Yazar: Raif ARAS

ÖZELLER

Bir gün; bir neşriyatta köşe yazısı yazacak olursam, ölüm fermanım olur kanaatindeyim. Bu yazı ölüm fermanım olur diyorum. Ölüm fermanı çıkan biri özel değildir.

Oysa ben şimdi özelim…

Eğer bir gün yazmaya başlarsam; kendimi deşifre ettiğim gündür; o gün. Başkalarını irdelemek, karala- mak benim işim olmayacak. “Önce iğneyi kendine; sonra çuvaldızı başkasına batır” diye bir darbı mesel vardır ya… Öyle. Önce kendimi katarak,”ben” odaklı düşünmem ve düşündüğümü yazmam gerek. Ek-sisi ve artısıyla özeleştiri yapmamın daha doğru olacağını düşünüyorum ki bence öyledir. Giysinin rengi, ayakkabının topuğu, gözlüğün modeli, arabanın hızı beni ilgilendirmez. Ben; bana ait olanlarla ilgilenirim. Benim sevdiklerimle ilgilenirim. Topluma mal olmuş, ilgi alanları oluşturan  konuları görmem lazım…Örneksem ne ala. Tüm bu özelliklerimi de yazınca haliyle deşifre olurum… O zaman ben; özel olmaktan çıkarım. Herşeyimi paylaşmışsam ortaklarım; beni tanıyanlarım beni yönlendirmeye çalışacak. Dediğim gibi; artık özel olamayacağım. Bu sebeple; giyimim, konuşmam, arkadaşlarım ve duruşum örnek olmalı. Birilerine malzeme olmamalıyım. .. Bu açılımda; kimseyi de kendime malzeme yapmamam gerektiğini kendime düstur edinmiş oluyorum.

Özeller özel kalmalı.

Birgün; bir köşe yazısı yazacak olursam, her okuyan kendinden bir parça bulmalı diyorum satırlarımda.  Beni tanımalı; kabullenmeli diyorum. Ayıp ve eksik aramak için değil, kul hata yapsa bile; görmezden gelinmesinin bir erdemlik olduğunu anlatacağımı  bilmelerini istiyorum…

wwwraifaras.01.01.2011

YARISI BENİM 1

İNAN ÇOK SEVMİŞTİM

İnan çok sevmiştim bir tanem seni,
Şimdi o sevmeler; bir yalan oldu.
Sen bırakıp gittin; bir gece beni,
Şimdi o sevmeler; bir yalan oldu.

Demek sevemedin herşey yalanmış,
O taş kalbin bende; hep oyalanmış,
Say ki kördü kalbim sana inanmış,
Şimdi o sevmeler; bir yalan oldu.

Sana ayırmıştım; gece gündüzü,
Seslensen aşardım; tepeyi düzü,
Duymuşum arkamdan dediğin sözü,
Şimdi o sevmeler; bir yalan oldu.

Ölenle ölünmez derler ya hani,
Gidişin önemsiz; sözlerin cani,
Güle güle dedim ardından yani,
Şimdi o sevmeler; bir yalan oldu.

Senli geçmişime dokunmak yasak,
Sevgiye hasrettim; gülüşe tutsak,
Geçse de bu ömür hep ağır aksak,
Şimdi o sevmeler; bir yalan oldu.

wwwraifaras.com11 10.2010

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.4

YARIN İÇİN

Dünden bugüne; ne kazandık ne kaybettik gibi bir gailemiz yok nedense. Tüm çabamız yarın için. Her gelecek gün yarınsa, geçmişten alacağımız; yani arada harcadığımız sürede hiç eldemiz yok mu? Hiç kalanımız yok mu? Herşey fit mi? Kar, zarar yerli yerinde mi? ” El elde, baş başda” derler ya doğuda; öyle mi?.. Oysa ” iki günü eşit olan zarardadır ” diye öğretmişlerdi çocukluğumuzda… Nasıl bir hayat seçtik diye irdelemiyoruz. Sür gitsin bir koşuşturma. Amaçlarımız mı değişti; yoksa inançlarımız mı. Bu nasıl bir girdap. Halkadan halkaya geçince; hem derinlik hem hız artıyorda biz mi farketmiyoruz. Yoksa işimize geldiği gibi, ya da arzularımızın bizi götürdüğü yere mi gidiyoruz. Umarsızca…

Nasıl olsa öleceğiz. Gözümüz arkada kalmasın mı diyoruz acaba. Vur patlasın; çal oynasın zihniyetine mi kapıldık nedir… ” İaşesi olmayanın tenceresi boş olur.” dememişmiydi ninem… Şimdi ne oldu bize. Hani kavgamız yarınımız içindi. Dönüp bakmak; durup görmek lazım. Düşünmemiz lazım!.. Yarına ne hazırladık. Elde avuçta ne var… Yarın bir başımıza kaldığımızda; ne yapacağız… Eş; dost, ana; baba ve nefis de olmayacak. asıl o zaman ne yapacağız.

Haydi; bugünden yarın için köşeye birşeyler atalım biriksin… Biriktirdiklerimiz, kiloda hafif kıymette pahalı şeyler olsun. Maddi birikimlerin şimdi bize faydası var. Bu sebeple; manevi değeri yüksek olan kıymetlilerimiz olsun. Olsun ki; yarın kurtuluşumuza vesile olsun…

wwwraifaras.com31.12.2o10

YARISI BENİM 1

*GECE

Kaçtığın her köşede; ben çıkarım karşına,
Her gece karışırım; döktüğün göz yaşına.

10.10.2010www.raifaras.com

İPOTEKLİ BEDENLER

BUNU BİLESİN

Sen aklıma düştün bu gece vakti,
Özlem acı oldu gönlümü yaktı,
Tuttum kadehleri devirdim bir bir,
Tanıdığım yüzler yabancı baktı.

Benim söz bilenle aram çok iyi,
Bakmayın sözüme sevmem içkiyi,
İnsan haz duymazsa yaşamak nedir,
İsterim sözlerim yapsın etkiyi.

Kötü dostluklara ayırmam zaman,
Nefsine yenilse; kul olur insan,
Günahı yıkamaz asla bir nehir,
Yaşarken arzuma yetmez çağlayan.

Adım adım dünya sürdün ayanı,
Kıymetten düşürdün kadir sayanı,
Kötü alışkanlık; katre katredir,
Sebepsiz yaşlanma kirletir kanı.

Elimden tutsanda olmaz bir hayrı,
Ne sedef ne çiçek; her vaktim sayrı,
Bir yanda nefreti besleyen bir kir,
Hayatın her yanı; bambaşka ayrı,

Ellerin, gözlerin, nefesin; tenin,
Özümde özlemim; vuslatım sensin,
Beni avutmuyor bu koca şehir,
Seni özlüyorum; bunu bilesin.

wwwraifaras.com10 10.2010

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

GS.3

KİMSEYE DEMEZ

Gönül gurbet ele çıktığı dünden,
Yutar acısını kimseye demez,
Aşkından yollara düştüğü günden,
Tutar acısını kimseye demez.

İçinde özlemle bakar yollara,
Umudu bağlamış şarkı; fallara,
Bazanda oturur dönen rüzgara,
Satar acısını kimseye demez.

Hayatı anlatmaz bakışa naza,
İnanmadı zaten gündelik naza,
Yağmura; buluta, gece ayaza,
Katar acısını kimseye demez.

wwwraifaras.com26.02.2009

GS.3

c)Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin
kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

 

YAZI*

Dünümden arta kalan acılarım incitsin,
Seni anmak adına ; ağlamaya razıyım.
Raif ARAS kaçarken; yollar tek sana gitsin,
Ben kendi kaderimin kaderinde yazıyım.

04.08.2010www.raifaras.com

İPOTEKLİ BEDENLER

ARENA*

Bu sevda arenası; yenilen yok yenen yok,
Çünkü iki gönülde boy boy yeşerir sevda.
Göz yaşımdan iz kalmış, yanaklar oyuk oyuk,
Mutluluk var payıma; kaçınılmaz sınavda.

16.02.1998www.raifaras.com

İPOTEKLİ BEDENLER

 

AĞLAMAK*

Göz yaşına saklanmış o günlerden kalmayım,
Bir buse hediye et, göz açık ölmeyeyim.
Sen bilirsin gizlice ağlamak nasıl olur,
Benden önce ölürsen; vebalin almayayım.

14.02.1998www.raifaras.com

İPOTEKLİ BEDENLER