüne kandım yola bakarım,
Göreceksin bir gün  seni yakarım,
Durup bir kenarda seyretme beni.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı