Şair Raif Aras

SIRLARI TOPLAYIP GİDERSEM

Sırları toplayıp gidersem eğer,
İçimi kimseye dökmek istemem.
Mazimiz ömrümün hepsine değer,
İçimi kimseye dökmek istemem.

Sırları içinde tuttuğum sırda,
Ömrümü tutarım olduğum yerde,
Fermanlar yazılsa kalsam da zorda,
İçimi kimseye dökmek istemem.

Sırları kendimle asarım dala,
Güvenip anlatmam sevdiğim kula,
Yoklamaz gönlüm olsa da çile,
İçimi kimseye dökmek istemem.

Sırları adıyla saklarım gider,
Ercişli canıyla vebali öder,
Birine söylersem pelesenk eyler,
İçimi kimseye dökmek istemem.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

GÖZDEN DÜŞEN YAŞLAR

Gözden düşen yaşlar gibi,
Sen gidersen ne yaparım.
Günah olan düşler gibi,
Sen gidersen ne yaparım.

Giden gitti demek olmaz,
Kapı durur kimse çalmaz,
Seven gönül yalnız kalmaz,
Sen gidersen ne yaparım.

Gözler arar durur seni,
İçim yanar sönmez yani,
Artık unut deme beni,
Sen gidersen ne yaparım.

Ercişliyi anla demek,
İster lakin olmaz gelmek,
İnan yalan olur gülmek,
Sen gidersen ne yaparım.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

DERTSİZİN BİRİ
(SANA BENZİYORDU)

Dertsizin birine; seni anlattım,
Sana benziyordu beni dinlerken.
Sanma ki boşuna kulak çınlattım,
Sana benziyordu beni dinlerken.

Dertsizin biriyle seni dünü konuştuk,
Sanma ki davete geldi buluştuk,
Anlaşma olmadı lakin gülüştük,
Sana benziyordu beni dinlerken.

Dertsizin birinin boynu eğildi,
Kirpiğin ucundan yaşlar dağıldı,
Bedeni yanımda kalbi değildi,
Sana benziyordu beni dinlerken.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

VAKİT HAZAN OLUR

Vakit hazan olur; gönül sancılı,
Bir eski hikaye olunca dünler.
Gece uzun kalır düşler acılı,
Bir eski hikaye olunca dünler.

Vakit hazan olur; gece kasvette,
Gönül çile çeker pişer hasrette,
Tatlı sözler acı olur nefrette,
Bir eski hikaye olunca dünler.

Vakit hazan olur; sonra zemheri,
Kime kıymet versen sunar kederi,
Aşka avuç açmak yordu kaderi,
Bir eski hikaye olunca dünler.

Vakit hazan olur; gözler camlarda,
Beden esir düşer kalır gamlarda,
Ölüm erken bulur yalnız anlarda,
Bir eski hikaye olunca dünler.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

HER BAHAR GEL

Yıllardır hep uzaktan bakışınla kandırdın,
Her bahar gel kabrime üzerime çiçek at.
Vuslata gün sayardım hasretinle yandırdın,
Her bahar gel kabrime üzerime çiçek at.

Yıllardır hep uzaktan sevilmeye tutundum,
Zamanı kör bıçakla doğramakla avundum,
Gözleri nem basarken ağlamadım yutkundum,
Her bahar gel kabrime üzerime çiçek at.

Yıllardır hep uzaktan bakışını ararken,
Mutluydum her karede gülüşünü bulurken,
İnan ki dert etmedim uzağında ölürken,
Her bahar gel kabrime üzerime çiçek at.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

MEVSİMLER BİTİNCE

( ZEMHERİ )

Zemheri başladı hazan sonunda,
Mevsimler bitince sen gelme artık.
Ömrümü tükettim yoksun yanımda,
Mevsimler bitince sen gelme artık.

Zemheri sürdükçe biter çareler,
İçimde kanıyor gizli yaralar,
Azaldı ömrüme düşen süreler,
Mevsimler bitince sen gelme artık.

Zemheri ömrümün bitiş rotası,
Yaşanan zamanın dönüm noktası,
Tükendim diyorsam yoktur sonrası,
Mevsimler bitince sen gelme artık.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

GÖZLERİNDEKİ BAKIŞ

Yıllardır hep uzaktan garip garip bakarken,
Gözlerindeki bakış “Özledim” diyor sanki.
Unutmam bu yılları sana gönül yakarken,
Gözlerindeki bakış “Özledim” diyor sanki.

Yıllardır hep uzaktan bende gönül yoklarken,
Kendince naz edince bana hüzün yüklerken,
Beklemek hoş olsa da güne acı eklerken,
Gözlerindeki bakış “Özledim” diyor sanki.

Yıllardır hep uzaktan beni aşka düşürdün,
Bendime sen düşünce damla ile taşırdın,
Divane gün sayarken dünden vakti şaşırdım,
Gözlerindeki bakış “Özledim” diyor sanki.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

İÇİME SİNMİYOR

Sehpada mahkuma arzu sorulur,
İçime sinmiyor; sensiz oluşum.
Gördüğüm rüyalar hayra yorulur,
İçime sinmiyor; sensiz oluşum.

Gönlümde kurulmuş idam sehpası,
Ruhuma dokunur sevda sefası,
Ömrümü tükettim yoktur sonrası,
İçime sinmiyor; sensiz oluşum.

Dünlerin hepsine sehpa kurarken,
Mazinin suçunu bana sorarken,
Zamanın haline gönül yanarken,
İçime sinmiyor; sensiz oluşum.

Ercişli sehpayı kurmuş bekliyor,
Dününden kalanı alıp kokluyor,
Bilenler kendini benden saklıyor,
İçime sinmiyor; sensiz oluşum.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar

SANA ANLATAMAM

Seni ne çok özlemiştim,
Bunu sana anlatamam.
Benden seni gizlemiştim,
Bunu sana anlatamam.

Huzur yokken buralarda,
İzin kalmış yaralarda,
Dönmem artık sonralarda,
Bunu sana anlatamam.

Korku arttı nöbetinde,
Sancı tuttu heybetinde,
Hatır bitti sohbetinde,
Bunu sana anlatamam.

Unut dedim geçmişimi,
Sormam benden kaçışımı,
Unut sana bakışımı,
Bunu sana anlatamam.

Ercişliyi sorup durma,
Sözle vurup gönül kırma,
Umut diye hayal kurma,
Bunu sana anlatamam.

Ercişli Raif ARAS
Buruşuk Kağıtlar

TESELLİM OLSUN

Uzakta çok üzdün garip gönlümü,
Üç beş satır yaz da tesellim olsun.
Tükenen her gün de yaktım ömrümü,
Üç beş satır yaz da tesellim olsun.

Uzakta her günüm acı veriyor,
Geceler çok sinsi tuzak kuruyor,
Tesellim tek harfli mendil oluyor,
Üç beş satır yaz da tesellim olsun.

Uzakta hiç kimse bilmez halimi,
Ercişli sus dedi kesti dilini,
Düşersem git gelme tutma elimi,
Üç beş satır yaz da tesellim olsun.

Ercişli Raif ARAS

Buruşuk Kağıtlar