05 TEMMUZ 2014/CUMARTESİ
_ “Hayat hep naz edip duruyor. Bir gün Azrail’in peşine takılıp gittiğimde yokluğum da yok olacağını düşünemiyor…”
06 TEMMUZ 2014/PAZAR
_ “ Beni severek uyuttuğun gecelere gidelim. Yalnız geceler içimi incitiyor…”
G. DÜŞENLER
04 TEMMUZ 2014/CUMA
DEM TUTSUN
Aslında anlatmıştım sana hoşça kal derken,
Yüreğinde dem tutsun bakışların nefreti.
İçine kan damlasın başkasına gülerken,
Umudunda dem tutsun; ayrılığın illeti.
İçine zehir olsun damla damla her halin,
Senin boynunda kalsın benim sevda vebalim,
Hep yakanda olacak; iki dünyada elim,
Hayatında dem tutsun; sevgili ihaneti.
Beddua eder durur; bu gönül sana kırgın,
Anlayacaksın elbet; sen de hatanı bir gün,
Uzayınca zamanın saçı sakalı her gün,
Gözlerinde dem tutsun; uzakların hasreti.
G. DÜŞENLER
03 TEMMUZ 2014/ PERŞEMBE
KIRÇILLAŞAN DÜŞLER
Kızıllığı alabildiğince artmış;
Sarıdan kurtulmuş gün,
Uzun uzun geceler gelecek ardından;
Ağıtlar yakmaya başlayacağım.
Sana açılamadığım günlere;
Gizli gizli sevdiğim,
Seni sakladığım,
O yürek yakan saatler başlayacak…
Beni incittikçe ağladım,
Kıyılarında sevda nöbetlerine bıraktın geceleri;
Yeniden notalara dökeceğim duygusal heceleri,
Artık sen de sevildiğini biliyorsun…
Acılarım ifadesidir güldüğüm;
Ağıt yakışmaz diyenlere…
Giderken buralardan;
“Kendine iyi bak” demekle yetindin…
Anla ki anlatılan sen yoksun kitaplarda;
Yalvarmalarına götürme yalancıların,
Ağlamalarına ısmarlama bulutların.
Gelmeyeceksen buralara,
İçinde ben olmadığım sevdalar senin olsun;
Senin yalnız olduğun saatler yeter bana…
G. DÜŞENLER
02 TEMMUZ 2014/ÇARŞAMBA
KAYGI
Tırnak izlerinden sızan kandandır;
Soluk benizli oluşum.
Düşmanca düşlerine sakladım,
Tedavülden kalkmış yaralarımı.
Beynimde yer eden düşünce;
Bir kenarda bekleyen sancı gibi…
Kasıtlı sözlerin,
Sessizliğinden beslenen yaralar misali;
Akşamüstü gezmelerini seviyor…
Yüreğimize bulaşan anılardan,
Unutamadığımız hatıralara ulaşırız.
Uykularımızı bölen korkularımız var;
Kurtulamadığımız ve kopamadığımız…
Dünden kalma acılarım,
Göstermeye niyetleniyor;
Olup bitenlerden bana kalanları.
Zamana bölünme korkum;
Özgürlüğünü ispat etmekte kararlı…
G. DÜŞENLER
01 TEMMUZ 2014/SALI
UMUDUN YAŞAMASINA
Sabahın serinliği var yanımda,
Bir de yavaş yavaş yüzünü gösteren güneş.
Karanlık sinerken köşe bucak,
Bir çay getiriyor kahveci.
Ayaklarım yere basıyor aslında,
Ama yüreğim kanatlanmış gibi…
“Gelin kahvaltı yapalım; buyurun,”
Yan masaya dönüyorum.
Tırnaklı uzu pide, otlu ve çay;
Hepsini daha güzel gösteren tebessümler.
Besmele çekiyorum lokma alırken,
Hep bir ağızdan “Afiyet olsun” diyorlar.
Sonra “Sıbe e” diyor pejmürde giyimli bir genç;
Lokma yapıp veriyor oturanlardan biri.
Bize has,
Bizde anlamlı;
Bizim ortak paydamız,
Dahası “Yalnız değilizin” anlamı bu,
Lokmamızı bölerek yeriz…
Dünyanın kahrına inat,
Kendilerinden bile sakladıkları acıya inat;
Umudun yaşaması için,
Depremin yıl dönümünde yaşananlara karşı;
Ellerini şükür duasına kaldırıyorlar…
G.DÜŞENLER
30 HAZİRAN 2014/PAZARTESİ
OKŞASIN
Mevsimleri düşün;
Güzellikleri görürsün düşlerinde.
Baharında kırmızısını yeşilini,
Harmanını görürsün ekinin yazında,
Ölüm sarısı yapraklar uçuşur sonbaharında.
Bir başkadır kışın tadı;
Yok oluş mu, salık mı bilirsin…
Bütün mevsimlerde rüzgâr eser,
Eserken bir okşayışı var sorma.
Aslında en güzel esiş Kardelen’edir,
Baharı müjdelerken karların inadına…
Kardelen değilim belki,
Asiyim onun kadar;
Uğruna isyanlarda…
Bir ıslık bırak sen de;
Okşasın yüzümü rüzgârlarda…
G. DÜŞENLER
28 HAZİRAN 2014/CUMARTESİ
_”Her gün küsüp gidiyorsun deme. Aklın bende kalsın diye öyle yapıyorum…”
29 HAZİRAN 2014/PAZAR
_ “Bütün ümitler hayalinle beslenir. Öylesine sevdim diyemem. Haksızlık olur…”
G. DÜŞENLER
27 HAZİRAN 2014/CUMA
GELİRSİN BELKİ
Yaprakları büyümeye başladı yediverenin,
Domura duracak yakında;
Baharın müjdecisi olacak…
Güller açınca kokusunda kaybolacak,
Bülbülün gözyaşı düşecek üstüne…
Bir hoyrat; harda uyanacak,
Kanayacak parmakları yüreğim gibi…
Bir elden bir ele gezince gül solacak,
Yalnız bırakıp gittiğin yüreğim gibi…
Gül; yeni yeni baharlarda yine yeşerecek,
Yaprak, domur, bülbül yine buluşacak;
Kanayan yaralı yüreğim beklesin…
Kaşı gözü yerinde; esmer,
Sarı saçlı, mavi gözlü;
Buğday tenli; kumral olsan fark etmeyecek.
Umut garip için var oluştur;
Gelirsin belki,
Seven yüreğim yaşar mı bilmem…
G. DÜŞENLER
25 HAZİRAN 2014/ÇARŞAMBA
GÖZLERİNDE
Gri puslu akşamlar yaklaşıyor yanıma,
Usul usul;
Alevlerin kendini okşaması gibi.
Aklınca öç alıyorlar benden,
Giden mevsimlerin yasını anlatıyor…
Sana olan sevdamı kundaklamış gibiyim,
Dudaklarımda ıslık; yorgunum.
Olsaydın yanımda tutsaydın ellerimi;
Sıkıntılı gece; ellerini omuzlarıma koyarken,
Dizlerimin dibine çöker ağlardı zamanlar…
Yüreğimin sana menzilini bilirim,
Herkes herkese bundan böyle;
Bu ayrılık dikiş tutmaz artık…
Yalnızlığında mavi sular kayboldu;
Tenine sindim ateşten kelimelerle,
Kendimi senin ateşinle yaktım…
26.HAZİRAN 2014/PERŞEMBE
Gözlerimi diktim anıların kapanmayan yarasına,
Sonra;
Gecenin yüreğini yüreğinde yakmak istedim,
Gördüm ki gecenin ateşi düşmüş;
Sabahı sıtmalı bir hasta gibi döndüm…
Geçip gidiyor herkes,
Terk ediyor sokakları çocuklar;
Kanla sulanırken arka bahçelerde aşk,
Acılarımı taşıdım gölgelere sabaha doğru…
Gitmek gerekti;
Yaklaşırken akşam bu kente;
Göç yollarında beni beklerken anılar,
Yıkık bir kent oluyor beden ayrılıklarda…
Yoksul bir aşk benimkisi;
Önce düşlerimde vurulmuşum,
Yalnızlık kokuyorum.
Gözlerinde gurbet kokanım benim;
Ne vardı yani,
Denizlerin kaybolan maviliğini
Yakalasaydım gözlerinde…
G. DÜŞENLER
23 HAZİRAN 2014/PAZARTESİ
YANIMDA OLSAN
Hafiften bir yağmur başladı,
Erken indi karanlık.
Bulutlar kapatınca güneşin yüzünü,
Kasvetli oldu gecenin gelişi…
Anlaşılan uzun olacak gece,
Beni alıp götürecek yine;
Yaşayamadıklarım, yapamadıklarım ve sensizliğim.
Sabaha çok var daha,
Seni çizmeliyim düz duvarlara,
Konuşmalıyım uzun uzun sessizce.
Anlatamadıklarımın yorgunluğuna,
Yaşayamadıklarımın pişmanlığı karışır.
Sensizliğimin adı olur yalnızlık,
Uzun gecede…
24 HAZİRAN 2014/SALI
Dönüp durdukça huzursuzluğum artacak,
Ardından;
“Erkek adam” yasakları gelecek aklıma.
“Ya sabır” diyeceğim defalarca,
Ağlamamaya…
Karanlıklar kelepçem,
Gece işkence odası,
Yağmurlar mengene,
Yalnızlık iç kemiren kurt gibi;
Yüreğime asılı mermiler misali anılarım,
Hep seni hatırlatan;
Hep sana ait.
Kopacak olsa birisi yüreğim yaralanacak,
Belki de kapanmaz olacak,
Uzun gecede ölüp gideceğim yapayalnız;
İç kanamalarda.
Oysa reva değil bunlar,
Yanımda olsan;
Ellerimden tutsan,
Ya da başımı dizine koyup uyusam;
Uyansam sabah ezanında olmaz mı…
G. DÜŞENLER