Şair Raif Aras

SUSTUM DERKEN

Hüzün yağdı genç ömrüme,
“Sustum” derken anla beni.
Hazan vurdu tüm ömrüme,
“Sustum” derken anla beni.

Yıllar yaktım tek sözünde,
Beni kırdın her nazında,
Gözden düşen yaş yüzümde,
“Sustum” derken anla beni.

Çekip gittin sus diyerek,
Aşkı dara as diyerek,
Geçti ömrüm yas diyerek,
“Sustum” derken anla beni.

Artık dönmem o yıllara,
Çiçek sermem o yollara,
İnan küstüm o anlara,
“Sustum” derken anla beni.

Madem gittin kal orada,
Raif öldü yok burada,
Kabuk tutmuş bir yarada,
“Sustum” derken anla beni.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

HASRETİN DOLUDUR

Hasretin doludur koynum kucağım,
Bir sır kaldı beni sana bağlayan.
Efkara düşmüştür gönül ocağım,
Bir sır kaldı beni sana bağlayan.

Hasretin tadına bandı yüreğim,
Niyaza dönüştü kaldı dileğim,
Gelmeye çalıştım yetmez emeğim,
Bir sır kaldı beni sana bağlayan.

Hasretin gönlümü yaktı figanda,
Dertlerim toplanıp durur meydanda,
Korkarım ortaya çıkar zamanda,
Bir sır kaldı beni sana bağlayan.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

HASRETE YENİLDİ

Hasrete yenildi yılları bir bir,
Dönmeyi bilmedi giden sevgili.
Gözüne karardı doğduğu şehir,
Dönmeyi bilmedi giden sevgili.

Hasrete yenildi kocaman beden,
Boşuna beklendi gelmez ki giden,
Olmazken gönlünü teselli eden,
Dönmeyi bilmedi giden sevgili.

Hasrete yenildi tükenen zaman,
Dünleri arattı elinde kalan,
Verdiği sözleri olunca yalan,
Dönmeyi bilmedi giden sevgili.

Hasrete yenildi umutlar bitti,
Çekilen acılar canına yetti,
Ercişli hayalin peşinden gitti,
Dönmeyi bilmedi giden sevgili.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

MÜPTELA DİYORLAR

Şarkıda şiirde gülüşte nazda,
Müptela diyorlar adın geçince.
Bakışın içinde söylenen sözde,
Müptela diyorlar adın geçince.

Türküde tellere değince mızrap,
Yalnızlık insana insafsız azap,
Dökülen yaşların olunca kezzap,
Müptela diyorlar adın geçince.

Hikaye masalı okumam sesli,
Ercişli sayılır gariban yaslı,
Başlarken gönlümü dinleme faslı,
Müptela diyorlar adın geçince.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

GÜLLERİ SAÇINA TAKIP

Gülleri saçına takıp dolaşma,
Ben senin gözüne esir düşerim.
Cilveli sözlerle bana dalaşma,
Ben senin gözüne esir düşerim.

Tarayıp saçını yana devirme,
Kıvılcım saçarak yakıp kavurma,
Gitmeye kalkarsam beni çevirme,
Ben senin gözüne esir düşerim.

Toplanan saçların yanda dururken,
Rüzgarda savrulan yüzü vururken,
Gönlümü sevdadan kurtar hazırken,
Ben senin gözüne esir düşerim.

Saçını örüğü bele yaslanır,
Gizlice ağlarsın kirpik ıslanır,
Ercişli delidir sanma uslanır,
Ben senin gözüne esir düşerim.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

CELLADINA VURGUN

Celladına vurgun mahkum olurum,
Yeter ki sen benim gözlerime bak.
Buralarda kalıp sebep bulurum,
Yeter ki sen benim gözlerime bak.

Yüreğimde izler eski yaradır,
Kaderimiz gözden daha karadır,
Ölümüne sevmek sana çaredir,
Yeter ki sen benim gözlerime bak.

Acılardan sonra hüzün basınca,
İsyankarım sanma sözüm susunca,
Sensizliği tutup ipe asınca,
Yeter ki sen benim gözlerime bak.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

GİTSEN DERDİM BİTMEZ

Yar gel benim belam olma,
Gitsen derdim asla bitmez.
Vaz geç beni derde salma,
Gitsen derdim asla bitmez.

Sen sev dedin budur suçum,
Tel tel bitti siyah saçım,
Ol bir nefes benim için,
Gitsen derdim asla bitmez.

Ben kal derken artık gitme,
Her gün başka derde atma,
Biz bir canız ayrı tutma,
Gitsen derdim asla bitmez.

Kal ki gönül rahat etsin,
Kal ki çile keder bitsin,
Kal ki sevdam sana yetsin,
Gitsen derdim asla bitmez.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

HERKESTEN SAKLADIM

Kırlangıç yuvası gibi yüreğim,
Herkesten sakladım sen varsın diye.
Ellerim duada tekti dileğim,
Herkesten sakladım sen varsın diye.

Kıymetli bilerek tuttum gizimde,
Söylemem durursun alın yazımda,
Kimseler anlamaz bakış nazımdan,
Herkesten sakladım sen varsın diye.

Yüreğim ömrümün çeyiz sandığı,
Sevdandır gönlümün bakıp kandığı,
Gözümdür bakanın bir şey gördüğü,
Herkesten sakladım sen varsın diye.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar