AKLIMA DÜŞTÜKÇE
Yılları uğrunda bitirdim sorma,
Aklıma düştükçe çıldırıyorum.
Ömrümü bitirdim yalnızım görme,
Aklıma düştükçe çıldırıyorum.
Yılları yıllara uladım kaldı,
Çileli diyerek yollara saldı,
Ömrümü zamandan bilerek çaldı,
Aklıma düştükçe çıldırıyorum.
Yılları gözüme sokunca gece,
Acılar dilimde olurdu hece,
Ömrümü boş yere harcadım bence,
Aklıma düştükçe çıldırıyorum.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
BEN BIRAKIP GİTMEDİM
Yazılan kadere isyan ederek,
Ben seni bırakıp gitmedim aşkım.
Gördüğüm herkeste aşk var diyerek,
Ben seni bırakıp gitmedim aşkım.
Kadere isyanım senin yüzünden,
Ölmeye razıyım dönmem sözümden,
Bülbüller anlıyor gülün nazından,
Ben seni bırakıp gitmedim aşkım.
Kadere isyanı bir gün bitse de,
Belirsiz sürede vade yetse de,
Halimi görenler geri gitse de,
Ben seni bırakıp gitmedim aşkım.
Ercişli ağlıyor gittin gideli,
Sevmeye başlarken oldum çileli,
İsyankar olmanın sensin bedeli,
Ben seni bırakıp gitmedim aşkım.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
AŞK BENİM ÇİLEMDİR
Aklaşan şakağım şahittir derde,
Aşk benim çilemdir sen kaderimsin.
İlacım olmadın düştüğüm yerde,
Aşk benim çilemdir sen kaderimsin.
Aklaşan şakakta gizlenmez dünler,
Vakitsiz saatte kulağın çınlar,
Herkesin dilinde geldiğim sonlar,
Aşk benim çilemdir sen kaderimsin.
Aklaşan şakakta tutamam sırrı,
Sevdanın yolunda yedirdin zehri,
Bilirim çekilmez kimsenin kahrı
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
HEP HÜZNÜN KUCAĞINDA
Hep hüznün kucağında yaşamaya tutundum,
Rabbim görüyor zaten; karanlıklar çökünce.
Her sokak lambasına dayanarak yutkundum,
Rabbim görüyor zaten; gözyaşımı dökünce.
Hep hüznün kucağında gelişini bekledim,
Her acı gecesine; hasretini ekledim,
O resim mektupları okudukça kokladım,
Rabbim görüyor zaten; acıları çekince.
Hep hüznün kucağında yaşatıp öldürmeden,
Her sözün umudumun; yüzünü soldurmadan,
Dön dedim anlamadın isyanı dindirmeden,
Rabbim görüyor zaten; çilelerim artınca.
Hep hüznün kucağında hayaline vurgunum,
Her kader incittikçe; sanmayın ki durgunum,
Ben yıllar sonrasında yaşamaya kırgınım,
Rabbim görüyor zaten; yüreğimi yakınca.
Hep hüznün kucağında bulamadım dengimi,
Her duyan anlamadı, içimdeki kaygımı,
Mum yaktım koridorda başlatacak yangını,
Rabbim görüyor zaten; hayalimi yıkınca.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
SAKLANAN DUYGULAR
Saklanan duygular dile gelmeden,
Gözlerin gözümle elbet buluşur.
Teline dokunur dilim bilmeden,
Bakışın bakışla elbet gülüşür.
Yüreğim olurken kurtlar sofrası,
Nedamet yaşadım yıllar sonrası,
Sevmenin bize de gelir sırası,
Kaderim yıllarla elbet barışır.
Gözlerin gözüme bakış anında,
Bakışın bakışa yanış anında,
Kaderin kaderle yarış anında,
Sevdanın ateşi elbet tutuşur.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
HASRETİNDEN YORULDUM
Yılların ayrılığı yasta tuttu gönlümü,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.
Üzülmeye benzemez alev aldı sabrımı,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.
Yılların arasında soldu gülüm yaprağım,
Gördüğüm yolbaşları oldu benim durağım,
Uykusuz gecelerde derde döndü merağım,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.
Yılların hangisine baksam izin olacak,
Ölürsem buralarda vebal sende kalacak,
Gelmedin üzerime doğan güneş solacak,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.
Yılların sonrasında gönlüm yıkık virane,
Uzakta kalmalara buldun birer bahane,
Ercişli beklemekten oldu deli divane,
Hasretinden yoruldum gülmek bile zor gelir.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
AŞK-I MİSAFİR
Sensizliğim kirletti; yalnız kalan bedeni,
Haydi be arkadaşım çekil git hayatımdan.
İnadıma yenildim; unut derken gideni,
Haydi be arkadaşım çekil git hayatımdan.
Sensizliğim ağlattı; yalnız geçen gecede,
Yüreğimi susturdum; sessiz vuran sancıda,
Gözyaşlarım döküldü; adın geçen hecede,
Haydi be arkadaşım çekil git hayatımdan.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
BELKİ SEN
Belki sen anlarsın garip halleri,
Bırakıp gidenler utanır belki.
Belki sen sunarsın ona gülleri,
Bırakıp gidenler utanır belki.
Sevenler unutmaz aşkın yolunu,
Mecnunlar geçermiş sevda çölünü,
Belki sen tutarsın onun elini,
Bırakıp gidenler utanır belki.
Yarına ötele bütün düşünü,
Oturur ağlarsın görsen taşını,
Belki sen silersin düşen yaşını,
Bırakıp gidenler utanır belki.
Ercişli çileyi gördü canında,
Akibet ömrünün şimdi sonunda,
Belki sen kalırsın onun yanında,
Bırakıp gidenler utanır belki.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
KALKTIM SANA GELDİM
Dünü
_dünün üstüne koyarak;
Gözlerinde
_saklanmışlığıma güvenerek;
Avuçlarımda
_heyecanımın terlemesiyle;
Kalktım
_sana geldim
_sessizce…
Asla
_diyerek gidişin aklımdayken;
Hüznümün
_çeyiz sandığını kucaklayıp;
Yaralarımın
_asla sarılamayacağını bilerek;
Kalktım
_sana geldim
_sessizce…
Sevmek
_celladına aşıklıkmış;
Duygu
_ateşe koşmakmış;
Umut
_yolculuğun gerçek adıymış;
Kalktım
_sana geldim
_sessizce…
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı
OKLARIM BUMERANG OLDU
Keder sadağını sağıma astı,
Attığım oklarım bumerang oldu.
Kader acıların elinden sustu,
Attığım oklarım bumerang oldu.
Hüzün kulvarından dolaşıp durdum,
Kendi adresimi kendime sordum,
Rüya gördüğümde kendimce yordum,
Attığım oklarım bumerang oldu.
Gönül tarlasına derdini ektin,
Sana güvenince dünyamı yıktın,
Sanki günahları üstüme çektim,
Attığım oklarım bumerang oldu.
Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı