Şair Raif Aras

BİR ÖMÜRLÜK YEMİNİM

Sus deyip gidişini yaşarken unutamam,
Bir yabancı olmadı inan gönül kapımda.
Taş bastım yüreğime; kimseye anlatamam,
Bir ömürlük zamanı tuttum sabır küpümde.

Son sözün umuduma dokunup öldürmeden,
Gün dönüp ayazlarda gülleri soldurmadan,
Her saat ömrümüzden zamanı çaldırmadan,
Bir sevdaya vurulmuş mühür vardı gönlümde.

Ah edip isyanları geçirmem yüreğimden,
Sen ölüm sebebimsin ayırmam dileğimden,
Hep beni sızlatarak düşerken kirpiğimden,
Bir ömürlük yeminim sevmek olsun ömrümde.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

GÜN DOĞMADAN

Gün doğmadan
Ay ışığında
Susmuşken rüzgar
Deniz bembeyazken çıkacaksın yola
Kurulmuş saatleri düşünmeden
Balıkçı kulübelerinde
Soluk ışıklar
Kayboluncaya kadar
Ağlara dokunup duralım…

Gün doğmadan
Ay ışığında
Susmuşken rüzgar
Yerler gölgelerle desenlenince çıkmalısın yola
Sokak lambalarını düşünmeden
Perdelerden sızmadan
Sarı ışıklar
Tabana kuvvet
Heybelere dokunup duralım…

Gün doğmadan
Ay ışığında
Susmuşken rüzgar
Tufanı beklemeden çıkmalısın yola
Günlerin geleceğini düşünmeden
Elinin tuttuğunu kurtarırcasına
Ağlara dokunup
Heybeni doldurup
Mutlu yarınlara
Kan çanağı gözlerin kapanmadan
Kurtuluşa yürüyelim birlikte…

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

MAZİME DOKUNDUM

Mazime dokundum aktı gözyaşım,
Söyle sensiz geçen kaçıncı bahar.
Yıllarca olmuştun gönül sırdaşım,
Söyle sensiz geçen kaçıncı bahar.

Sırlarım seninle düştü yollara,
Anılar ağladı durdu yıllara,
İsyanım beddua oldu kullara,
Söyle sensiz geçen kaçıncı bahar.

Mevsimler içinde çiçek kuruttum,
Geçmişi anarak gönül avuttum,
Belki de çoktandır beni unuttun,
Söyle sensiz geçen kaçıncı bahar.

Ercişli umutla mumlar yandırdım,
Dertlerle beraber kadeh kaldırdım,
Sensizken günleri sayıp çıldırdım,
Söyle sensiz geçen kaçıncı bahar.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

ECELİN KUCAĞINDA

Üstüme karanlıklar damlarken bulutlardan,
Binlerce isyanımla uzandım hudutlardan,
Ecelin kucağında uyurken geceleri,
Kendime kalkan yaptım sevdiğin umutlardan.

Gecenin saçlarında başlattım savaşımı,
Kimseler anlamadı dökülen gözyaşımı,
Ecelin kucağında uyurken geceleri,
Kendime kalkan yaptım gönlümde sırdaşımı.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

YARINA UMUT KALMADI

Yarına çıkacak umut kalmadı,
Sen gitmeyi benim için düşünme.
Yıllardır kapımı kimse çalmadı,
Sen gitmeyi benim için düşünme.

Değişmez bilirim alın yazımız,
Dostlara karşıdır bütün nazımız,
Kaderin kölesi olduk bazımız,
Sen gitmeyi benim için düşünme.

Kendimce sararım gizli yaramı,
Uğruna çeksem de derdi veremi,
Azrail ömrümde bekler sıramı,
Sen gitmeyi benim için düşünme.

Ercişli diyor ki gitmek acıdır,
Gönlümü çalmayan bana bacıdır,
Bilirim gitmeler büyük acıdır,
Sen gitmeyi benim için düşünme.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

SEVMEK SADAKADIR

Yıllara böldüğüm ömür bitiyor,
Sevmek sadakadır gönül açmışım.
Çektiğim acılar bana yetiyor,
Sevmek sadakadır gönül açmışım.

Umutlar büyüttüm sende kalışa,
Muhtacım tebessüm yüklü gelişe,
Çektiğim acıyı sardım gülüşe,
Sevmek sadakadır gönül açmışım.

Gidenler dönecek vadem yeterse,
Yollara bakarsam ocak tüterse,
Çektiğim acılı maya tutarsa,
Sevmek sadakadır gönül açmışım.

Ercişli anlatır gönül halini,
Sevenler biliyor aşkın yolunu,
Çektiğim acının kırdım belini,
Sevmek sadakadır gönül açmışım.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

SANADIR BÜTÜN SİTEMİM

Sanadır bütün sitemim; nazımı anlamaz kimse,
Ben bu ömrün kaderini; inan ki sana bıraktım.
Gizlice sevmek suçumun razıyım cezası neyse,
Ben bu ömrün kaderini; inan ki sana bıraktım.

Sanadır bütün sitemim; gönlümün isyanı büyük,
Karanlık çöker ufkuma yatağım tabuttan soğuk,
Umutlar dünden kalıyor pahası ağırca bir yük,
Ben bu ömrün kaderini; inan ki sana bıraktım.

Sanadır bütün sitemim; yüzüme bakanlar susar,
Yaşlarım ateş söndürür; alevler yangına küser,
Çarmıha gerer anılar; geceler zamansız asar,
Ben bu ömrün kaderini; inan ki sana bıraktım.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

SEVMEKTEN KORKARSAM

Sevmekten korkarsam günün birinde,
Tutup yüreğimi; atın ateşe.
Kaybolan zamanın orta yerinde,
Tutup yüreğimi; atın ateşe.

Sevmeyen bilemez senin farkında,
Ezilip durursam zaman çarkında,
Korkarsam ömrümün üçlü kırkında,
Tutup yüreğimi; atın ateşe.

Yollara bakarken rüzgar seslense,
Başlarken susmalar gözler ıslansa,
Yılların sonunda gönül uslansa,
Tutup yüreğimi; atın ateşe.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

GİR

Gir duyguların koynuna
Gözyaşını
Çileyi
Sevmeyi
Sevilmeyi
Çaresizliği
Tanırsın…

Gir anıların koynuna
Yolculuğu
Sırdaşlığı
Arkadaşlığı
Umutsuzluğu
Çaresizliği 
Tanırsın…

Gir gecenin koyna
Yalnızlığı
Karanlığı
Sessizliği
Sensizliği
Çaresizliği
Tanırsın…

Gir Ercişlinin koynuna
Ölümsüzlüğü
Tanırsın…

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı

UNUTMAYA İMKAN YOK

Unutmaya imkân yok anılarım yokluyor,
Yılların her gecesi mühür gibi ömrümde.
Sensizliğe isyan var yaralarım zonkluyor,
Yılların her gecesi mühür gibi ömrümde.

Unutmaya imkân yok incitirken anılar,
Ağrılarım dinmez ki törpülenmez yarınlar,
Kuytularda bekler hep mazimizde kalanlar,
Yılların her gecesi mühür gibi ömrümde.

Unutmaya imkân yok görülmez ki sancımız,
Ağrılarım dinmez ki yokluyorken anımız,
Mazimizi saklar hep sevdalanan yanımız,
Yılların her gecesi mühür gibi ömrümde.

Ercişli Raif ARAS
Hüznümün Çeyiz Sandığı